Oto g. ſ4Sel. qdutLIAtio. Omnis forma a deo eſt. intelligēda ē de formaque naturaliter habet eſſe. qualis nō eſt foma idolieo ꝙ vere iuſticie que eſt deus non aſſimilat̉. Secundū p̄ceptū pͥme tabule eſt Non aſſumes nomē dei tuiinuanū .i. nō iurabis ꝓ nihilo ꝑ deū vel ꝑ nomē deiUel ẜm ſenſum allegoricū ꝓhibet̉ hic xp̄s eſſe creatura. vt ſit ſenſus mandati. Nō aſſumes .i. nō putesxp̄m eſſe creaturaꝫ. Tertiū p̄ceptū prime tabule eſt.Memento vt diē ſabbati ſanctifices. ꝑ qd̓ ẜm lr̄amp̄cipitur ſabbati obſeruantia. Sed allegorice mādatur nobis vt in p̄ſentia vicijs quieſcamus. vt in futuro dei cōtemplationē aſpirituſancto expectemus. ⁊dicit a ſpirituſaneto expectemus nō ideo qꝛ ſpūſſanctus iſta operetur ſine patre et ſine filio. ſꝫ qꝛ remiſſio peccatorū appropriat̉ ſpirituiſancto. Iſta tria p̄cepta adoptat mgr̄ tribꝰ ꝑſonis. primuꝫ patri. ſcd̓mfilio. tertiuꝫ ſpiritiſancto. Tertia propoſitio eſt hecScd̓a tabula moyſi data cōtinuit ſeptem p̄cepta addilectionē ꝓximi ordinata. Horū p̄ceptoꝝ magiſtetin hac p̄ſenti diſtinctione enumerat quinqꝫ. alia duoreſeruans ad aliā diſtinctionē. Primū eſt de honoreparentū corꝑaliū. Scd̓m eſt de nō occidendo. vbi lꝫẜm lr̄am .i. ẜm legē moyſi ꝓhibeat̉ tm̄ actus occidēdi. ẜm ſpm̄ tn̄ .i. ẜm legē euangelicā etiā volūtas occidendi ꝓhibet̉. quod lr̄a euangelij plane exprimit.Tertiū eſt. Nō mechaberis. vbi ẜm bea. Aug. noīemechie oīs illicitus cōcubitus atqꝫ oīs membroꝝ illicitꝰ vſus ꝓhibet̉. Quartū eſt Nō furtū facies. vbinoīe furti oēm illicitam vſurpationeꝫ rei aliene voluit dn̄s intelligi. ⁊ iſto p̄cepto ꝓhibet̉ vſura rapina.⁊ ſacrilegiū. qd̓ triplicit̓ cōmittit̉ .ſ. dum vel ſacrū d̓ſacro. vel nō ſacrū de ſacro. vel ſacrū de nō ſacro aufert̉. ſacrum aūt d̓r eſſe illud quod diuino cultui exiſtit mancipatū. Quintū eſt. Nō loqueris cōtra ꝓximū tuum falſum teſtimoniū quō p̄cepto crimen mendacij et periurij ꝓhibet̉. Et tm̄ in ſpāli de ſnīa huiꝰdiſtinctionis.De triplici genere mēdacij. aCiēdū tamēDI. XXXtria eſſe genera mendatioruꝫ.Sunt em̄ mendacia quedamꝓ ſalute vl̓ comodo alicuiusnon malicia ſed benignitate dicta: qualit̓Augu. ſuper obſtetrices mentite ſunt raab. Eſt et aliuopſal. v.mendacij genus quod fit ioco quod nō fallit. Scit em̄ cui d̓r cauſa ioci dici. ⁊ hͨ duogenera mendacioꝝ nō ſunt ſine culpa. ſednon cum magna. Perfectis ꝟo nō ꝯuenitmentiri nec etiā ꝓ temporali vita alicuiusne ꝓ corpore alterius animā ſuā occidant.Licet auteꝫ eis veꝝ tacere ſed nō falſuꝫ dicere. vt ſi quis non vult hoīem ad morteꝫꝓdere verū taceat: ſꝫ nō falſum dicat. Tertiū ꝟo genꝰ mendacij eſt quod ex malignitate et duplicitate prodit cunctis valde cauendū. His videt̉ innui mēdacia illa quefiunt ioco vel ꝓ ſalute alicuius: imꝑfectiseſſe vęnalia peccata. ꝑfectis ꝟo illud qd̓ ꝓcommodo alterius dicitur eſſe damnabileqd̓ etiaꝫ de mendacio iocoſo putari pōt p̄cipue ſi iteret̉. De mēdacio aūt obſtetricūFſtꝰ ī l. bro de MAatodarij n. ira.da ſt̓ ut appar qd̓ venale t dayabil. ſ.ta doLLL⁊ raab ꝙ fuerit veniale Auguſti. tradit di Ꝙ mēdaciuscens. Forſitan ſicut obſtetrices non remuobſtetricuꝫ etraab fuit venerate ſunt qꝛ mentite ſunt. ſed qꝛ infantes viole.liberauerūt. et ꝓpter hanc miſericordiamveniale fuit peccatū. nō tn̄ nulluꝫ. ſic raabliberata eſt ꝓpter liberationē exploratorūꝓ qua fuit veniale peccatū. Sed ne putetquiſqꝫ in ceteris peccatis ſi propter liberationē hoīm fiant ita poſſe concedi veniamMulta em̄ mala deteſtanda taleꝫ ſequuntur erroreꝫ. Poſſumꝰ em̄ et furando alicuiꝓdeſſe. ſi pauꝑ cui datur ſentit cōmodumet diues cui tollitur non ſentit incōmoduꝫIta ⁊ adulterando poſſumus ꝓdeſſe ſi aliqua niſi ad hoc ei conſentiat̉ apareat amādo moritura ⁊ ſi vixerit penitendo purgāda. nec ideo pctm̄ graue negabit̉ tale adulteriū. Sciendū eſt etiā octo eſſe genera mēdacij. vt Auguſ. in li. de mendacio tradit̉. Augu. d̓. vli.Que diligenter notanda ſunt vt appareat generibꝰ menqd̓ mēdacium ſit veniale et dānabile. Pri. dacij.mum capitale eſt mendaciū longeqꝫ fugiēdū quod fit in doctrina religionis. Ad qd̓nulla cauſa quiſqͣꝫ dꝫ adduci. Scd̓m qd̓ tale eſt vt nulli ꝓſit ſed obſit alicui. Tertiuꝫqd̓ ita ꝓdeſt alteri vt obſit alteri. Quartūſola mentiendi fallendiqꝫ libidine qd̓ mirūmendaciū eſt. Quintū quod fit placēdi cupiditate deſuaui eloquio. His omnibuscuitatis ſequitur ſextū genꝰ quod nulli obeſt ⁊ ꝓdeſt alicui. vt ſi quis pecuniā alicuius iniuſte eſſe tollendā ſciens vbi ſit neſcire ſe mētiat̉. Septimū quod et nulli obeſtet ꝓdeſt alicui. vt ſi quis nolens hominemad mortē queſitū prodere mentiat̉. Octauum quod nll̓i obeſt ⁊ ad hoc ꝓdeſt vt abimmundicia coꝑali aliquid tueat̉. In hisaūt tantominus peccat quiſqꝫ cū mentiat̉qͣꝫtomagꝭ a prima recedit. Quiſqͥs ꝟo aliquod genus eſſe mendacij qd̓ peccatuꝫ nōſit putauerit: decipiet ſeip̄m turpiter cumhoneſtum eſſe deceptorē aliorū arbitreturOmne ergo genus mendacij ſūmopere fuge. qꝛ omne mendaciū non ē a deo.Quid ſit mendacium.Hic videndum eſtquid ſit mendaciū. ⁊ quid ſit mentiri. Deinde vtrū omne mendaciū ſit pctm̄ et quare? Mendacium eſt: vt ait Augu. falſa ſi­ Aug. in ll. dgnificatio vocis cum intentione fallendi. tr a mēdacia.vt ergo mendacium ſit. neceſſe eſt vt falſuꝫproferatur. ⁊ cum intentione fallēdi. hocenim malum eſt ꝓprium mentientis aliud¶Quid ſit vnda GEix falſa ſiqſitaº. oris īlenornicollenv