270

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΤΣ

XX. ρ. 507-

δίκην δ 3 ονδ 3 ήντινονν αυτοί δώσονσιν, ή δε πόλις τά-ναντί 3 ών είπον άρτίως δόξει άπιστος, φ&ονερά, φαύλη

16δ παρά πδσιν είναι, ονκουν άξιον, ώ άνδρες 3 Αθηναίοι,τοααντην βλασφημίαν αντί -/.αλών καί προσηκόντων νμϊναγαθών ελέούλαι, καί γάρ έκαστος υμών ιδίφ με&έξειτής δόξης των κοινή γνωσύλέντων. ον γάρ αγνοεί τοντ 3ονδείς ούτε των περιεστηκότων ούτε των άλλων, ότι ενμεν τφ δικαστηρίφ Αεπτίνης προς ημάς αγωνίζεται, ενδε τή των κα&ημένων υμών ενός ίκάατον γνώμη φιλαν-ϋ-ρωιτία προς φύλόνον καί δικαιοσύνη προς κακίαν καί

166 πάντα τά χρηστά προς τά πονηρότατ 3 άντιτάττεται. ώντοίς βελτίοσι πει&όμενοι, καί κατά ταν -d· 3 * ήμΐν ίλέμενοιτην ψήφον, αυτοί ·9· 3 ά προσήκει δόξετ 3 εγνωκέναι, καί τήπόλει τά κράτιστ 3 'έσεο -d· 3 εψηφισμένοι, καν τις άρ 3 ελ&ηποτέ καιρός, ονκ απορήσετε των ed -ελησόντων νπερ υμώνκινδυνενειν. νπερ ούν τούτων απάντων οίμαι δείν υμάςσπουδάζειν καί προσέχειν τον νουν, όπως μη βιασ&ήϋ· 3άμαρτάνειν. πολλά γάρ υμείς, ώ ανδρες 3 Αδ·ηναΐοι, πολ-λόκις ονκ εδιδάχ·9·η·9· 3 ώς εστι δίκαια, άλλ 3 άφηρέ&ηΰ· 3υπό τής τών λεγόντων κραυγής καί βίας καί αναισχυντίας.

167 ο μή πάύλητε νυν ’ ον γάρ άξιον. άλλ 3 ά δίκαι 3 εγνώκατε,ταντα φυλάξατε καί μνημονεύετε, εως άν ψηφίσησ&ε, ιν 3εύορκον ■>9·ήσ·9ε την ψήφον κατά τών τά πονηρά ανμβον-λευόντων. -ίλανμάζω δ 3 εγωγ 3 ει τοίς μεν το νόμισμα

165. ιών περιεστηχότιον] S. zu18, 196. — τών καψωμένων, derRichter, wie 21, 18. Dagegen sindin Reden der beratenden Gattungνμεϊί οί κα&ημενοι die Zuhörer,das Volk, wie 6, 3, im Theater dieZuschauer. — φιλαν&ρωπία — av-τιτάττεται\ Vgl. Cie. Catil. 2,11, 25si his rebus omissis ipsas caussas ,quae inter se con/ligunt, conten-dere velimus, ex eo ipso quam valdeilli iaceant, intelligere possumus.— Denique aequitas, temperan-tia, fortiludo, prudenlia, virtutesomnes certant cum iniquitate, cumluxuria, cum ignavia, cum temeri-

tate, cum vitiis Omnibus, postremocopiae cum egestate, bona ratiocumperdita, mens sana cum amen-tia, bona denique spes cum om-nium rerum desperatione confligit.

166. πολλά — αναισχυντία s, eshat sich oft begeben, dafs ihr euchnicht von der Reehtmäfsigkeit einerSache (einer an euch gestellten For-derung) habt überzeugen, sonderndieselbe (die Gewährung) durch dasToben und die Gewaltthätigkeit undFrechheit der Redner euch habt ab-dringen lassen.

167. φυλάξατε και μνημονεύετε ]Zu § 87. — &ανμάζα) — δώσετε}