96
raret. Adveniente die quadam domino Brunone, eiusdem ecclesieepiscopo!), eo quod vir esset prudens, discretus et litteratus, relatumest ei ab abbate et fratribus, quod predictus conversus corpus Domini-cum suscipere non posset. Qui ait: „Vocate michi conversum". Quicum vocatus esset, timens episcopus, ne forte peccata sua inpedirent etantam gratiam, ad confessionis antidotum illum adliortari cepit.Respondente converso: „Domine, nullius peccati inconfessi michi consciussum; etsi iam moriturus essem, quod amplius confiteri possem, noninvenirem", episcopus divinitus äff latus subiunxit: „Die michi, f rater,de qua provincia es tu et unde vel quomodo venisti ad locum istum?" 10Respondit conversus: „Domine, pater meus et mater mea, sicut ab eisaudivi, dueti sunt in regiones longinquas et male christianas ibiquenatus sum. Post quorum mortem, cum iam adultus essem, sciens niede Alemannia duxisse originem, ad natales meos regressus sumatque in hoc monasterio conversus". Episcopus statim coniciens, quod inbaptizatus non esset, doleum afferri iussit, aquam infusam benedixitsieque hominem in nomine Patris et Filii et Spiritus saneti baptizavit.Deinde ait episcopus: „Afferte michi nunc pixidem cum sacramentocorporis Dominici". Que cum allata fuisset, converso episcopus hostiamsalutarem in os misit, quam ille sine omni difficultate sumpsit et 20mastieavit ab illa hora deineeps. Videntes hoc qui aderant admiratisunt, in tanto miraculo gratiam baptismi cognoscentes.
Audivi tarnen ab alio quodam abbate, quod huic contrarium videtur,de quo Caritas vestra iudicet.
1 dorn. Brun. fehlt 2a. b. — 3 ab abb. de eodem converso. Dixitepiscopus: Vocate 2a. b. — 7 (Dom. /c/i//) unius pecc. 1 b; nullius fehlt lc.— 9 inflatus dixit 2a. b. — 10 prov. natus es tu et unde aut qu. 2a. b. — unde et qu.Ib. — 13 natus sum. Ipsis vero defunetis, cum 2a; Post bis regr. sumfehlt 2 b. — 14 egressus la. b. 2b. — 15 mon. ab abbate in conversumreeeptus 2a. b. — statim considerans 2a. b. — 16 dolium Ib. — dol.sibi auferri 2 b. — 18 Auferte 2 b. — 19 corp. Christi. Que 2a. b. —f., ep. h. sal. in os conversi m., qu. i. absque omni 2a. b. — 21 Vid.autem hoc qui a. glorificabant deum in tanto miraculo schließt/Ins Kapitel 2a. b.
!) In jenen Jahrzehnten gab es keinen Bischof Bruno von Halber-stadt. Schönbach, Mitteilungen des Instituts für Oesterreichische Ge-schichtsforschung 23 (19C2), S. 671 vermutet eine Verwechslung mitBruno II. von Meißen (1209—1228), der neben Bruno IV. von Köln (1205—1208) als einziger Bischof Deutschlands am Ende des 12. und imersten Drittel des 13. Jahrhunderts den Namen Bruno trug. Hat Cae-sarius sich in der Diözese, nicht im Namen des Bischofs geirrt, sodarf man wohl darauf hinweisen, daß im Meißner Sprengel Altzellaseine Mönche aus Pforta erhalten hatte (vgl. Janauschek, Orig. Cisterc.S. 1711), wo Albero Novize gewesen war, daß dort auch Dobrilugklag, für das Caesarius vielleicht irrtümlich Waldsassen genannt hat(s. oben S. 69 Anm. 1 und S. 94 Anm. 2).