Nr. 64. 1509 Juli 1. 109
fallacissimam) surreptus est ille immatura morte e medio viven-tium non sine publico luctu totius Imperii principum atque pri-morum in conventu proximo Vormaciensi, quem inmortalis Deusex ineffabili misericordia sua suis civibus in caelesti patria aggrc-gare dignetur. Illo igitur orbatus, cui potius dedicarem quam tibinon videbam, propterea quod scirem te esse cum eruditorumomnium atque studiosorum patronum singularem atque cultoremtum historiarum omnisque antiquitatis talem investigatorem tam-que peritum, ut tibi in ea re primas partes una cum Naucleromeo omnis per Germaniam eruditorum schola sine controversiaconcedat. Tu proinde laboribus meis Judicium tuum interponestudiumque meum adiuvato atque, si quid desit vel abundet, erudi-tionis tuae lima compleas vel reseces atque propter communeStudium adhibeas tecum iudices viros nobiles mihique licet ignotos,nomine tarnen et fama in omni genere eruditionis atque virtutumcommendatissimos atque famigeratissimos, 1 urbis vestrae canonicosMarquardum de Stain, Bambergensis ecclesiae praepositum, Mat-thaeum Marschalk, Bernhardum et Conradum Adelman de Adel-manshusen <!> 2 eiusque urbis patricium Georgium Herbart inbonis literis egregie eruditum, quorum adhibito iudicio si suffragiafoeliciter obtinuero, quid alii senserint, praesertim detractorespatrocinentur aut accusent, naucisum facturus omnino.
De his hactenus. Sed o quanta rerum mutatio, quanti conatushominum vani atque incerti! Anno exacto, quo haec scribebam,lamentabar Venetos propter nostras simultates regemque absentemauxilio regis Francorum invadere Germaniam nostram Goritiam-que e manibus nostris diripere, a qui vix ausi sunt hactenuscorporum nostrorum umbram intueri, quae res ita me animumquemeum consternavit tantoque dolore confecit, ut parum abfuerit,quin in proprio corpore in aciem descenderim atque cum aliismilitibus miles hiis obviam ierim, a quo me deterruit, quod nonesset iustus exercitus, qui posset tantae multitudini Venetorum et
1 Die folgenden Namen hat Bebe! der Vorrede des „Ligurinus" ent-nommen; vgl. Nr. 51. s Lies: Adelmannsfelden.
3 Die Einnahme von Götz durdi die Venetianer hatte am 16. April 1508stattgefunden; vgl. Ulmann 2 S.346. Das Sdüußkapitel der Sdirift Bebeis.die er mit obigem Briefe Peutinger zueignet, enthält eine „Peroratio adprincipes Germaniae", in der diese zur Befreiung von Görz aufgerufen werden.