17
dicturus sum. In H a s b a n i a *) villa quadam dyocesis Leodiensisfemina quedam sacerdoti suo veniens ad confessionem, recitavit Ulihystoriam satis mirabilem. „Domine", inquit, „decem anni iam elapsisunt, ex quo ego infelix mulier in corpus Domini sanctissimum hor-o rendum commisi sacrilegium. In die pasche veniens ad ecclesiam corpusDomini sumpsi ac deglutivi. Statim festinans ad proximam ecclesiam,sacramentum quidem suscepi, sed integrum in ore retinui. Sicquevadens ad amasium meum deosculata sum illum, sperans quod virtutesacramenti ex hoc amplius me amaret 2 ). Re tarn nefaria peracta,
10 cum hostiam glutire vellem nee possem, extraxi illam tribusque pan-niculis satis mundis involutam abscondi in scissura muri cuiusdamecclesie." Interrogata a sacerdote, si postea viderit, respondit: „Etiam,anno preterito vidi illam, et apparuit incorrupta". Tunc sacerdos: „Veniet ostende michi locum." Ventum est ad ecclesiam. Mira res: mulier
16 mox ut locum ostenderat, tantus eam horror invasit, ut pallio caputoperiret et fugeret. Sacerdos vero non inops consrlii, immo Deoinspirante episcopum L i v o n i e 3 ), qui in mane erat consecraturusecclesiam, adiit et, que dieta sunt, sibi per ordinem recitavit. Quoaudito episcopus territus valde, assumptis secum sacerdotibus et cleri-
m eis universis, qui ad dedicationem ecclesie confluxerant, ad locumproperavit, ßacramentum extraxit, cum quo ad ecclesiam rediens al-tari solempniter inposuit. Qui cum pannum exteriorem coram eisdemclericis explicasset, apparuerunt in eo tres gutte sanguinis recentis.
1 Hesbania la; Haspania 2a; Hispania 2b; Halbania lc; Besbania Ib.
— Leodyocensis lc. — 3 miserabilem la. c. — 4 sacratissimum Ib. —6 Domini sumens sumpsi lc. — ad primam eccl. Id. —8 quod ex virt. Ib.
— 10 host, (puram lügen 2a. b hinzu) deglutire la.2a.b. — 11 murieiusdem eccl. 2 b. — 14 mulier statim ut la. — 17 mane la.ti; proximolb; vicino lc.2a.b. — consecrans Ib. — 20 effluxerant Ib. — 22 exterio-rem extraxisset et deposuisset coram omnibus app. 2a. b. — 23 gut-tule Ib.d.
J ) Der Hasbengau, heute 'la Hesbaye', lag auf der linken Seite derMaas westlich von Lüttich und Maastricht um Tongern und St. Trond.
2 ) Ueber geweihte Hostien zu Werken der Zauberei vgl. A. Kauf-mann, Annalen LIII (1891), 208 A. 1.
s ) Meister denkt hier und unten I, 21 an den Bischof Theoderichvon Estland (Leal, Dorpat), der im Dial. mir. VIII, 13. 80 erwähnt wird,aber schon 1219 gestorben war und daher hier nicht in Betracht kommt.Nach Paul Scheffer-Boichorst, Herr Bernhard zur Lippe, Detmold 1872,S. 98 A. 259, handelt es sich entweder um Bischof Albert von Riga(1199—1229), oder um dessen Bruder Hermann von Estland (1219—1243),den Nachfolger Theoderichs (vgl. Heinrici Chronioon Lyvoniae 23, 11.28, 1,JvIG. SS. XXIII, 308. 322). Vielleicht darf man aber doch auch an Bern-hard zur Lippe denken, den Bischof von Semgallen (1218—1224; vgl.Band I, 159 Anm. 2), der nach längerem Aufenthalt in Deutschland 1223nach Livland zurückkehrte (Heinrici Chron. Lyv. 27, 1, S. 319) und auchDial. mirac. X, 35 'in episcopatu Traiectensi' begegnet. Wenn allerdingsScheffer-Boichorst mit der Annahme Recht hat, daß Bernhard bereits imMärz oder April 1223 in Livland eintraf, kann er nicht mehr zuPfingsten im Westen gewesen sein.