56
Quantum incurrant incommoditatis, qui medicinam contempnuntconfessionis, subsequens declarabit exemplum.
31. De eo, qui in Livonia confiteri nolens, post mor-tem ad diversa loca penarum ductus, quam bona sit
confessio, resurgens manifestavit. s
Tempore scismatis inter Ottonem et Philipp um reges Roma-norum *), quando Christo propiciante Livonia fidem recepit, nobilisquidam paganus Caupo nomine illic conversus est 2 ). Qui post bap-tismum tante fuit devotionis et tarn probate conversationis, ut dominusAlbertus episcopus,illius gentis 3 ), cum eedis sue dignitatem, sei- 10licet pallii, obtinere proponeret, ad sedem apostolicam eundem secumduceret, sperans eius presentiam apud dominum papam Innocen-tium sibi posse prodesse 4 ). Huius servus cum in Livonia infirma-retur graviter et presens esset predictus Caupo, magis de salute animeeius sollicitus quam corporis, hiis verbis egrotum allocutus est dicens: «„Amice, dieunt nobis sacerdotes nostri, quod nullus peccatorum sinemedicina confessionis salvari possit. Et quia nullus sacerdotum pre-sens est, cui confiteri possis, tu michi peccata tua dicas, et ego ascensoequo ad sacerdotem illa perferam". Cui rudis ille virtutem confessio-
7 Chr. procurante la. b. — 8 Canpo la. b. c (ob richtig ?); ebenso unten. -9 conversionis, unde dorn. 2b. — 11 opt. cuperet Ib. — 15 alloquiturtdicens: Am. dilecte, dieunt 2a. b. — 16 peccator la. — 18 possis, haovice michi 2a. b. — tu tarnen p. tua lc. — edicas 2a. b. — 19 ad sac.illum proferam la; ad sac. illum proficiscar Ib.
J ) Der Thronstreit zwischen Philipp von Schwaben und Otto IV.umfaßt die Jahre 1198—1208.
2 ) Vgl. Heinrici Chronicon Lyvoniae 7,5.6 zum Jahre 1203 (MG.'SS. XXIII, 247): 'Post hec frater Theodericus cum peregrinis, qui perannum illum in Lyvonia sub cruce sua Deo militaverant, in Theuthoniamabiens, quendam Lyvonem Cauponem nomine, qui quasi rex et seniorLyvonum, de Thoreyda secum assumit et, magna parte Theuthonie per-lustrata, tandem cum Romam duxit et apostolico exhibet. Quem apostoli-cus benignissimö reeipiens deosculatur et de statu gentium circa Lyvo-niam existencium multa perquirens, pro conversione gentis Lyvonice Deoplurimum congratulatur. Transactis diebus aliquantis, idem venerabilispapa Innocencius predicto Cauponi dona sua, videlicet centum aureos,porrigit et in Theuthoniam redire volenti magno caritatis affectu vale-dioens benedicit et bibliotecam beati Gregorii pape manu scriptamepiscopo Lyvoniensi per fratrem Theodericum mittit. Von Caupos Kampffür den christlichen Glauben gegen seine Landsleute und von seinemHeldentode im Jahre 1217 erzählt Heinrich 10,10. 13; 15,1—8; 16,3:21,2. 4 (eb. S. 255, 257, 274 f., 282, 297 f.).
3 ) Der Bremer Domherr Albert, der Gründer von Riga und desSchwertbrüderordens, wurde 1199 (vgl. Hauck, Kirchengeschichte Deutsch-lands IV 3 , 973) zum Bischof von Livland geweiht (f 1229). Vgl. über ihnz. B. eb. S. 657 ff.
*) Innocenz III. hat das Bistum Livland (Riga), das anfangs Bremenunterstand, 1214 für exempt erklärt (Registr. XVI, 182; Migne, Patr. Lat.216,966); aber Erzbistum ist Riga erst 1253 geworden. Vgl. Hauck a.a.O.S. 662 ff., 684.