1320. R.

ΠΡΟΣ ΕΓΒΟΓΑΙΑΗΝ.

183

προς δε τοντοις καί έμαντόν έπέδειξα πάντων μετειλη-φό&* όσων προσήκει τους ελευθέρους. ώστε πανταχήδικαίως καί προαηκόντως ήμϊν αν προσθέμενοι την ψή-φον ευορκοίητε. ετι τοίννν, ώ άνδρες δικασταί, τους εννέ* 70άρχοντας ανακρίνετε, εί γονέας εν ποιοϋαιν. εγώ δε τοΰμεν πατρδς ορφανός κατελείφθην, την δε μητέρ 3 ικετεύωυμάς καί άντιβολώ διά τούτον τι ν αγών 1 άπόδοτέ μοιθάψαι εις τά πατρφα μνήματα καί μή με κωλνσητε, μηδ*άιτολιν ποιήσητε, μηδε των οικείων άποστερήαητε το-αοντων δντων το πλήθος, καί ολως απολέσητε. πρότε-ρον γάρ ή προλείτιειν τούτους , εί μή δυνατόν υπ 3 αυτώνειη σωθήναι, άποκτείναιμ 1 αν έμαντόν, ώστ’ εν τή πα-τρίδι γ 1 υπό τούτων ταφήναι.

προοδεμένοι την ψήφον, wie 48,3,und εκείνω προσετί&ετο την γνώ-μην 52, 26. Doch auch δήλον οτιτοντψ υμείς οι διχαοταί προαδή-σεσδε 43, 34.

70. τους — ανακρίνετε, zu § 66.— άπόδοτε, zu § 16. — κωλνσητε,näml. δάψαι. — ωατ — ταφήναι ]In heimischer Erde zu ruhen warein Lieblingswunsch des Griechen.Daher geschah es nicht selten, dafsdie Gebeine der im Ausland Ver-storbenen in die Heimat gebrachtwurden, um dort beigesetzt zu wer-den, wie die Sage dies von Theseus,

Orestes, Ödipus und anderen He-roen, und die Geschichte von denim Kriege Gebliebenen (Thuk. 2, 34.Plut. Dem. 21) und einzelnen nam-haften Männern erzählt, wie vonThemistokles (Thuk. 1,138), Leoni-das (Paus. 3, 14, 1), Thukydides(Plut. Kim. 4), Iphikrates (Arrian.Anab. 2,15,4), Pelopidas (Plut. Pel.33), Hypereides (Leb. d. zehn Redn.849 c ), Aratos (Plut. Arat. 53) u. a.Die Kehrseite zeigt die Bestrafungder Hochverräter durch Wegschaf-fung ihrer Gebeine über die Landes-grenze.