65
supra modum avarus; ex avaritia enim immisericordia nascitur. Hiecum haberet annone acervos plurimos ac vetustissimos ad instar mon-tium exaltatos, tempore quodam famis homines potestatis eius ad dis-pensatorem eius venientes petiverunt sibi duos acervos aecommodari,
6 promittentes, quod de nova annona post messem eque magnos repone-rent. Et annuit dux. Provinciales, acervos inter se dividentes, statimcollectis frugibus de melioribus eiusdem quantitatis acervos prepara-verunt. Quod cum a dispensatore duci nuntiatum fuisset, ait ille: „Etubi est acervus tertius?" Respondente illo: „Domine, hoc eis non pre-
10 cepi nee vos iussistis", subiunxit dux: „Nisi acervus tertius appoöitusfuerit, exoeulaberis". Quod ille audiens et timens cum multa tristitiapopulum convoeavit et satis se excusans, quid preeeperit dux, omnibusintimavit. Ad quod verbum consternati valde de residuo annone sue,unde vivere habebant, tertium erexerunt acervum. Ut autem Dominus
18 ostenderet, quantum sit detestanda 'omnium malorum radix' (1. Tim.6,10) avaritia, eundem acervum in oculis multorum fulminavit et infavillas redegit, et ne casu actum videretur in eius conflagratione, ma-ximum ostendit miraculum, quia, cum fruges cum stipulis consumeren-tur, ligna collateralia, quibus acervus sustentabatur, similiter et tec-
20 tum stramineum, quo operiebatur, cum tarnen frugibus esset contiguurn,non sunt consumpta. Quod cum nuntiatum fuisset duci, non est de tarnmanifesta Dei vindieta compunetus, sed respondit induratus: „Licethec facta sint, non tarnen propter hoc necesse est, ut non comedamus".Monachus quidam cum converso suo ordinis Cysterciensis ad
25 nos anno preterito J ) venientes, que dieta sunt, recitaverunt, ea conti-gisse recenter affirmantes.
Quia avaritia est 'radix omnium malorum' (1. Tim. 6,10), ex segignit, ut dictum est, usuram, dolum, periuria, furta et homieidia. De
1 avarus, miser in omnibus, ex 2a. b. —en. nasc. iniuria. Hic2Ä; tinii»nasc. lc. — 2 ad modum mont. la. — 3 fame 2a; fatui 2b. — pot. suead 2a. b; possessionis eius Ib. — 7 de inaioribus et mel. 2a. b. — 8 disp.domino nuneiat. Ib. — 9 RespMidente bis dux fehlt Ib. — 10 neeipsi promiserunt, subi. 2a. b. — dux: Vade, nisi 2a. b. — 11 deexoecu-laberis la. — cum maxima trist. 2a. b. — 12 preeiperet lc. — 13 ver-bum contristati v. lc; const. et (fehlt 2b) tristes v. 2a.b. — 14 undeviv. per annum speraverant, terc. 2a. b. — 15 (radix fehlt) superbiaet av. 2a. b. — 16 in oc. omnium. fulmine consumpsit 2a. b. — 17 necausa incendii actum 2a. b. — conflacione Ib. — max. contigit mir. lc.— 18 mirac. dominus deus, quia 2a. b. — 20 stramenti, cum quo pp.2a. b. — contig., per graciam dei non sunt 2a. b. — 21 cum relatum f. cf.,quid factum fuerat 2a; cum bis manifesta fehlt 2b. — 23 nee. erit utlb.2a.b. —ut omittamus 2i; non fehlt la. — 24 Mon. qu. de ordine nostro,cui bene credendum fuit, hec michi retulit, quia noviter acta erant ibi,quando de Polonia recessit "schließen das Kapitel 2a. b. — 28 periurium 1 b.
*) 1224 oder 1225; vgl. oben S.60Anm.2. In den Jahren 1224—1226,vor allem 1225, herrschte in großen Teilen Europas Hungersnot; vgl. Fr.Curschmann, Hungersnöte im Mittelalter (Leipziger Studien aus dem Ge-biet der Geschichte VI, 1), 1900, S. 169 ff.