LI.Iſta eſt diſtinctio. xxxviij. huiusquarti libri. In qua mgr̄ poſtꝙͣ ſuꝑiuſ determinauitde impedimento ordinis. Hic aūt determinat de impedimento voti. Et tria facit. Prima em̄ diſtinctionem voti p̄mittit. Scd̓o quale votū matrimoniū impediat ſubdit. Tertio qūo viri longe a feminis ꝓpi̓captiuitatē ſequeſtrati eas repetere poſſint ſubiūgiPrimū facit a principio diſ. vſqꝫ ibi. Qui em̄ ſolenniter. Scd̓m vſqꝫ ibi Hic queritur de illis feminis Tertium vſqꝫ ad finē diſ. In ſpeciali ſnīa magiſtri ſtat intōymn.tribus ꝓpoſitionibus quarū prima eſt hec. VotumN0gular.cōmune eſt qd̓ om̄s accipiunt cū ſpondēt dyabolo ⁊eius pompis renunciare. Singulare ꝟo eſt cū quisV714 Nſpondet virginitatē ſeruare. Hanc magiſter inſinuS. vxxxi.ans ꝓponit primo quid ſit votū. Et dicit ꝙ votū eſtteſtificatio quedā ꝓmiſſionis ſpontanee que de hisA ſcpͥno votique dei ſunt ꝓprie fieri debet. Sunt tn̄ aliqua ſtultorum vota que frangenda ſunt. Poſtea diſtinguit devoto. et oſtendit ꝙ votū matrimoniū impedit. et dicit ꝙ votorū aliud eſt votū commune ⁊ aliud ſingulare. Cōmune eſt illud qd̓ in baptiſmo faciunt oēs cuꝫſpondent ſe renunciare dyabolo et pompis eiꝰ. Singulare eſt cū qͥs ſponte ꝓmittit virginitatē vel aliudhmōi. Item votoꝝ ſingulariū aliud eſt priuatum vtillud qd̓ eſt factū in abſcondito. Aliud ſolenne vt illud quod eſt factū in facie eccleſie. Priuatū aūt votūſi violet̉ peccatū mortale eſt. Si aūt ſolenne violeturpeccatū mortale et ſcandalū eſt. Secunda ꝓpoſitioeſt hec. Omne qd̓ licite ꝓmittimus debemus ſeruare totū ſiue ſit priuatū ſiue ſolenne votū. Hanc mgr̄inſinuans. dicit. ꝙ qui priuatū votū ꝯtinentīe faciūtmatrimoniū ꝯtrahere nō debēt. qꝛ ꝯtrahendo mortaliter peccāt. Si aūt ꝯtrahunt nō ſeꝑant̉ qꝛ ꝓbarinō pōt qd̓ occulte actū eſt. Qui aūt ſolenniter vouētnullatenus inire queunt. Cōtinētiam igit̉ vouētes ſiue ſint ꝟgines ſiue vidue ſiue velate ſiue non velateꝯiugiū nullatenꝰ ſortiri pn̄t qꝛ qd̓ an̄ fuit Alicitū pꝰ votū fit illicitū. qd̓ autoritatibꝰ ꝯfirmat. Poſtea dicit ꝙiſti qͥ ꝯtinentiam ſolenniter vouerūt ſi aliquo tempore ꝯtrahunt dn̄t ab ingreſſu eccl̓ie et a cetu fideliumſeꝑari. donec humiliter ſatiſfaciant et ad bonum qd̓ceꝑant ſiue īuite ſiue voluntarie redeant. qd̓ autoritatibus ꝓbat. Obijcit tamen in contrariū ꝑ Innocentij autoritatem. qui dicit illos qui pͥmo ſpiritualiter nubent ſi poſtea publice nupſerūt. nō ſolū ad cōiugium ſed nec ad pnīam recipiendos eſſe niſi quibſe ꝯiunxerunt de mundo recedant. Et rn̄det magiſiꝙ intelligenda eſt autoritas Innocentij de illis quiab inceſtus copula deſiſtere nolūt qui nō ſunt ad penitentiā admittendi tn̄ qui digne pnīam agere volūta pnīa nō excludunt̉ et talibus ab illicitis cōplexibꝰrecedentibus illi quibꝰ ſe coniunxerūt defuncti ſunPoſtea dicit ꝙ qn̄ vir et mulier legitime ſunt ꝯiunctinon pōt alter altero viuēte ad aliam copulā tranſireAlioquin adulteriū ꝯmittit. qd̓ eſt grauiſſimū pctm̄lꝫ grauius inceſtus et adhuc ampliꝰ vitiū ꝯtra naturā. qd̓ autoritatibꝰ ꝓbat. Ex p̄dictis infero. ꝙ tm̄ illud votū qd̓ ꝑ ſuſceptionē ſacri ordinis ⁊ ꝓfeſſioneeſt ſolēnizatū. dirimit matrimoniū cōtractū et nullūaliud ꝙͣtūcūqꝫ etiā ſit publicatū. Tertia ꝓpoſitio eſthec. Viri redeuntes ex longa captiuitate quos femine putabant fore mortuos pn̄t vxores ſuas repetereex iuris ptāte. Hanc mgr̄ inſinuans querit d̓ illis feminis q̄ putantes viros ſuos interfectos in captiuitate vel nunꝙͣ liberādos ad alioꝝ ꝯiugia trāſier̄t. ſiilli qͥ putabant̉ ꝑiſſe remeauerint. vtrū eis reddi debeāt. ⁊ an ipſe ſunt ree adulterij Et rn̄det ꝙ pͥma cōpula ltīma erat. qͥ tn̄ ſic ꝯiungunt̉ ꝓpter ignorantiāhn̄t aliquā excuſationē de pctō. ſed tn̄ nō carueruntopprobrio male voluntatis. exigit ergo iuſticia vt viIIIIris reuerſis vxores reforment̉ que ſi hoc voluerintlaudāde ſunt. Si aūt ad legitimū ꝯſortium redire noluerint ſed cuꝫ poſterioribus viris remanere meritoſunt excōmunicande. ⁊ eccl̓iaſtica cōmunione priuāde ꝙ de re excuſabili ꝯtaminationē elegerunt criminis. et hoc autoritate ꝯfirmat. Vltimo querit̉ de iſtoqui vxorē ſua relicta in patria ſua abit in longinquāregionē ⁊ ibi aliā ducit. pnīa ductus vult eā dimittere aſſerēs ſe habuiſſe aliaꝫ qui viuit nec eccleſia permittat q̄ qd̓ ille aſſerit ignorat. Querit̉ vtruꝫ in haccopula ſit ꝯiugiū. Et rn̄det ꝙ nō. tn̄ mulier ꝓpt̓ ignorātiā a crimine excuſat̉. vir aūt cōmiſit adulteriuꝫſꝫ exquo vult ad pͥmaꝫ redire nec p̄t cogit̉ iudicio eccleſie hāc tenere. ⁊ tūc ꝑ obediētiā et timorē īcipit excuſari. Vn̄ reddere dꝫ ei debitū ſed nūꝙͣ dꝫ ab ea exigere ſeu poſcere. Et tm̄ in ſpāli.De diſpari.Oſt hec de Di ꝯi. xxx.ſpari cultū videnduꝫ eſt hec IXeſt em̄ vna de cauſis qͥbꝰ ꝑſone illegitime fiūt ad ꝯͣhendūmatrimoniū. Nō em̄ lꝫ xp̄iano cū gētili vl̓iudea inire ꝯiugiū. qꝛ etiā in veteri teſtō ꝓhibitū eſt fideles viros infideles duce̓ vxores. dn̄o dicente. Nō accipias vxoreꝫ defiliabꝰ alienigenaꝝ filijs tuis. ne traducāteos poſt d̓os ſuos. Iuxta hoc dn̄i p̄ceptūiudeoꝝ ꝯiugia cū alienis inita heſdras ſeparauit. hoc idē etiaꝫ in nouo teſtō ẜuat̉.Unde Aug. Ne nubat femina niſi ſue religionis viro. vl̓ ne vir taleꝫ ducat vxoremId em̄ vt dicis iubet dn̄s. docet apoſtolꝰvtrunqꝫ precipit teſtamentum. Item AmAmb̓. in lib̓.broſius. Caue xp̄iane gentili vel iudeo filipr̄iarchis.am tuā tradere. caue ne gentilē vel iudeaꝫvel alienigenā .i. hereticam et omnem alienā a fide tua vxorē accerſias tibi Iteꝫ. Siquis iudee ſiue chriſtiana iud̓o ſiue iudeachriſtiano carnali conſortio miſceatur quicūqꝫ tm̄ nephas admiſerit a chriſtiano cetu protinus ſegregetur. Ex his alijſqꝫ pluribus teſtimonijs apparet non poſſe cōtrahi coniugium ab his qui ſunt diuerſe religionis ⁊ fidei.De coniugio fidelis et infidelis etduoꝝ infidelium.Huic aūt videturobuiare qd̓ apl̓s ait de imparibus ꝯiugijsEgo dico nō dn̄s. Si qͥs frat̓ hꝫ vxore infidelē ⁊ hͨ ꝯſentit habitare cū illo: nō dimittat illā. ⁊ ſi qua mulier ⁊cͣ. Sꝫ aliud hoc eēaliud illud euident̓ on̄dit Augꝰ. Ibi enim Aug. ad polagit̉ d̓ illis ꝯiugijs fideliū et īfideliū. q̄ conlentium.trahunt̉ ab eis in diſpari religione et fidemanētibus. Apl̓us ꝟo ait de illis qui vni