LI.Sic patriarche coniugibus excipientibꝰ ſemen ſuū miſcebant̉. non ꝯcupiſcentia ꝑficiende voluptatis: ſed ꝓuidentia ꝓpagādoſucceſſionis. ſicut apoſtoli auditoribꝰ ſuisadmirantibus doctrinā ſuam cōdelectabātur. non auiditate conſequende laudis: ſedcharitate ſeminande veritatis. Idem alibiAntiquis temꝑibus cum adhuc ſalutꝭ nr̄emyſterium velaret̉. iuſti officio ꝓpagandinuptias contrahebant. non victi libidine:ſed ducti pietate. qui multo facilius continere poſſunt ⁊ vellent. Vtebant̉ tamen cōiugibus. ⁊ plures vni viro habere licebatquas caſtius habebat qͣꝫ nunc vnā quilibꝫiſtorū in qͥbus videmus. qd̓ ẜm veniaꝫ cōcedit apoſtolus. Habebant em̄ eas in opere generandi: non in morbo deſiderij. IteꝫAmbro.Amb̓. Dixit Sara ad Abram. Ecce cōcluſit me dn̄s vt non pariam. Intra gͦ ad ancillam meā ⁊ filium facias ex ea. ⁊ ita factūeſt. Conſidera pͥmum ꝙ abraam ante legeꝫMoyſi ⁊ an̄ euangelium fuit. Nō gͦ ī legēcōmiſit Abraam: ſed legem p̄uenit. Nōdūem̄ interdictū videbat̉. Secūdo conſideraꝙ non ardore aliquo vage ſuccenſus libidinis. non petulantis forme captus decore.ancille contubernio coniugalē poſt habuitthorū. ſꝫ ſtudio querende poſteritatis ⁊ ꝓpagande ſobolis. Adhuc poſt diluuiū raritas erat humani generis. erat etiā religionis. Deniqꝫ ⁊ Loth ſancti hanc filie cauſāquerende poſteritatis habuerūt: ne genusdeficeret humanū. ⁊ ideo publici munerisgratia pͥuatam culpam p̄texit. Itē Augꝰ.Auguſti.Iuſtus qͣꝫuis cupiat diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄otamen ſumit alimentū: nō cupiditate viuēdi: ſed officio ꝯſulendi. vt maneat quod neceſſarium eſt ꝓpter alios. Sic miſceri feminis iure nuptiarū officioſum fuit ſanctꝭ viris non libidinoſum. Qd̓ em̄ eſt cibꝰ ad ſalutem hoīs. hoc eſt concubitꝰ ad ſalutē humani generis. ⁊ vtrūqꝫ non eſt ſine delectatione carnali. q̄ tn̄ modificata ⁊ refrenatatꝑantia in vſum naturalem redacta libidoeſſe non pōt. Qd̓ aūt in ſuſtentādo vitā illicitus eſt cibus. hͦ eſt in querenda ꝓle fornicarius vel illicitus cōcubitus. ⁊ qd̓ eſt ī cibo licito immoderatior appetitus. hͦ eſt inꝯiugibus venial̓ ille concubitus.Non p̄fert̉ virginitas Iohanniscaſtitati Abrae.Ꝙ vo caſtitas virginalis non p̄ferat̉ in merito coniugali caLCLſtitati Abrae Augꝰ. oſtendit inqͥēs. Sicut Amb̓. ili. denon eſt impar meritū patīe in Petro qͥ paſꝟginibusſus eſt. ⁊ in Iohanne qͥ paſſus non eſt. ſicnon eſt impar meritū ꝯtinentie in Iohāneqͥ nullas exꝑtus eſt nuptias. ⁊ in Abraamqͥ filios genuit. Nam illiꝰ celibatus ⁊ iſticōnubiū ꝑ tempoꝝ diſtributionē xp̄o militauerunt. ſed ꝯtinentiā Iohānes in opereAbraam in ſolo habebat habitu. Melioreſt aūt caſtitas celibum qͣꝫ nuptiaꝝ. Quarum vnā Abraam habebat in vſu. ambasin habitu. Caſte em̄ ⁊ ꝯiugalit̓ vixit. Eſſeaūt caſtus ſine coniugio potuit. ſed tūc nōoportuit. Item Hiero. Quis ignoret ſubalta diſpen ſatione dei omēs retro ſanctosᵐ lero.eiuſdem fuiſſe meriti cuiꝰ nūc xp̄iani ſunt:Quō abraam an̄ placuit in ꝯiugio. ſic nūcꝟgines placent in caſtitate Seruiuit ille legi ⁊ tempori ſuo. ẜuiamus ⁊ nos legi ⁊ tēpori nr̄o. in quos fines ſeculorū deuener̄tEx his apparet ꝙ ſancti pr̄es an̄ legem ſinepeccato plures habuerūt vxores vel concubinas. Eas em̄ nūc vxores appellat ſcriptura. nunc ꝯcubinas. Rachel tn̄ ⁊ Lyaambe vxores fuerūt. non ꝯcubine.Oppoſitioi quis opponat̉ꝙ fidem thori non ẜuabant illi pr̄es. Dicimus in hͦ ẜuaſſe fidem thori. qꝛ nō alijs: ſꝫprijs vxoribus vel ancillis miſcebantur.Ecce q̄ fuerit ꝯſuetudo in hac re an̄ legem.Legis ꝟo tꝑe interdixit Moyſes car­ Que erat cōnalem copulā fieri cum mr̄e. cum nouerca.ſuetudo legcū ſorore. cū nepte. cū amita. cū matertera.cū nuru ⁊ alijs qͥhuſdā. Permiſit auteꝫ diuortiū fieri dato libello repudij. in quo viſcribebat cauſas ꝓ qͥbus vxorem repudiabat. Permiſit aūt aliā ducere dato pͥori libello. qd̓ ꝓpter duriciā cordis eoꝝ ꝑmiſſūxp̄s dicit. Non vt ꝯcederet̉ diſcidiū: ſꝫ vttolleret̉ homicidiū. Permiſit fieri mala nefierent peiora. ⁊ hoc ꝑmittendo non dei iuſticiam demonſtrauit. ſed in peccatore minuit culpam.Cui licebat pl̓es hr̄e vel non dSed nunquid ſublege licebat habere plures vxores: Audiqͥd ſcriptum eſt in Deuteronomio Nō habebit vxores plurimas que alliciāt animaꝫeius. Super quem locum ait Auguſtinus