237. E.

ΠΕΡΙ TOT ΣΤΕΦΑΝΟΥ.

37

άποκρίνασΰαι. τίνες ούν ήσαν οι παρά τούτου λόγοι 35τότε ρη&έντες '*al dt ούς άπαντ 3 άπώλετο; ως ου δειΰ·ορνβείσ&αι τφ παρεληλυ&έναι Φίλιππον εϊσω Πυλών'εοται γάρ άπαν-ίλ όσα βονλεσέλ υμείς, αν έχη-9· 3 ησυχίαν,καί άκοι’ισεσ&ε δυοίν η τριών ημερών, οίς μεν έχ-9-ρόςήκει, φίλον αυτόν γεγενημένον, οις δε φίλος, τουναντίονεχ&ρόν. ου γάρ τά ρήματα τάς οικειότητας εφη βεβαιοϋν,μάλα σεμνώς όνομάζων, άλλα το ταυτά συμφέρειν' συμ-φέρειν δε Φιλίππφ και Φωκενσι καί ύμΐν ομοίως άπασιτής αναλγησίας καί τής βαρΰτητος άπαλλαγήναι τήςτών Θηβαίων, ταΰτα δ 3 ασμένως τινες ήκουον αυτού 36διά την τόίλ 3 υποΰσαν απέχθειαν προς τούς Θηβαίους,τι ονν συνέβη μετά ταΰτ 3 ευέλύς, ούκ εις μακράν; τούςμεν Φωκέας άπολέσ&αι καί κατασκαφήναι τάς πόλεις

35. <is ον 5εϊ] ώι braucht nichtübersetzt zu werden. — ΐχη ,9·’]άγη^ unten § 36. 65. 307. 4, 10.23, 5. Für besser durfte dies Her-werden nicht erklären. S. 1, 14τσχχίαν αχήσει. 21, 20 ήσ. ί’σχον.23,11 ήσ. Ηχειν. Ebenso ήσ. άγεινLys. 3, 20. 30. 7, 1 und ηα. ί'χεινders. 6, 34. 28, 7. — ώς ον δεϊ —Θηβαίων ] vgl. 5, 9 f. 6, 30. 19,19 ff.74.112. 324 ff. Vergebens suchte D.den Betrug zu enthüllen, Aeschinesund Philokrates liefsen ihn nicht zuWorte kommen und das bethörteVolk glaubte was es wünschte. Frei-lich leugnet Aesch. 2,118 ff. alles ab.— δνόίν ή τριών ήμερων ] S. zu§ 30. — ήκει, „gekommen sei“ (wieτονί ήχοντας § 28 , τον ήχοντα§ 170 u. ö.). — ονομάζων ] in seinereigentlichen Bedeutung: „Namengebend, gebrauchend“. — τής αναλ-γησίας xai τής βαρντητος] αναλ-γησία nach Weil = ώμότης. Vgl.zu 20, 109.

36. νπονσαν] „glimmenden“. —τι ovv] Jetzt folgt in schneidenderKürze das gar nicht erwartete Re-sultat. — μετ a ταντ ενθ'νς, ovx«S μακράν] Ähnlich Arist. Wesp.453 άλλα l οι των μεν τάχ ήμίΐ'

δώσετον καλ.ήν δίκην , ονκέτ 9 έςμακράν. Über die Verb, von Prä-positionen mit substantivierten Ad-verbien s. Krüger § 66, 1, 3. 4.eis bezeichnet den Termin, bis zuwelchem hin die Handlung als sichvollendend gedacht ist. So 2,10 τάτοιαντα είς άπαξ και βραχυν χρό-νον αντέχει. 4, 34 είς τονς χρό-νους — βοη&εΐν. 21, 78 μελλουαώνείαιέναι τών δικών είς ημέρανώσπερεϊ τετάρτην η πέμπτην.Aesch. 3, 98 πραχβ’ήσεσ&αι δεταντα ουκ είς μακράν, αλλ' είς τηνέκτην έπί δέκα, — καί παρηγγέλ&αιπάντας ήκειν — είς την πανσέλη-νον. Vgl. unten § 151. Am 13.Skirophorion 01. 108, 2. 346 kehr-ten die Gesandten nach Athen zu-rück, am 16. erstatteten sie demVolke Bericht über den Erfolg ihrerSendung, am 27. kam die Nachricht,dafs in Phokis alles vorüber sei.D. 19, 58 f. 125. Ohne Schwert-schlag war das Land Philipps Beutegeworden: Phaläkos erhielt mit

seinen Söldnern freien Abzug, diephokischen Städte wurden zerstört,das Volk entwaffnet, vom Amphi-ktyonenrate ausgeschlossen undzum Ersatz der geraubten Tempel-