Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tione p̄tulit. quēlibet̉ eiꝰ ſtudentē ſuā beniuolētiābeniuolū ad eiꝰ ſtudiū efficit. vt intendit pͥma ꝑs hꝰꝯcluſionis. Maior hꝰ rōis ē manifeſta. Minorē autem poīt mgr̄ in lr̄a dicēs ip̄m cupientē aliqͥd mit.tere de penuria ac tenuitate ſcīe ingenij in gazophilatiū dn̄i .i. in doctrinā ſacre ſcpͥture: in quo oēsſctī pr̄es expoſuerūt ſuā oꝑa. attrahit deſideriūꝓficiēdi. ſꝫ retrahit defectꝰ ſcīe ingenij. vel retrahit alia .ſ. altitudo materie hꝰ oꝑis: magnitudo laboris. Et oppoſitū ſtatī ſubiungit cāmꝯtrariū mouētē attrahētē ē ꝯfidētia diuini auxilij. p̄miū a xp̄o ꝓmiſſū. Sꝫ p̄dictas cās mgr̄m retrahētes ab hꝰ oꝑis cōpilatiōe vincit amor intēſus.quē mgr̄ hꝫ ad eccl̓iaꝫ. quo inflamatꝰ opꝰ aggredit̉Et ſuā intentiōeꝫ pͥncipalit̓ dicit circa tria ꝟſari .ſ.circa fidei defenſionē. catholice veritatis explanationē. ſacr̄oꝝ manifeſtatiōꝫ. Scd̓a ꝑs hꝰ cōcluſionis p̄dicte .ſ. aſſigͣtionē qͣtuor cauſaꝝ iſtiꝰ libriauditor efficit̉ docil̓: ꝓbat̉ ſic. Tanto cuiuſlibet ſcīeſeu doctrīe auditor reddit̉ magis docil̓: ꝙͣto ip̄a ſcientia habuerit cās. finalē fructuoſiorē. efficiētē ineffabiliorē. materialē certiorē. formalē aptiorē. Sꝫhuiꝰ libri ſcīa hꝫ cām finalē fructuoſiſſimā. materialem certiſſimā. efficientē ineffabiliſſimā. formalemᶜaptiſſimā. ergo cauſaꝝ huiꝰ ſcīe aſſigͣtio eiꝰ auditoribus ē docibilitatis mīſtratio. vt ſonat ſcd̓a ꝑs concluſionis p̄miſſe. Maior hꝰ rōnis eſt euidēs. ſed minorē ponit mgr̄ in lr̄a dicit. Horū igit̉ deo odibilem ⁊cͣ. Prīo ponit cām finalē duplicē .ſ. deſtructiōꝫerroris manifeſtationē veritatis. Scd̓o poīt cāmefficientē ſil̓r duplicē .ſ. pͥncipalē ſicut eſt deꝰ. minus pͥncipalē ſeu inſtrumētalē. ſic̄ ſeip̄m. Tertio materialē .ſ. autoritates ſacri canonis. ſanctoꝝ pr̄mſnīas. Quarto cām formalē .ſ. formā tractatꝰ.ſiſtit in diſtinctōe hꝰ oꝑis: ī libros. diſtinctōes capitula. Et etiā formā tractādi ē idē qd̓ modꝰ agendi .i. diuidēdi vl̓ exēpla ponēdi. Tertia ꝑs eiuſdemꝯcluſionis .ſ. exp̄ſſionē vtilitatis doctrīe huiꝰ libri: diſcipulus eiꝰ attētus ꝯſtituat̉. ꝓbat̉ ſic. Quāto maioris vtilitatis exiſtit doctrīa alicꝰ libri ſeu ſcīecūctis eiꝰ auditoribꝰ: eoſdē reddit magis attētos.ſed huius libri ſcīa ſeu doctrina eſt maxīe vtilitatiſ.ergo hmōi vtilitates ſuos auditores reddit attentos. Maior huiꝰ rōnis ē nota. Minor ꝓbat̉ ex lr̄ain mgr̄ dicit: iſte labor eſt ſuꝑfluus: ſed ē neceſſarius. eo illa alibi ſparſim diffuſe ꝑcontāt̉in ip̄o breuit̓ tractant̉. ita ſit neceſſe librorumnumeroſitatē ꝑcurrere: cum breuitas ea collectaſunt in hoc libro ꝓmpte offert quaſi ſine labore. Ethec eſt ſnīa huius ꝓhemij in pͥncipali.Incipiunt Rubrice libri primi.Diſtinctio prima.Omīs doctrīa eſtde rebus vel de ſignis.De rebus qͥbus fruendū eſt vel vtenduꝫ. de his que fruunt̉ vtunt̉.Quid ſit frui vel vti.DI. II. De trinitate vnitate.Que fuerit intentio ſcribentiū de trinitateQuis ordo ſit ẜuāduſ de trinitate agit̉De teſtimonijs veteris teſtamēti qͥbus trinitatis myſteriū declarat̉.De teſtimonijs no. teſta. ad idē ꝑtinētibꝰ.OltuliDI. III. De cognitione creatoris creaturas in qͥbus trinitatis veſtigiū apparet.De imagīe ſil̓itudīe trinitatꝭ ī aīa hūanaDe ſil̓itudine creātis create trinitatis.De trinitatis vnitate.DI. IIII. Utrū deus pr̄ ſe deū genuerit.Utrū trinitas de vno deo p̄dicet̉ ſic̄ vnꝰdeus de tribus ꝑſonis.DI. V. Utꝝ diuina eſſentia genuerit filiū.vel genita ſit a pr̄e. vel de ip̄a natus ſit filius. vel ſpūſſanctus ꝓceſſerit. filius eſt de nihilo: ſed de aliqͦ. tn̄de materia. ſic ſpūſſanctus.Quare v̓bum pr̄is dicat̉ filius nature.DI. VI. Utrū pr̄ volūtate genuerit filiuman neceſſitate. an volēs vl̓ nolēs ſit deDI. VII. Utrū pr̄ potuerit vl̓ noluerit gignere filiū.An poſſe gignere filiuꝫ ſit aliqͣ potentia inpr̄e que non ſit in filio.DI. VIII. De veritate ac ꝓpͥetate diuīe eſDe incōmutabilitate eiuſdē. (ſentie.De ſimplicitate eiuſdem.De corꝑali ſpūali creatura: quō ſit multiplex ſimplex. deus ſit ſimplex tn̄ multiplex dicit̉. dei ſimplicitas nulli p̄dicamētoꝝ ſub(ijcit̉ deus abuſiue dicit̉ ſub̓a. eſt aliqͥd in deo qd̓ ſit deus.DI. IX. De diſtinctiōe triū ꝑſonarū.De coeternitate pr̄is filij.De īeffabili īintelligibili generatōisUtrū debeat dici ſꝑ gignit̉ filius vel ſemper genitus eſt.De obiectionibus hereticoꝝ nitentiuꝫbare filiū eſſe coeternū patri.DI. X. De ſpūſancto amor pr̄is filijprie dicit̉. ſit in trinitate amor ē trinitas. ſicut v̓bum ꝓpͥe dicit̉ ſapīa. et tn̄tota trinitas dicit̉ ſapīa. eadē noīa ꝓpͥe vniuerſalit̓ accipiunt̉ ſpūſſanctꝰ ſic̄ pr̄i filio eſt coīs. itamune nomen habet ꝓpriū.DI. XI. ſpūſſanctꝰ ꝓcedit a pr̄e filio.quem tn̄ greci a filio ꝓcedere diffitent̉.De cōuenientia latinoꝝ grecoꝝ in ſenſu differentia in v̓bis.DI. XII. Utrū ſpūſſanctus pͥus vl̓ pleniuſp̄cedat a pr̄e qͣꝫ a filio. ſpūſſanctus pͥncipaliter ꝓprie dicit̉ꝓcedere a patre.DI. XIII. Quare ſpūſſanctꝰ ſit de ſub̓apr̄is dicat̉ genitus: ſed tm̄ ꝓcedens.Cur filius dicat̉ ꝓcedere. ſpūſſanctꝰdicat̉ gigni.