506. E.

ΠΡΟΣ ΛΕΠΤΙΝΗΝ.

267

ρών, αγοράς, πάντα τάλλα διελ&ών οϊς μάλιστ* αν τιναςωετ 3 έπισχεϊν τον τοιοντόν τι ποιεΐν, όμως ονκ άψείλετοτην τον δικαίου τάξιν, άλλ 3 ε&ηκεν εψ 1 οϊς εξείναι άπο-κτινννναι, καν οντω τις δράση, χα&αρον διώρισεν είναι,eh 3 άποκτεΐναι μεν δικαίως εν γε τοίς παρ’ ήμϊν νόμοιςεξέσται, χάριν δ άπαιτεϊν οντε δικαίως ου&* οπωσοννδιά τον τούτον νόμον; μηδαμώς, ώ άνδρες *Λ&ηναίοι' μηβονλεο&ε δοκεΐν πλείω πεποιήα&αι σπονδήν, όπως μη-δενι των εύ τι ποιονντων υμάς χάριν εξέσται κομίσασ&αιή όπως μηδεις φόνος εν τή πόλει γενήσεται, άλλ 1 άνα-μνησ&έντες των καιρών, παρ 1 ονς εν πεπον&ότες εν πε-ποιήκατε τους εύρομένονς, κα'ι τής /ίημοφάντον στήλης,περί ής είπεν Φορμίων, εν η γέγραπται καί όμώμοται,άν τις αμύνων τι πάϋ-η τή * δημοκρατία, τάς αντάς δώ-σειν δωρεάς ασπερ 'Αρμοδίφ καί ^Αριστογείτονι, κατα-

Esliegt etwas Feierliches in derSpe-cialisierung solcher Formeln. Vgl.Soph. K. 0. 236 τον άνδρ' άπαν-δώ τούτον, οστις έστί, γης τήσδ ,ής εγώ κράτη τε καϊ Ο'ρονονζ νέμω,μήτ' είσδέχεσ&αι μήτε προσφω-νεϊν τι να, μήτ' εν &εών ενχαϊσιμήτε &νμασιν κοινόν ποιεϊσϋ'αι,μήτε χέρνιβας νέμειν, ώ&εϊν δ'απ' οίκων πάντας, eis μιάσματοςτοΰδ' ήμϊν όντοί. — χέρνιψ ist dasWeihwasser, womit man sich vorVollziehung einer heiligen Hand-lung die Hände wusch, σπονδαίund κρατήρες repräsentieren dieTeilnahme an der heiligen Hand-lung selbst (vgl. 19, 280 ovs ivαπασι τοίς ίεοοϊς έπί τάίς &ν·σί-ais σπονδών καί κρατήρων κοι-νωνον s πεποίησ&ε). ιερά sind Hei-ligtümer. αγορά als Mittelpunkt desgesamten politischen Lebens. —όμως — τάξιν, hat er gleichwohlauch dem Rechte seine Stelle ge-lassen. — εφ’ οϊς έξειναί\ wie 23,53. 60. 74. 36, 25. 38, 5. Der Inf.in obliquer Rede nach Relativen istvon der im vorhergehenden Verbumliegenden Vorstellung abhängig zudenken. Vgl. Krüger § 55, 4, 9. Un-

gestraft blieb Tötung, wenn sie er-folgt war im Kriege, in den Kampf-spielen, aus Notwehr u. s. w. Vgl.23, 53 f. — χα&αρόν] Vgl. 9, 44und Plat. Ges. 9, 865 a εϊ τις —άπέκτεινέ τινα — , κα&αρ&είς κατάτον εκ /ίελφών κομισ&έντα περίτούτων νόμον έστω κα&αρός. —εν γε τοίς παρ' ήμϊν νόμοις ] ενγε „ soweit es an Euren Gesetzenliegt“. Es ist ein feiner Unterschiedvon τοίς γε νόμοις.

159. τούς εύρομένονς ] näml. χά-ριν, τιμήν. — τής /ίημοφάντονστήλης\ Der von D. beantragte undin Stein gehauene Beschlufs wardnach Auflösung der Regierung derVierhundert gefafst. Lyk. g. Leokr.§ 127. διομωμόκατε iv τφ ·ψηφί-σματι τώ /ίημοφάντον κτείνειν τοντην πατρίδα προδιδόντα και λόγιακαί έ’ργφ καί χειρί καί ·φηφφ. 1ηder Formel dieses Beschlusses beiAndok. 1, 96 finden sich die Worteiav δέ τις κτείνων τινά τούτωνάποθ'άνη ή έπιχειρών, εν ποιήσωαυτόν τε καί τούς παϊδας τους εκεί-νον κα&άπερ Αρμόδιόν τε καί Αρι-ατογείτονα καί τους απογόνους αυ-τών. — Φορμίων ] S. die Einl.

159