LI.factione abſoluunt̉ ⁊ adiutrix gratia omniſqꝫ ꝟtus in eo auget̉. vt vere nouus hōtunc dici poſſit. Fomes quoqꝫ peccati ī eoamplius debilitat̉. Ideo Hiero. dicit ꝙ fiHiero.des que fideles facit in aquis baptiſmi daỉvel nutrit̉. qꝛ non habenti aliqn̄ ibi datur.⁊ iam habenti vt plenius habeat dat̉. Sic⁊ de alijs intelligendum eſt. Qui ergo mūdus accedit ibi ſit mundior. ⁊ omni haberꝘ exterior ti ibi amplius dat̉. Ꝙ ꝟo omnis exteriſatiſfactio di. or ſatiſfactio ibi relaxet̉ Ambro. oſtenditmittitur.ſuꝑ illum locum. Sine penitētia ſunt dondei ⁊ vocatio dicens. Gratia dei in baptiſmo non requirit gemitū ⁊ planctuꝫ. vl̓ aliquod opus. ⁊ omnia gratis cōdonat. Qd̓qͥdem de exteriori gemitu vel planctu accpiendum eſt. Nam ſine interiore nēo adultus renouatur: ſed exteriores ſatiſfactiōes⁊ afflictiones .ſ. ſordes penitentiū ibi dimittuntur. Multum gͦ confert baptiſmus etiam iam ꝑ fidem iuſtificato. qꝛ accedens adbaptiſmū quaſi ramus a colūba portat̉ inarcam. Ante intus erat iudicio dei: ſꝫ nuncetiam iudicio eccleſie intus eſt. Cum ꝟo inbaptiſmo peccatū deleat̉ ⁊ ſatiſfactio exterior non imputet̉. querit̉ cur penalitas cuiꝓ peccato addicti ſumus non tollat̉: Hocideo tradunt fieri ſancti. qꝛ ſi a pena homines ꝑ baptiſmum liberarent̉ ip̄am putarēbaptiſmi p̄cium. non eternū regnū. Id̓o ſoluto reatu peccati temꝑalis pena tm̄ maētvt illa vita ſtudioſius q̄rat̉ q̄ erit a penisoībus aliena. Ideo etiā manet vt ſit fideli⁊ certandi materia ⁊ vincendi occaſio. quinō vinceret ſi nō pugnaret. nec pugnaret ſiin baptiſmo fieret immortal̓.Cuius rei baptiſmus qui dat̉ iamiuſto ſit ſacr̄m.di querit̉ cuiꝰ reibaptiſmus ille ſit ſacr̄m qui dat̉ iam iuſtoDicimus ſacr̄m eſſe ⁊ rei que p̄ceſſit. id eſtremiſſionis an̄ ꝑ fidem date. ⁊ remiſſionistꝑalis pene ſiue peccati ſi habet̉ qd̓ interīcōmittit̉. ⁊ nouitatis ac oīs gr̄e ibi p̄ſtite.Omīs etenī rei ſignū eſt cuiꝰ cauſa eſt. necmireris rem aliqn̄ p̄cedere ſacr̄m. cū aliqn̄etiā longe poſt ſequat̉. vt in ill̓ qͥ ficte accedunt. qͥbꝰ cū poſt penituerīt incipiet baptiſinus ꝓdeſſe. In qͥbus fuit baptiſmus ſacͣmentū huius ſanctificatiōis quā penitēdohabent. Sed ſi nunqͣꝫ peniterēt nec a figm ēto recederēt. cuius rei ſacr̄m eſſꝫ baptiſmꝰIIIIab ill̓ ſuſceptus? Pōt dici rei que ibi fieret.ſi non eorū enormitas impediret.Si paruulis dat̉ in babtiſmo gratia qua poſſunt in maiori etate ꝓficere.olet etiam queriſi ꝑuulis in baptiſmo dat̉ gr̄a qua cū tꝑushabuerint vtēdo libero arbitrio poſſint velle ⁊ currere? De adultis em̄ qͥ digne recipiunt ſacr̄m non ambigit̉ quin gr̄aꝫ oꝑanteꝫet cooperantem ꝑceperint. que in vacuumeis cedit ſi ꝑ liberum arbitriū poſt mortaliter delinquerūt. qui merito peccati gratiāappoſitam ꝑdunt. Vnde dicunt̉ ꝯtumeliāſpūiſancto facere ⁊ ip̄m a ſe fugare. De ꝑuulis ꝟo qui nondū ratiōe vtunt̉ queſtioeſt. an in baptiſmo receperint gr̄am qua admaiorem venientes etatem poſſint velle ⁊oꝑari bonum? Uidet̉ ꝙ non receperint. qꝛgra illa charitas eſt. ⁊ fides q̄ voluntatē p̄parat ⁊ adiuuat. Sed qͥs dixerit eos accepiſſe fidē ⁊ charitatē? Si ꝟo gr̄am nō receperint qua bn̄ oꝑari poſſint cū fuerīt adulti: non gͦ ſufficit eis in hͦ ſtatu gr̄a in baptiſmo data: nec ꝑ illam pn̄t mō boni eſſe: niſialia addat̉. que ſi nō addit̉: nō eſt ex eoruꝫculpa. qꝛ iuſtificati ſunt a peccato. Quidaꝫputant gr̄am oꝑantem ⁊ cooperantē cunctis ꝑuulis ī baptiſmo dari in munere nōin vſu. vt cum ad maiorē venerint etatē exmunere ſortiant̉ vſum: niſi ꝑ liberum arbitrium vſum muneris extinguāt peccando.⁊ ita ex culpa corū eſt nō ex defectu gr̄e ꝙmali fiūt. qͥ ex dei munere valentes haberevſuꝫ bonū. ꝑ liberū arbitriū rēnuer̄t ⁊ vſūprauum elegerunt.Iſta eſt diſtinctio quarta huiusquarti libri. In qua mgr̄ poſtꝙͣ ſuperius determinauit de baptiſmo ꝙͣtū ad ea que ꝯuenit ei ẜm ſequen.Hic ꝟo detrrminauit de effectu baptiſmi ꝙͣtum adſuſcipientes. Et circa hoc tria facit pͥncipalit̓. Prīoem̄ oſtendit quō quidam ſuſcipiūt ſacramentū ⁊ rē.vel ſacramentū ⁊ non rem. aut rem ⁊ non ſacramentum. Scd̓o excludit errorem quorundam dicentiumꝙ baptiſmus ſanguinis cum fide adultis non proficit abſqꝫ baptiſmo flumīs. Tertio adiūgit quō baptiſmus gr̄am conferat paruul̓. Primū facit a pͥncipiodiſtinctōis vſqꝫ ibi. Sūt ⁊ alij vt ſupra. Scd̓m vſqꝫibi. Solet etiā q̄ri. Tertiū vſqꝫ ad fi. diſ. In ſpecialiſententia mgr̄i ſtat in tribꝰ ꝓpoſitionibꝰ quarū prīaeſt hec. Que ſit inter ſuſciꝑe ſacramentū baptiſmi ⁊rem ſacramenti. vel ſacr̄m ⁊ non rem. aut econuerſodifferentia hic declarat̉ certa euidentia. Hanc mgr̄inſinuans dicit ꝙ quidam ſuſcipiūt rem ⁊ ſacramentum. qͥdam aūt rem ⁊ non ſacramentū. quidam aū