36

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓ

XVIII. ρ. 236—

τήν Θράκην διά τούτους ονχι πεισ&έντας τώ εμφ ήιη-φίσματι, πάλιν ώνεΐται παρ’ αυτών όπως μή άπιμεν εκΜακεδονίας, έως τα της στρατείας της επί τους Φωκέαςευτρεπή ποιήσαιτο, ϊνα μή, δεΰρ* άπαγγειλάντων ημώνοτι μέλλει καί παρασκευάζεται πορεύεσ&αι, έξέλ·&οι &’υμείς καί περιπλεϋσαντες ταΐς τριήρεσιν είς Πΰλας, ώσπερπρότερον, κλείσαιτε τον τόπον, άλλ 3 άμ άκούοιτε ταΰτ 1άπαγγελλόντων ημών κάκεΐνος εντός εϊη Πυλών καί μηδέν

33 εχοιΟ· 3 υμείς ποιήσαι. ουτω δ 1 ήν ό Φίλιππος εν φόβψκαί πολλή αγωνία, μή καί ταΰτα προειληφότος αύτοΰ, είπρο τοϋ τους Φωκέας άπολέσϋ·αι ιρηφίσαισ&ε βοη&είν,εκφύγοι τα πράγματ 3 αυτόν, ώστε μισ&οΰται τον κ.ατά-πτυστον τουτονί, ουκέτι κοινή μετά τών άλλων πρέσβεων,άλλ 1 ίδια κα ■#’ αυτόν, τοιαϋτα προς υμάς είπειν καί

34 άπαγγεΐλαι, δι ’ ών απαντ ’ άπώλετο. άξιώ δ 1 , ώ άνδρεςΆ-9-ηναϊοι, καί δέομαι τούτο μεμνήσ&αι παρ ’ ολον τονάγονα, οτι μή κατήγορέσαντος Λϊσχίνου μηδέν έξω τήςγραφής ουδ 1 αν εγώ λόγον ουδέν’ * εποιούμην έτερον,πάσαις <Γ αίτίαις καί βλασφημίαις άμα τούτου κεχρημένουάνάγκη κάμοί προς έκαστα τών κατηγορημένων μίκρ 1

reren Herausgebern angenommenist, in der Bedeutung „sich überden Frieden verständigen, ihn nachvorhergegangener Übereinkunft ab-schliefsen“. Allein auf dergleichenSpezialitäten läfst D. sich hier nichtein, und das blofse όμολογεϊν, dasja von seiten des Ph. schon längsterfolgt war, ohne ihn jedoch recht-lich verbindlich zu machen (vgl.Aesch. 3, 66), ist offenbar zu matt.

— άπιμεν] Die erste Person er-klärt sich daraus, dafs D. selbst Mit-glied der Gesandtschaft war. άπιμενvertritt die Stelle des Futurum. —ώσπερ πρότερον, 01. 106, 4. 352.Vgl. 4, 17. 19, 84. Diod. 16, 38. —άλλ ’ άμ'] Aus dem ϊνα μή er-gänzt sich nach αλλ' leicht ein ϊνα.

— ποιήσαι] ποιειν „ausführen“,πραξαι „sich mit etwas beschäf-tigen“.

33. ϊν φόβψ και πολλή αγωνία ,wie § 209 νανς και πολλούς ίπ-πους, 60, 24 εν σκότει και πολλήόνσκλεία, Lys. 30, 26 χρήματα καιπολλάς εισφοράς mit jener dem D.eigenen Erweiterung, welche derAbneigung gegen die einschläferndeParallelität entstammt. — καί ταΰταπροειληφότος αντον, selbst nach-dem er diesen Vorteil errungen. —άπώλετο nicht aus dem Sinne desPhilipp, sondern den Erfolg hinzu-fügend „untergehen sollte“.

34. Ζτερον, näml. als den zurSache gehörigen. Wir haben hierein Beispiel der sogenannten cautiooratoria (&εραπεία), cum ea quaecausae noslrae obsunt , excusaredicendo miligai’e conamur. D. willdie Aufmerksamkeit der Richterauf das Folgende besonders an-regen.