248 Nr. 151. 1514 April 17.
commendare conabor, sed et aliis longe maioribus operibus, sivita comes fuerit, quae ille in medicinis post se scripta reliquit,quae ego ad Dei optimi maximi laudem et mortalium utilitatetnsuo tempore in publicum prodire faciam. 1 Cognoscentque omnesUdalricum Ellenbog non ocio nee inertiae, sed bonis artibus acliteris vacasse. Vale foelix.15. kal. maii 1514.
151.Von Nikolaus Ellenbog. 1514 April 17. (Ottobeuren.'y
Bittet, die in der Chronik seines Vaters enthaltenen Orts-namen zu latinisieren und die allzu scliarfen Ausfälle gegenKarl VIII. von Frankreich und die Schweizer zu mildern oderzu tilgen. Hat das Manuskript absichtlich nicht einbinden lassen,zaeil das im Falle des Druckes für die Setzer bequemer sei.
Stuttgart, LB: Hist. Hs.4o Nr. 99 fOl. 170*f. Abschr. Ellenbogs.Gedruckt: Zapf S. 152f.
Frater Nicolaus Ellenbog Conrado Peutinger S.D.Offendes in hoc libello genitoris mei, Conrade doctissime,plurima nomina potissimum locorum et civitatum minus Latine,immo barbare inserta, quae primo omnium velim Latinitati reddaset pro mendosis inseras vera. Caeterum vehementer exarsissevidetur genitor meus in Karolum Franciae regem 2 neenon et inHelvetios. Discretioni itaque tuae commiserim, si non ab aemulisfamosus pocius über appellandus veniat quam historicus. Quodsiet tu in eam ieris sententiam, curabis, ut sententiae acriores etTheoninae 3 aut mitigentur aut ex toto expungantur. Praetereaaequo animo feras, si librum minus expolitum et needum thecacoopertum ad te miserim. Consulto id feci. Si enim chalco-graphis eum sub prelo exeudendum tradere volueris, aecomoduserit multum, si ligatus non fuerit. Sed nee ego aliud penes niehabeo exemplar ullum. Si enim impressus fuerit, potero utiqueexemplariorum habere copiam. Sin vero id tibi non probatur,saltem id lucri habuerim, ut posteaquam über per te recognitusfuerit et ad unguem castigatus, posthac emendatum et tersumtransscribam. Porro si stilus sibi ipsi impar et dissidens visus
1 Aus diesem Plane Nikolaus Ellenbogs ist nidits geworden.
2 Karl VIII. 3 Vgl. Horat, Epist. 1, 18, 82.