Nr. 220. 1521 Dezember 9. 359
mus, quorum mira lectionis consuetudine, si quando a negociisforensibus vacare licet, uti soleo, imaginaria quadam fictione tedocentem et videre et audire puto.
Ecce quid heri actum: Erat haec dies dominica AdventusSalvatoris nostri secunda. Ocio laxatus nomismatis nostris etHistoriae augustalis Cornelii Taciti» lectione me oblectabar. Sedebatprope, ab alia tarnen tabula, coniunx nostra Margarita. Haec tuasNovi Testamenti interpretationes Latinas 2 simul et eiusdem tra-lationem Germanam, vetustam admodum nee plane eruditam, inmanibus habebat. Mox me ab oblectamentis Ulis revoeavit in-quiens: „Lego Mathaeum capite 20.et perspicio Erasmum nostrumMathaeo quiequam superaddidisse." Respondi: „Et quid?" liladenuo: „At ille quae nee in Germana lingua habentur refert."Mox Evangelium Mathaei, quod idem Hieronymus commentatus,ad manum erat, ubi eciam verba illa „Et baptismo, quo baptisor,baptisabimini" non reperiebantur. 8 Ad tuas Annotaciones coge-bar; e quibus quam primum a te edocti ultra Marcum 4 verbahaec eciam in Mathaeo ab Origene et Chrisostomo atque Vulgarioreferri. 6 Tum ipsa voluit, ut Origenes XII. et Chrisostomus LXVI.omilia super Mathaeum legeretur, ex quibus plane quae e Graecorestitueris cognovimus. fi Tibi spero non iniueundum fore te,praeeeptorem amplissimum, non solum me, sed et coniugem indies docere.
Urbs nostra, quae etsi peste aliquantisper grassata fuit, senunc habet melius; 7 nam nive albescente et pruina perusta, gelu
1 Die Annalen des Tacitus.
a Des Erasmus lateinisdie Übersetzung des N. T. erschien zuerst 1516zusammen mit seiner Erstausgabe des griedusdien Textes, dann 1518 auchgesondert, nur mit den „Annotationes"; beides bei Jon. Frohen in Basel.Peutinger benützte die Sonderausgabe: vgl. unten Anm.5 n. S.360 Anm.l.
» Matth. 20, 23. 4 Marc. 10, 39.
1 In der Ausgabe des lateinisdien N. T. und der „Annotationes" von1518. Der Name des Vulgarius ist Zusatz dieser Ausgabe; in der Erst-ausgabe der Annotationes findet er sidi nodi nicht. Unter „ Vulgarius" (~ Bul-garitis) ist der byzantinisdie Kirdiensdiriftsteller Theophylaktos, Erzbischofvon Adirida seit etwa 1078, zu verstehen, der Kommentare zu zahlreidienBüchern der Hl. Sdirift verfaßt hat. Die hier einsddägige Stelle seines Matth.-Kommentars steht bei Migne PG 123 Sp. 363 A.
« Vgl. Migne PG 13 Sp. 1381 f. und 58 Sp. 619 f.
' Vgl. oben S.351 Anm.l.