507. E.
ΠΡΟΣ ΛΕΠΤΙΝΗΝ.
269
τυραννήσεσ&αι. ονδέ γ 3 δ νυν ών Διονύσιος ήλπισεν άν 162ποτ 3 ίσως πλοίφ στρογγΰλφ και στρατιώταις δλίγοιςJiwv 3 ελ&όντ* εφ 1 αυτόν έκβαλείν τον τριήρεις πολλάςκαί ξένους και πόλεις κεκτημένον. άλλ J οίμαι, το μέλλονάδηλον πάσιν άν&ρώποις, και μικροί καιροί μεγάλωνπραγμάτων αίτιοι γίγνονται. διό δει μετριάζειν εν ταΐςενπραξίαις και προορωμένους τό μέλλον φαίνεα&αι.
Πολλά δ 1 αν τις εχοι λέγειν * ετι και διεξιέναι περί 163τον μηδαμή μηδέ κα& εν τούτον εχειν καλώς τον νόμον,μηδε σνμφέρειν νμΐν’ άλλ 1 ϊν* έν κεφαλαίφ τοΰτο μάδ-ητε,κάγώ πανσωμαι λέγων, τάδε ποιήσατε, σκέψασΒ-ε παρ’άλληλα και λογίσααίέε προς υμάς αυτούς, τί σνμβήσεταικαταψηφισαμένοις νμΐν τον νόμον και τί μή, είτα φνλάτ-τετε και μέμνησ&ε, αν νμΐν εξ έκατέρον φανή, ϊν* ελη-σ&ε τα κρείττω. άν μεν τοίννν καταψηφίσησ&ε, ώσπερ 164ημείς κελεΰομεν, οι μεν άξιοι παρ 3 υμών τά δίκαώ έξον-αιν, ει δέ τις εατ'ιν ανάξιος, ως έστω, προς τφ την δω-ρεάν άφαιρε&ήναι δίκην ήν άν νμΐν δοκή δώσει κατά τονπαρεισενηνεγμένον νόμον, ή δε πόλις πιστή, δίκαια, προςάπαντας αψευδής φανήσεται. εάν δ 3 άποψηφίσησ&ε, όμή ποιήσητε, οι μεν χρηστοί διά τους φαύλους άδικήσον-ται, οι δ 1 ανάξιοι συμφοράς έτέροις αίτιοι γενήαονται,
drücke wie δλ,ε&ρος γραμματείς1S, 127 und πανούργος ο'ντος καιίλεοϊς έχίλρος καί γραμματείς 19,95. Vgl. Lys. 30, 27 f.
162. ο νυν ων, der jüngere, der01. 106, 1. 356 vertrieben ward.Die Sache erzählen Diod. 16, 6 ff.Plut. Dion 25 ff. Nep. Dion 5. —πλοίω στρογγνλφ] im Gegens. zuτριήρεις (Kriegsschiffe), = φορτη-γό) Schal. — το μέλλον άδηλονπάσιν αν&οώποιέ] Ein locus com-munis, welcher auch in die Spruch-sammlungen des Jo.Stobaios 21,19und des Apostol. 2, 506 überge-gangen ist. Vgl. 15, 21 άδηλον τομέλλον άπασιν άν&ρώποις. 24, 42μη προδήλου τής έπιονσης τύχηςοΐσης έκάστφ. Eurip. Alk. 785 το
τής τύχης γαρ αφανές οί προβη-αεται. Piut. Sol. 27 επεισι γαρέκλίστα) ποικίλον ές αδήλου το μελ-ιών. — μικροί — γίγνονται, εα·parois saepe magnarum momentarerum pendent Liv. 27, 9.
163. τιμή ] nämlich καταφηφιαα-μένοις. — φυλάττετε και μέμνησ&ε\wie 23, 215, „bewahrt im Gedächt-nisse“, nämlich έ'ως αν ιρηφίσησ&ε(§ 167), indem bis dahin erst dieGegenpartei gehört werden mufste.— iV ί'λησίλε τά κρείττω ] mit Be-zug auf den Wortlaut des Gesetzes§ 89.
164. ώς έ'στω] nicht verneinend,sondern die Erörterung eines ver-fänglichen Punktes ablehnend. Vgl.§ 14 .