S. merahibuta ſit ibmō di. at ſꝫInemmaLI. IIIrit etiā incidētaliter. cū timor pene fuit in xp̄o. vtruꝫfuit timor mundanus vel ſeruilis vel inicialis. Et reſpondet ꝙ nullus eorū fuit. Nā timor mūdanus cuꝫmūdo deſerit̉. ſeruilis ꝟo nec eſt in charitate inchoata nec ꝑfecta. Inicialis ꝟo non pōt eſſe in charitateꝑfecta Cū igit̉ xp̄s iā mūdū deſeruit. ⁊ charitatē nōinchoatā ſed ꝑfectā habuit. ſeqͥt̉ ꝙ timor pene quemxp̄s habuit nullus illoruꝫ timor fuit ſed fuit quid amnaturalis ꝓueniens ex natura ꝑ pctm̄ corrupta. nōtanꝙͣ aliqd̓ bonū naturale. ſed tanꝙͣ effectus quidaꝫ⁊ ſequela peccati. Et tm̄ in ſpeciali.Quomodo differant ſapientiaet ſcientia.Oſt premiſſaQ.XXXVdiligenter conſiderādū eſt. inquo differat ſapientia a ſcientia. De hͦ Augꝰ ita ait. PhiAug. in. xiii.li. de trinita. loſophi diſputantes de ſapientia diffinieDiffinitio ſarunt eam dicentes. Sapientia eſt rerū hupiētie ẜm phloſophos.manaruꝫ diuinarūqꝫ ſcientia. Ego quoqꝫvtrarūqꝫ rerū rognitiōeꝫ .i. diuinarū ⁊ humanaꝝ ⁊ ſapientiā ⁊ ſcientiā dici poſſe nōnego. Verū iuxta diſtinctionem apl̓i quadixit. alij datur ſermo ſapientie. alijſermoſcientie. illa diffinitio diuidenda eſt. vt rerū diuinarū cognitio ſapientia ꝓprie nunDiſtinctio ſaº cupetur. Humanaꝝ ꝟo rerum cognitio ꝓpientie ⁊ ſcīe prie ſcientie nomen obtineat. Neqꝫ ꝟo qͥcẜm theologoſ quid ſciri ab homīe poteſt in rebus humanis. vbi plurimū ſuꝑuacue vanitatis ⁊ noxie curioſitatis eſt. huic ſciētie tribuo. ſedillud tantū quo fides ſaluberrima que adverā beatitudinem ducit gignitur. mittidefenditur. roboratur. quaſciētia non pollent fideles plurimi. qͣꝫuis polleant ipſa fide plurimum. Aliud eſt enim ſcire tantūmodo quid homo credere debeat propteradipiſcendam vitam beatam. aliud eſt ſcire quomodo hoc ip̄m ex pijs opitulet̉ velcontra impios defendat̉. que ꝓprio vocaAugu .in. xij bulo appellat̉ ſcientia. De his quoqꝫ duali. de trini.bus virtutibus idem Augꝰ differentiaꝫ inter eas aſſignans ſuꝑ pſal. ait. Diſtat ſapientia a ſcientia. teſtante ſctō Iob qͥ quodāmodo ſingula diffiniēs ait. Sapientia eſtpietas. ſcientia ꝟo abſtinere a malis. Pietatē ꝟo hoc loco poſuit dei cultū. que grece dicitur theoſebia. que eſt in cognitiōe ⁊dilectione eius quod ſemꝑ eſt ⁊ incōmutabiliter manet quod deus eſt. Abſtinere vero a malis eſt in medio praue nationis pridenter conuerſari. Idem quoqꝫ inter hecduo aperte diſtinguens ait. Diſtat ab etenorū cōtemplatione actio qua bn̄ vtimurtemporalibus rebus. ⁊ illa ſapiētie hoc ſciſup vQuō di. cb̓ ſcovn.vtellem.ẜ.DI AXXVentie deputat̉ qͣꝫuis ⁊ illa que ſapīa eſt poſſit nūcupari ſcientia. vt apl̓s aſſerit vbi dicit. Nunc ſcio ex ꝑte. quā ſcīam ꝓfecto cōtemplationis dei vult intelligi. In hoc ergo differētia eſt. qꝛ ad contemplationeꝫ ſapientia. ad actionem vero ſcientia ꝑtinet.Ecce aperte demōſtratum eſt in quo differant ſpiritus ſapientie et ſpiritus ſciētie ſcꝫvt ſapiētia diuinis: ſcientia humanis attributa ſit rebus. et vt docet Auguſ. vtrunqꝫagnoſcimus in chriſto .ſ. ⁊ rem diuinam etrem humanaꝫ. et ideo de ipſo habemus ſapientiam et ſcientiam. Cuꝫ enim legit̉: verbum caro factum eſt. in verbo intelligiturverus dei filius. ī carne agnoſcitur verushominis filius. Item cum dicit̉. vidimusplenum gratie et veritatis. gratiā referamꝰad ſcientiam. et veritatem ad ſapientiā. qꝛin chriſto ſapientia ⁊ ſcientia fuit plenarie⁊ nos ſcientiam et ſapiētiam de eo habemꝰqui eſt deus ⁊ homo.In quo differat ſapientia ab intellectu.Oſtēſa differentiainter ſcientiam ⁊ ſapīaꝫ. quid diſtat int̓ ſapientiam et intellectuꝫ videamus? In hocdifferunt illa duo. quia ſapientia ꝓprie eſtde ceteris que veritati eterne contemplande intendit. Intelligentia ꝟo nō modo deeternis eſt. ſed etiam d̓ rebus inuiſibilibus⁊ ſpiritualibus temporaliter exortis. Peream em̄ et natura ſumma que fecit omnesnaturas. id eſt. diuina conſideratur. ⁊ quepoſt ip̄aꝫ ſunt ſpirituales et inuiſibiles nature. vt angeli ⁊ omnes anime bone affectiones conſpiciuntur. In hoc ergo differentia eſt. quia ſapientia creator tantū conſpicitur. intellectu ꝟo et creator et creatura q̄dam. Item intellectu intelligibilia capimtantū. Sapientia ꝟo non modo eapimꝰ ſuperiora ſed etiam incognitis delectamur.Sic ergo diſtingui poteſt inter illa tria Quō differūtſcꝫ intellectuꝫ ſcientiam ⁊ ſapientiam. Scl ſcīa. ītelligerentia valetad rerū temporaliū rectam am­ tia. ⁊ ſapīa.miniſtrationem ⁊ ad bonā inter malos cōuerſationē. Intelligentia ꝟo ad creatoris⁊ creaturarū inuiſibiliū ſpeculationē. Sapientia ꝟo ad ſolius eterne beatitudīs cōtemplationem ⁊ delectionem.Qd̓ intellectus et ſcientia de quibus hic agit̉ non ſunt illa que naturaliter habet homo.