LI.uere. aut volet aliqͥd quod deerit. aut deerit aliquid quod voluerit. quicquid amabitur aderit. nec deſiderabit̉ quod non aderit. Et omne quod ibi erit bonum erit. etſummus deus ſummuꝫ bonū erit. ⁊ qd̓ eſtomnino beatiſſimuꝫ. ita ſemꝑ fore certumerit. Beatos autē eſſe ſe velle omnium hominū eſt. beatos ſe eſſe velle omnes in corde ſuo vident. nec tamen omniuꝫ eſt fidesqua ad beatitudinē ꝑuenitur.Si quid de deo cognoſcit aliquisqd̓ ibi nō intelligant omnes.Iolet etiam querivtrū aliquid de deo cognoſcat aliquis magis meritꝰ vt petrus. quod non cognoſcataliquis minus meritus vt linus? Pluribꝰvidetur ꝙ omnia de deo ad beatitudinemſpectantia oēs communiter electi cognoſcant ſed differenter. Nihil em̄ in deo noſcibile maius digniuſqꝫ videtur qͣꝫ eum intelligere trinū et vnuꝫ. Hoc autem omnestunc per ſpeciē cognoſcent. Und̓ ſequiturvt nō ſit aliquid beatitudini ꝑtinēs incognitum alicui beatoꝝ. Omnes ergo cunctailla videbūt quoꝝ cognitio ſeruit beatitudini. ſed in modo vidēdi different. Aliusem̄ alio magis. alius alio minus fulgebit.De paritatē gaudij.Solet etiam querian in gaudio diſpares ſint. ſicut in claritate cognitionis differūt? De hoc Augꝰ. aitAugꝰ. in li. d̓ Multe manſiones in vna domo erunt ſcꝫciuitate deivarie premioꝝ dignitates. ſed vbi deꝰ eritomnia in omnibus. erit etiaꝫ in diſpari claritate par gaudium. vt quod habebūt ſinguli. cōmune ſit oībus. qꝛ etiam gloria capitis omniū erit ꝑ vinculū charitatis. Exhis dat̉ intelligi ꝙ par gaudiū omnes habebunt. et ſi diſparē cognitionis claritateꝫqꝛ ꝑ charitatem que in ſingulis erit ꝑfectatm̄ quiſqꝫ gaudebit de bono alteriꝰ. qͣꝫtuꝫgauderet ſi in ſeip̄o haberet. Sꝫ ſi par eritcunctoꝝ gaudiuꝫ. videt̉ ꝙ par ſit omniuꝫbeatitudo? qd̓ cōſtat oīno non eſſe. Ad qd̓dici pōt ꝙ beatitudo par eēt ſi ita eſſet pargaudiū vt etiā par eſſet cognitio. ſed quiahoc nō erit. nō faciet paritas gaudij paritatē beatitudīs. Pōt etiā ſic accipi ꝑ gaudium. vt nō referat̉ paritas ad intentionēaffectionis gaudentium. ſed ad vniuerſitatem rerum de quibus gaudebitur. quia d̓IIIIomni re vnde gaudebit vnus. gaudebuntomnes.Si maior ſit beatitudo ſanctoꝝpoſt iudicium.Poſt hoc queri ſolet ſi beatitudo ſanctorum maior ſit futurapoſt iudicium qͣꝫ interim? Sine omni ſcrupulo credendum eſt eos habituros maiorem gloriam poſt iudiciū qͣꝫ ante. qꝛ ⁊ maius erit gaudium eoruꝫ. vt ſupra teſtatuseſt Aug. et amplior erit eoꝝ cognitio. Un Hieron̄. ſuꝑde Hierony. Peracto iudicio ampliorem Oſee.gloriam ſue claritatis deus demonſtrabitelectis. Si quem mouet quid opus ſit ſpiritibus defunctorum corpora ſua in reſuirectione recipere. ſi eis poteſt ſine corporibus ſumma beatitudo preberi? Difficilis queſtio eſt. nec poteſt a nobis perfectediffiniri. ſed tamen dubium nō eſt et raptāa carnis ſenſibus hominis menteꝫ. et poſtmortem ipſa carne depoſita non ſic viderepoſſe incommutabilem ſubſtantiam. id eſtdeum. ſicut ſancti angeli vidēt. ſiue alia latentiori cauſa. ſiue ideo quia ineſt ei naturalis quidam appetitus corpus amminiſtrādi. quo retardatur quodāmodo ne tota intentione. pergat in illud ſummum celum. donec ille appetitus cōquieſcat. Porro ſi tale ſit corpus cuius ſit difficilis ⁊ grauis amminiſtratio ſicut hec caro que corrumpitur. multomagis auertitur menſ abilla viſione ſummi celi. Proinde cum hoccorpus iam non animale ſed ſpirituale receperit equata angelis habebit perfectumnature ſue modū obediens et imperās viuificata. ⁊ viuificans tam ineffabili facultate. vt ſit ei gl̓ie qd̓ fuit ſarcine.Iſta eſt diſtinctio. xlix. huiꝰ quarti libri. In qua magiſter poſtꝙͣ oſtenſum eſt de pertinentibus ad iudicium generale. Hic autem ꝯſequēter agit de finali remuneratione bonorum. Et circahoc tria facit. Primo enim diſtinguit remunerandorum. ſcilicꝫ bonorum ⁊ malorum meritum. Secūdoquidē ſubdit quomodo omnibus ineſt beatitudinisdeſideriū. Tertio etiam conſequenter annectit nonomnes equaliter habere beatitudinis premiū. Primum vſqꝫ ibi. Solet etiam queri. Secundū vſqꝫ ibiSed ſi par erit cunctorum. Tertium vſqꝫ ad finemdiſtinctionis. In ſpeciali ſententia magiſtri ſtat ī tribus propoſitionibus quarum prima eſt hec. Vt ciuitas bonorum poſt iudicium conſummanda eſt in gloria ita malorum in miſcria. Hanc magiſter inſinuans dicit poſt iudicium ciuitatem bonorum conſummandam eſſe in gratia. ciuitatem malorum in penaQue tamen pena et gloria diuerſimode a didiuer