LIcos. ⁊ alibi p̄cipit odire ꝑentes. cuꝫ iſta videant̉ ſibicōtraria. Ad qd̓ rn̄det ꝙ natura in omnibꝰ diligenda eſt. Vn̄ etiā hoīes fi mali ſunt diligēdi ſunt vt cōuertant̉ ad bonū. ſed ecōtra viciū eſt in oībus odiendū etiam in parentibꝰ ⁊ ꝓpinquis. vn̄ dn̄s p̄cepit naturā diligendā in inimico. vicium ꝟo odiendū in parentibus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ibi nulla eſt cōtradictio Tertia ꝓpoſitio Ex dictis be. Aug. elicit̉ euidenter ſatis qͣttuor fore gradus ip̄ius charitatis Hanc mgr̄ inſinians ponit ordinē dilectiōis ẜm diuerſos gradꝰ charitatis. quos diſtinguēs dicit eē charitatē incipiēteꝫꝓficiētē ꝑfectā ⁊ ꝑfectiſſimā. qd̓ declarat ꝑ autoritates be. Aug. q̄ patēt in tex. Et tm̄ in ſpāli.Si melius ē diligere amicos qͣꝫ inimicos vel ecōuerſo.Ic ſolet queK Iri qͥd potius ſit pluriſqꝫ meriDI. XXXti diligere amicos an diligeV re inimicos? Sꝫ hͨ cōparatioimplicita eſt. Si em̄ conferat̉ dilectio amieoꝝ tantū: dilectioni amicoꝝ ⁊ etiā inimicorū. ꝑſpicua ē abſolutio. Sꝫ ſi in aliquovno hoīe qͥ diligit ſimul amicū ⁊ inimicuꝫqͥd hoꝝ potiꝰ ſit q̄rat̉. obſcura eſt rn̄ſio. qꝛd̓ motu mentis agit̉. de quo nō eſt nob̓ facile iudiciū. An vnꝰ ⁊ idē motꝰ ſit erga amicū ⁊ inimicū. ſꝫ erga amicū ītēſior. an duovnꝰ erga inimicuꝫ. qͥ d̓r difficilior. alt̓ ergaamicū qͥ videt̉ feruentior. Nec incongrueputat̉ melior qͥ eſt feruentior. vel ſi vnꝰ idēqꝫ eſt idē potior vbi eſt ardētior: nō improbe eximat̉. Augꝰ tn̄ ſentire videt̉ maiꝰ eſſeAuguſti.diligere inimicū qͣꝫ amicū qͥ ꝑfectoꝝ eē diin ench̓.cit diligere inimicos ⁊ bn̄facere eis. neqꝫ hͦa tanta multitudīe īpleri quāta exaudit̉ inoratiōe dn̄ica cuꝫ d̓r. Dimitte nob̓ debitanr̄a ſic̄ ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ noſtrisIllā em̄ ſpōſionē dicit a multꝭ impleri quinondū diligūt inimicos. Ait em̄ ſic. Magnū eſt erga deū qͥ tibi nihil mali fecerit eēbeniuolū ⁊ bn̄ficū. Illud multo grandius⁊ magnificentiſſime bonitatis eſt. vt tuuminimicū diligas. et ei qͥ tibi maluꝫ vult ⁊ ſipōt facit. tu ſꝑ bonū velis faciaſqꝫ qd̓ poſſis. audiēs dicētē ih̓m. Diligite inimicosveſtros et bn̄facite his qͥ odiūt vos ⁊ orate ꝓ ꝑſequentibꝰ ⁊ calūnitatibꝰ vos. Sedqm̄ ꝑfectorū filioꝝ dei ē iſtud. qͦ qͥdeꝫ ſe dꝫoīs fidelis extendere. ⁊ humanū animumad hūc effectū orādo deū ſecūqꝫ agendo luctādoqꝫ ꝑducere. tn̄ qꝛ hͦ tā magnū bonuꝫtāte multitudīs nō eſt quāta credimꝰ exaudiri cū d̓r in oratione. Dimitte nob̓ debitanr̄a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is.Proculdubio ꝟba ſpōſionis huiꝰ implēiſi homo qͥ nōdum ita ꝓfecit vt etiā diligatIIIinimicū. tn̄ qn̄ rogat̉ ab homīe qͥ peccauitin euꝫ vt dei dimittat. dimittit ex corde. qͥetiā ſibi roganti vult dimitti. cū orat et dicit. ſicut et nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is.Quicūqꝫ ꝟo rogat hoīem in quē peccauitſi pctō ſuo mouet̉ vt roget. nō ē adhuc deputādꝰ inimicꝰ: vt eū dilige̓ ſit difficile. ſic̄erat qn̄ inimicitias exercebat. Quiſqͥs ꝟorogāti et penitēti n̄ dimittit. n̄ eſtīet a dn̄oſua pctā dimitti. qꝛ mētiri veritas nō pōt.Que cū docuiſſet or̄oneꝫ hāc ī eā poſitamſnīaꝫ cōmēdauit dicēs. Si dimiſeritis hominibꝰ pctā eoꝝ dimittet ⁊ vob̓ pr̄ vr̄. Siꝟo nō dimiſeritꝭ. nec pr̄ vr̄ dimittet vobispctā vr̄a Ecce hinc hr̄i vid̓r qd̓ ⁊ p̄taxauimus .ſ. maioris ꝟtutis eē diligere inimicū⁊ bn̄face̓ ei qͣꝫ illū qͥ nihil mali fec̄ nobis velamicū. Qd̓ ſi qͥs ꝯcede̓ ſimpl̓r noluerit dicens. intēſiꝰ diligit̉ amicꝰ qͣꝫ inimicꝰ. ⁊ id̓oillud potiꝰ iſto. determinet iſta ẜm ꝑmiſſaꝫītelligētiā dicēs. ibi cōꝑationē factaꝫ interdilectionē qͣ diligit̉ tātū amicꝰ. ⁊ illa qͣ amicus ⁊ inimicꝰ diligit̉. Illud ꝟo qḋ ſeqͥturmagꝭ nos mouet ꝙ .ſ. dicit nō eſſe tāte multitudīs dilige̓ inimicos. qͣnta exaudit̉ cuꝫd̓r. Dimitte nob̓ debita nr̄a ⁊cͣ. vbi dat intelligi ꝙ alicui a deo dimittūt̉ pctā nō diligēti inimicū. ſi tn̄ fratri rogāti qͥ in ſe peccauit dimittit. Sed cū pctā nō dimittant̉ alicui adulto niſi charitatem habeat. ſeqͥt̉ vtcharitatē hēat qͥ nō diligit inimicuꝫ. Quōgͦ noīe ꝓximi oīs hō intelligit̉ ī illo mādato. Diligas ꝓximū tuū ſic̄ teip̄m. Si enimoīs hō ꝓximꝰ ē. tūc inimicꝰ? p̄cipimur gͦ etīimicos diligere. Et qꝛ illd̓ p̄ceptū generale eſt. oībꝰ p̄cipit̉ oēs hoīes diligere etiaminimicos. Quidā qd̓ h̓ d̓r ſimpl̓r tenere volētes illud p̄ceptū determinant dicētes. illic ꝑfectꝭ dari ī p̄ceptū diligere oēm hoīemetiā inimicū. Minoribꝰ ꝟo in cōſiliū. Inp̄ceptū ꝟo diligere qͥ nihil mali fecerūt eis⁊ inimicos nō odire Sꝫ melius ē vt inte ligat̉ oībꝰ illo mādato p̄cipi cunctos dilige̓etiā inimicos. cui ſenſui atteſtant̉ ſuꝑiꝰ poſite autoritates ⁊ alie ml̓te. Illd̓ ꝟo Aug.nouiſſime poſitū d̓ ꝑfecta charitate dictuꝫintelligit̉ qͥ tātū ē ꝑfectoꝝ. qͥ nō ſoluꝫ amicos ſꝫ etiā inimicos ꝑfecte diligunt eiſqꝫ bn̄faciūt Que ꝑfectio dilectōis nō ē tāte multitudīs. qͣꝫta exaudit̉ in or̄one dn̄ica. et hͦreuera grande ē ⁊ eximie bonitatꝭ .ſ. ꝑfectedilige̓ inimicū. Ita ⁊ cū dicit īpleri ꝟba illius ſpōſionis ab hoīe. qͥ non ita ꝓfecit vtdiligat inimicū. De dilectōe ꝑfecta accipiendum eſt.