DI.De inſtitutione et cauſa circumciſionis.Hic dicēdum eſt inquo inſtituta fuerit circūciſio. Et quare etcur mutata ꝑ baptiſmū? Abraā primꝰ mādatum circūciſionis habuit ad ꝓbationeꝫobedientie. nec ei ſoli precepta fuit circūciſio ſed et ſemini eius .i. oībus hebreis. q̄ fiebat ẜm legē octaua die lapideo cultro incarne p̄pucij. Data aūt fuit circūciſio pluQuare dataribus de cauſis .ſ. vt ꝑ obedientiā mandafuit cicūciſio.ti abraam placeret deo. cui ꝑ p̄uaricatōeꝫadā diſplicuerat. Data etiā fuit in ſignummagne fidei abrae qui credidit ſe habitufiliū in quo fieret benedictio oīm. Deindevt hoc ſigno a ceferis nationibus diſcerneretur populus ille. In carne ꝟo p̄pucij iQuare ī car­ iuſſa eſt fieri circūciſio. qꝛ in remediū inſtine prepucijtuta eſt originalis peccati quod a parentibus trahimus ꝑ ꝯcupiſcentiā. que in pate illa magis dominat̉. et qꝛ in ꝑte illa culpam inobedientie primus hō ſenſit decuit vt ſibi ſignū obedientie acciꝑet.Quar die. viij. ⁊ petrīo cultro. iFiebat aut octauadie et petrino cultro. qꝛ et in reſurrectionecōmuni octaua die etate futura ꝑ petramxp̄m omnis ab electis abſcindet̉ corruptōet ꝑ xp̄i reſurrectionē octaua die factā circumcidit̉. a peccatis anima cuiuſqꝫ in euꝫcredentis. due ergo res ſunt illiꝰ ſacͣmentiQuare in baptiſmū mutata ſitcircumciſio.Ideo autem mutata eſt circumciſio ꝑ baptiſmuꝫ. quia ſacramentū baptiſmi communiꝰ eſt et ꝑfectiusquia pleniori gratia accumulatuꝫ. Ibi em̄peccata ſolum dimittebant̉ ſed nec gratiaad bene operandū adiutrix. nec virtutumpoſſeſſio vel augmentū ibi preſtabatur vtin baptiſmo. vbi nō tantūmodo abolēturpeccata ſed etiaꝫ gratia adiutrix conferturet virtutes augentur. Vnde aqua refectionis vel regenerationis d̓r. qꝛ aridos fecundat. etiā fructificantes ampliori vbertatedonat. qꝛ quātūcūqꝫ ꝑ fidē et charitatē an̄habitā aliquis iuſtꝰ ad baptiſmū accedit.vberiorē ibi recipit gratiā. ſꝫ nō ita ī circūciſione. Un̄ abrae ꝑ fidē iam iuſtificato ſi-De ſacinentisgnaculum tm̄ fuit. nihil ei intus obtulit.De paruulis defunctis ante diem̄ octauum.Si vero queriturde ꝑuulis qui an̄ diem octauū moriebant̉anteqͣꝫ fiebat circūciſio ex lege. Utrū ſaluarentur vel nō? Idē pōt reſponderi qd̓ ſentitur de ꝑuulis ante baptiſmuꝫ defunctisquos ꝑire conſtat Un̄ Beda. Qui nunc ꝑ Beda.euangelium ſuum terribiliter et ſalubriterclamat. Niſi quis renatus fuerit ex aquaet ſpirituſancto non intrabit in regnū dei.ipſe dudum clamat ꝑ ſuam legem. animacuius p̄pucij caro circūciſa non fuerit peribit de populo ſuo. quia pactū meum irritū fecit. Forte tamē ſub lege ingruente neceſſitate mortis ante octauum diem circūcidebant ſine peccato filios. ſicut modo fitin eccleſia de baptiſmo.In precedentibus libris magiſterdeterminauit de rebus. Hic ꝟo in hoc quarto determinat de ſignis ſacramentialibꝰ Et diuidit̉ iſte liberin duas ꝑtes principalit̓. Primo em̄ determinat deſacramentis. Scd̓o de reſurrectōe et de gloria reſurgentiū. et hoc in pͥncipio. xliij. diſtin. que incipit ibi.Poſtremo de ꝯditione reſurrectōnis. Prima ꝑs adhuc dinidit̉ in duas. In pͥma determinat de ſacr̄is īgenerali. Secundo ꝓſequitur de ſacramētis in ſpeciali. et hoc in principio ſecunde diſtinctōis. ibi. Iaꝫad ſacr̄a. In prima igit̉ ꝑte que eſt prima diſtinctiohuius quarti libri magiſter tria facit. Nam primo ponit ſacramenti diffinitionē. Secundo inſinuat ſacramentoꝝ cauſam et neceſſitatē et eorū integritatem.Tertio declarat qūo circūciſio inter ſacramenta veteris legis maiorē inter alia cum ſacramentis nouelegis habeāt aſſimilationē. Primum facit a pͥncipiodiſtinctiōis vſqꝫ ibi. Triplici aūt de cauſa. Secūduꝫab inde vſqꝫ ibi. Fuit tn̄ inter illa. Tertiū vſqꝫ ad finem diſtinctionis. In ſpāli ſnīa magiſtri ſtat in tribꝰꝓpoſitionibus quarū prima eſt hec. Sacramentumeſt gratie inuiſibilis forma viſibilis eiuſqꝫ ſimilitudinem gerens cuius eſt ſignuꝫ cauſaqꝫ exiſtens. Hancmagiſter ꝓbans ꝓponit primo ſub parabola ſauciati. ꝙ ſaluator humano generis ꝑ incarnationeꝫ appropinquans ſacramentalem medicinā adhibuit. etcōtra peccatoꝝ vulnera inſtituit ſacramentoꝝ remedia. Circa que ſacramenta quattuor conſiderare intendit .ſ. ſacramenti diffinitionē inſtitutionē integritatem et diſtinctionē. Poſtea diffinit ſacramentū dicens. ꝙ eſt ſacre rei fignū. ꝙͣuis etiā poſſit dici ſacramentū ſacrum ſecretum vel ſacrū ſignans ſeu ſignatum. Intendit autem magiſter de eo nunc ſcd̓m qd̓eſt ſignum. Diffinit etiam aliter dicens. Ꝙ eſt inuiſibilis gratie viſibilis forma. Ad declarationē autemprime diffinitionis. on̄dit qͥd ſit ſignum. qꝛ eſt res p̄ter ſpeciē quā ſenſibꝰ ingerit faciens aliud ex ſe ī cognitionē venire. Ad complementū autē diffinitōnisſacramenti. diuidit ſignū qꝛ quoddā eſt naturale naturaliter ſignificās. vt fumus reſpectu ignis. quoddā vero eſt datum ex inſtitutiōe repn̄tans. et tale ſignū ē ſacr̄m. Itē ſignū datū. quoddaꝫ ꝟo non gerit