182

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

XVIII. ρ. 329—

όντος εμαυτον εκκρούαω, παραλείψω ταΰτα. αλλ’ οτι γ 3ούχϊ öi ενδειαν ονκ έπέδωκας, εκ τούτων δήλον, αλλάφνλάττων το μηδέν εναντίον γενέσ&αι παρά σου τοντοις,οίς άπαντα πολιτεύει. εν τίσιν ονν σν νεανίας καί πη-νίκα λαμπρός; ήνίκ' αν κατά τούτων τι δέη, εν τούτοιςλαμπροφωνότατος, μνημονικώτατος, υποκριτής άριατος,τραγικός θεοκρίνης.

314 Είτα των πρότερον γεγενημένων άγα&ών άνδρών με-μνησαι. και καλώς ποιείς, ον μέντοι δίκαιόν εατιν, άν-δρες : Λχληναίοι, την προς τους τετελεντηκότας έννοιαννπόρχονσαν προλαβόντα* παρ' υμών πρός εκείνους έξε-

31δ τάζειν και παραβάλλειν εμέ τον συζώντα μεϋ·' υμών, τιςγάρ ουκ οίδεν των πάντων, ότι τοίς μέν ζώσι πασινυπεστί τις ή πλείων ή έλάττων φίλόνυς, τους τείένεώταςδ' ουδέ των εχ&ρών ονδεις έτι μισεί; ούτως ούν έχόντωντούτων τή φύσει, πρός τους προ εμαυτον νυν εγώ κρίνω-μαι καί έλεωρώμαι; μηδαμώς' ούτε γάρ δίκαιον οντ' 'ίσον,Λισχίνη, αλλά πρός αέ και άλλον εϊ τινα βούλει των

316 ταντά αοι προηρημένων καί ζώντων. κάκείνο ακόπει.

— νεανίας — λαμπρός, wo hast dudich thalkräftig gezeigt, dich bravgehalten, und wann dein Licht leuch-ten lassen? Vgl. Arist. Wesp. 1334κεί αφόδρ' εϊ νεανίας. D. oben§ 136. 21, 131 ον γάρ ηγείτο λαμ-πρόν ουδέ νεανικόν. 54, 35 καίταντα τα λαμπρα καί νεανικάέστιν αν των. 3, 32 μέγα καί νεανι-κόν φρόνημα. Hier indes kannλαμπρός auch auf die Stimme ge-,münzt sein. — ηνίκ' — δέη, näml.πράττειν. τούτων bezieht sich aufdas versammelte Volk, — έν τον-τοις auf den materiellen Inhalt desvorangehenden Salzes, wie § 277.

— λαμπροφωνότατος] S. zu § 259.

— τραγικός Θεοκρίνη s] βούλεταιλέγειν αυτόν συκοφάντην, έπείδηο Θεοκρίνης τοιοντος. — τον γουνπάλαι μεν νποκριτϊγν τραγικόν,ύστερον δε συκοφάντην εικότωςωνομααε τραγικόν Θεοκρίνην. Harp.

314. μέμνησαι ] Aesch. 3, 178 ff.

— ου μέντοι — υμών] Vgl. [Cic.]in Sali. 2, 5 neque me cum iis con-ferri deccl, qui iam decesserunt,omnique odio carent et invidia, sedcumiis, quimecum una in republicaversali sunt. — προλαβόντα παρ’υμών] nachdem er — von euch vor-weggenommen, in derVoraussetzungeurer Sympathie für die Verstor-benen, darauf spekulierend.

315. τις γάρ — μισεί] Tliuk. 2,45 τον γάρ ονκ όντα άπας εϊωθ'ενέπαινείν — φ&όνος γάρ τοίς ζώσιπρός τό αντίπαλον, τό δε μη έμ·π οδών αναντ αγωνιστή) έννοια τε-τίμηται. Vgl. Tae. dial. de or. 18vitio malignilalis humanae ceterasemper in laude, praesentia infastidio esse. Veil. 2, 92 natura-liter audita visis laudamus liben-tius et praesentia invidia, prae-terila veneratione prosequimur .—νπεοτί] Beachte die Präposition:„unmerklich anhaftet“. — καί ζών-