22

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

XVIII. ρ. 227—

•/,αϊ δημοτικός, ον μόνον τφ γράψαι κυρίους φετο δείνείναι, άλλα και τφ τους δικάζοντας δμωμοκέναι, ουκ

7 απιστών νμίν, ως γ 3 εμοι φαίνεται, άλλ 3 ορών, ότι τάςαιτίας καί τάς διάβολός, αίς εκ τοΰ πρότερος λέγειν δδιώκων ισχύει, ουκ ενι τφ φενγοντι παρελ&εΐν, εί μη τώνδικαζόντων έκαστος υμών την προς τους ·9·εους ευσέβειανφυλάττων καί τα τοΰ λέγοντος υστέρου δίκαι ευνο'ίκώςπροσδέξεται, καί παρασχών εαυτόν ίσον καί κοινόν άμφο-τέροις ακροατήν ουτω την διάγνωσιν ποιήσεται περίαπάντων.

8 Μέλλων δε τοΰ τ 3 ίδιου βίου παντός, ως εοικε, λό-γον διδόναι τήμερον καί τών κοινή πεπολιτευμένων, βού-λομαι πάλιν τους ·3·εοΰς παρακαλέσαι, καί εναντίον υμώνεύχομαι πρώτον μέν, όσην εύνοιαν εχων εγώ διατελώ τήπόλει καί πααιν * υμϊν, τοααϋτην ΰπάρξαι μοι εις του-τονί τον άγώνα, επειίλ 3 ό τι μέλλει αυνοίσειν καί προςευδοξίαν κοινή καί προς ευσέβειαν έκάστφ, τούτο παρα-στήααι πααιν ΰμίν περί ταυτησί τής γραφής γνώναι.

έξ αρχής Σόλων u. s. w. DieseWorte sind vermutlich in Bezugauf die Stelle des Aesch. 3, 257gesagt, wo er die Schatten dergrofsen Männer der Vorzeit gegenD. heraufbeschwörend sagt: „ (υπο-λαμβάνετε όραν) Σάλωνα τον καλ-λίατοις νόμοιε χοσμήααντα τηνδημοκρατίαν, άνδρα φιλόσοφονκαί νομο&έτην αγα&όν, σωφρό-νως ώε προσήκεν αντω δεόμενονυμών μηδενϊ τρόπω τόνε Σημο-σ&ένονε λόγουε περί πλείονοςποιήσασ&αι τών όρκων και τωννόμωνΣ ό τι&είε nicht &εϊε. Nichtauf die Zeit ist Rücksicht genom-men, sondern Solon einfach alslegislator bezeichnet, εξ αρχής ge-hört daher mehr zum ganzen Ge-danken, als zudemParticipium. Vgl.23, 27. — δημοτικός, definiert beiAesch. 3, 168 ff. Vgl. unten § 122.

7. έκ τοΰ πρότερος λέγειν — τονλέγοντος υστέρου] Vgl. Arist.Wesp.15 συ λέ’ξον πρότερος. D. 1, 16

τους νστατουε περί τών πραγμά-των είπόνταε. Hypereid. f. Euxe-nipp. ρ. 8, 15 Schn, ο πρότεροςέμον λέγων und Krüger § 57, 5, 3.■— παρελίλεΐν nicht gerade, wieHarpocr. sagt, αντί τον νικήσαι,sondern der Etymologie entspre-chend „vorbeizukommen“.— δίκαια,Rechtsgründe, die Punkte, -welcheder Angeklagte zu seiner Recht-fertigung anzuführen hat. Vgl. §9.— οντω , nach Partieipien, mitNachdruck zusammenfassend, wie2, 7 την γαρ έκαστων άνοιαν αειτών αγνοούν των αυτόν έξαπατώνκαι προσλ.αμβάνων όντως ηυξ>;&'η.

■— διάγνωσιν. Man beachte diePräposition, welche mit Beziehunggesetzt ist.

8. ίδιου bildet mit dem folgen-den κοινή einen scharfen Gegen-satz ; ώς εοικε gehört zum ganzenGedanken. — παραστήσαι, verstehtsich τους δ'εοΰε, was sich trotz derkleinen Unterbrechung der Kon-