LI.Si valde malis detur mitigatiopene.DI. XLVIEd querit̉ hic¶ de valdemalis. vtruꝫ ⁊ ip̄i ī aliqua penarum mitigatione deimiſcd̓iam ſentiāt vt minus qͣꝫ meruerīt puniantur? Quidā autumant eos nullaꝫ releuationē pene habituros. qd̓ ꝯfirmāt IacoAugꝰ. ſuper bi autoritate dicētis. Iudiciū ſine miſcd̓iaoctonarium. fiet illi qͥ non fecit miſcd̓iam. Augꝰ. etiā aitMiſericordia hic. iudiciū in futuro. Ideꝫdiſtinguēs quō oēs vie dn̄i ſint miſcd̓ia etveritas ait. Erga ſanctos omēs vie dei miſericordia. erga iniquos omnes veritaſ. qꝛ⁊ in iudicando ſubuenit. ⁊ ita non deeſt miſericordia. ⁊ in miſerando id exhibet qd̓ ꝓmiſit. ne deſit veritas. Erga omnes autemquos liberat ⁊ damnat oēs vie ſunt miſericordia ⁊ veritaſ. qꝛ vbi non miſeret̉: vindicte veritas datur. Dicēs vbi nō miſereturdat intelligi aliqͥd a deo fieri vbi ip̄e nō miſeret̉. Sed his occurrit qd̓ ait Caſſio. ſuꝑPſal̓. l. loquens de miſericordia et pietatedei. He due inquit res iudicio dei ſemꝑ adiuncte ſunt. Ergo ⁊ in punitione malorumnon eſt iuſticia ſine miſcd̓ia. Idem de iudicio ⁊ miſericordia ait. Hec duo mutua ſocietate ſibi iunguntur. In his breuit̓ omnia opera dei includit. Augꝰ. qͦꝫ reſpōdenſillis qui reproborū ſupplicia finem habitura contendunt. ita illorum repellit opinionem. aſſerens reprobos ꝑpetuo puniēdosvt eorum ſupplicia mitigari aliquatenꝰ nōAu. ī ench̓.neget. Fruſtra inquit nōnulli eternā damcōtra illos qͥnandorum penam ⁊ cruciatus ſine interaſſerūt malorum cruciatꝰ ᵐiſſione ꝑpetuos humano miſerent̉ affeterminādos. ctu. atqꝫ ita futurū eſſe nō credūt. Nō quidem ſcripturis aduerſando diuinis: ſed ꝓſuo motu dura queqꝫ molliendo ⁊ in leuiorem flectendo ſnīam. q̄ putant in eis terribilius eſſe dicta qͣꝫ veriꝰ. Non em̄ (inquiūtobliuiſcet̉ miſereri deꝰ. aut contineat in iraſua miſericordias ſuas. hoc qͥdeꝫ in pſaltrio legit̉. ſed de his intelligit̉ qͥ ſunt vaſa miſericordie. qꝛ ⁊ ip̄i non ꝓ meritis ſuis: ſeddeo miſerante de miſeria liberant̉. Aut ſi hͦad omnes eſtimant ꝑtinere. non iō neceſſeeſt vt damnationem opinent̉ finiri poſſe eorum. de qͥbus dictum eſt. Ibūt hij in ſuppliciū eternū. Ne hoc mō putet̉ habiturafinem felicitas eorū. de qͥbus econtrario dictum eſt. Iuſti aūt in vitā eternā. Sed penas damnatoruꝫ certis temporibꝰ eſtimētIIII(ſi hoc his placet) aliquatenus mitigari.Et ſic quippe intelligi pōt manere ira deiin illis .i. ip̄a damnatio. Hec em̄ vocaturira dei non diuini animi ꝑturbatio. vt inira ſua .i. manente ira ſua nō cōtineat miſerationes ſuas. nō eterno ſupplicio finē dando. ſed leuamen adhibendo vel in terponēdo cruciatibus. qꝛ nec pſalmus ait ad finiendam iram ſuā vel poſt irā ſuā. ſed in iraſua Que ſi ſola eſſet: alienari a regno deicarere magna multitudine dulcedinis deitam grandis tn̄ eſt pena. vt ei poſſint nulla tormenta que nouimꝰ cōparari. ſi illa ſiteterna. iſta aūt ſit quālibet multis ſeculislonga Manebit ergo ſine fiine mors ꝑpetua dānatoꝝ. et ip̄a omnibꝰ erit cōmunis.ſicut manebit cōmuniter oīm vita eternaſanctoꝝ. Ecce ita aſſerit hic penas reproborum nō eſſe finiendas. qd̓ nō improbatſi dicatur eoꝝ ſupplicio aliqd̓ leuamen adhiberi. Unde nō incongrue dici pōt deuꝫet ſi iuſte id poſſit. non omnino tm̄ puniremalos in futuro quātū meruerunt. ſed eisaliquid qͣꝫtūcūqꝫ mali ſint d̓ pena relaxareDeterminat premiſſas autoritates.Quod ergo dictuꝫeſt iudiciū ſine miſericordia fieri illi qͥ nonfecit miſericordiā. ita intelligi pōt. Ꝙ iudicium damnatiōis fiet illi qͥ nō fecit miſericordiam. ꝓ eo ꝙ fuit ſine miſericordia. velfiet iudicium ei ſine miſcd̓ia. liberante ⁊ ſaluante. qui tn̄ in aliqͣ pene alleuiatiōe miſericordiam dei ſentiet. Ita cum dicit̉ miſericordia hic. iudiciū in futuro. nō negat̉ qͥn īfuturo ſit miſcd̓ie effectus ⁊ in electis qui ꝑmiſericordiā ab oī miſeria liberabunt̉. ⁊ inreprobis qui minus qͣꝫ meruerīt cruciabūtur. Sed hic non ſine cauſa dicitur fieri deimiſericordia: ⁊ iudiciuꝫ in futuro. qꝛ ⁊ hicmultis modis miſeretur deus. qͥbus nō miſerebit̉ tunc. Vocat em̄ deus nunc peccatores et iuſtificat. qd̓ tunc non faciet. ⁊ tūcreddet ſingul̓ ẜm merita ſua. manifeſte iuDe occultodicabit: qui nunc occulte iudicat. Cuiꝰiudicio.occultū iudiciū (vt ait Augꝰ.) intelligitur Augꝰ. ſuperpena qua quiſqꝫ vel exercet̉ ad purgatiōꝫ pſal̓. viij.vel mouetur ad conuerſionem. vel ſi contemit excecatur ad damnationeꝫ. Occultum ergo iudiciū dei pena dicitur. qua iudiiat purgando. conuertendo vel excecando. Iudicia quoqꝫ dei interdum appellant̉diſpenſationes eius de omnibus rebus