330. B.

ΠΕΡΙ ΤΟΓ ΣΤΕΦΑΝΟΙ - .

183

πότερον κάλλιο ν καί άμεινον τ fj πόλει, διά τάς τών πρό-τερον ευεργεσίας, οϋσας νπερμεγέ&εις (ον μεν ονν εϊποιτις αν ηλίχας) τάς επί τον παρόντα βίον γιγνομένας ειςαχαριστίαν καί προπηλακιαμδν άγειν, η πάαιν, όσοι τιμετ 3 έννοιας πράττονσι, της τούτων τιμής καί φιλανθρω-πίας μετείναι; καί μην εί καί τοϋτ άρα δει μ 3 είπείν, 317η μεν εμη πολιτεία καί προαίρεσις, άν τις ακθ7ΐη, ταΐςτών τότ 3 επαινούμενων άνδρών δμοία καί ταυτά βουλο-μένη φανήσεται, ή δε σή ταΐς τών τους τοιούτονς τότεσυκοφάντουντων' δήλον γάρ ότι καί κατ 3 εκείνους ηαάντινες, οι διασνροντες τους όντας τότε, τους δε πρότερονγεγενημένους επηνουν, βάακ.ανον πράγμα καί τ αυτό ποι-ονντες σοί. είτα λέγεις ώς ον δεν όμοιος είμ 3 εκείνοις 318εγώ; αν δ 3 όμοιος, Αισχίνη; δ δ 3 αδελφός δ σός; άλλοςόέ τις τον νυν ρητόρων; εγώ μεν γάρ ονδένα φημί. αλλάπρος τους ζώντας, ώ χρηστέ, ϊνα μηδέν άλλ 3 εϊπω, τον

των ist nicht überflüssig, da ge-rade auf dem Noch-im-Leben-seinder Nachdruck liegt.

316. έπι τον παρόντα βίον] βίοιals Inbegriff der Lebenden, diejetzige Generation, das gegenwär-tige Zeitalter, έπ i dürfte sich indieser Verbindung kaum rechtferti-gen lassen und dafür Schäfers Ver-mutung περί zu empfehlen sein.Funkhänel dagegen hält έπΐ festund versteht Wohlthaten, die für diejetzt lebende Generation berechnetsind und ihr zu gute kommen. —οαοι τι μετ’ εύνοίαι] τι in der Be-deutung: etwas Bedeutendes, wieauch zuweilen aliquid im Lateini-schen gebraucht wird. — τούτων]Objektiv als Neutrum, auf das kol-lektive τι bezüglich (zu § 277) zulassen, = dafür. — τιμή s] aktiv:Anerkennung.

317. εί και τοντ ’ αρα δει μ εί-πείν] wenn es nicht zu vermessenklingt. Blofse Formel! — τότ ’ επαι-νούμενων] der damals, als sie leb-ten, in hohem Rufe stehenden. —οϊ διασύροντει — έπήνουν] Die Part.

ob tritt zuweilen auch in zusam-menhängender Konstruktion nachParticipien, und zwar nicht hlofsabsoluten, anakoluthisch ein, wennein Begriff dem anderen gegenüberbesonders hervorgehoben werdensoll. Vgl. Xen. Mein. 3,7,8 θαυμάζωσον, εί έκείνονι ραδίωΐ χειρονμε-vol, τοντοιι δέ μηδένα τρόπον οϊειδυνήσεσϋ’αι προαενεχ&ήναι. Anab.6, 4, 16 χαλεπόν, εί οίύμενοι εντή 'Ελλάδι και έπαινον και τιμή Sτεύξεσθ'αι, αντί δέ τούτων ονδ'υμοιοι τόϊΐ άλλοιΐ έσόμε&α. Plat.Alk. 1, 120 b πρόι τούτους σε δειονσπερ λέγω βλέποντα σαντον δέαμελείν. Vgl. zu § 287 und Krügerzu Xen. Anab. 1, 4, 24.

318. äde/lyos] Aeschines hattezwei Brüder, einen älteren, Philo-chares, und einen jüngeren, Apho-betos, von denen der erstere imKriegs-, der letztere im Staats-dienste sich hervorthat. Aesch. 2,149. D. 19, 237. Vgl. A. SchäferDem. 1, 204 ff. Vermutlich meintD. hier den letzteren. — ϊνα μηδένάλλ ‘ εϊπω, nämlich als a, χρηστέ,