LI.ſunt eſſe. Ꝙͣuis non ſit pia fides vel ſpes ſine charitate. Ideo ergo ex fide et ſpe procedere dicitur charitas. quia nulli prouenitſine iſtis.Iſta eſt diſtinctio. xxv. huius tertij libri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de fide in cōparatione ad ea que credunt̉. Agit de ea in cōparatione ad credentes. et hoc quo ad quātitatē fidei ipſiscredentibus. Et tria circa hoc facit. Primo agit dequātitate fidei extenſiua. Scd̓o ꝟo de ꝙͣtitate fidetintenſiua. Tertio vero exponit quedā verba apoſtoli que fuerūt cuiuſdā dubitatiōis cauſa motiua. Primū vſqꝫ ibi. Illud etiā non eſt. Scd̓m vſqꝫ ibi. Huicꝟo. Tertiū vſqꝫ ad finē diſtinctionis In ſpāli ſententia magiſtri ſtat in tribus ꝓpoſitionibus quaruꝫ prima eſt hec. Tripliciter creuit fides patrū antiquorūſicut ⁊ cognitio dei ẜm ꝓceſſum temporū. Hanc magiſter inſinuans ꝓponit pͥmo ꝙ ẜm ꝓceſſum temporis profecit fides in his qui erant ante aduentū chrſti. et poſt aduētuꝫ ſicut fecit cognitio. quod determinans dicit. ꝙ fides dicitur proficere cognitione articulorum quātitate cōſtantia et deuotione credentiūEt ſubdit ꝙ ꝙͣuis dicit̉ ꝓfeciſſe ſunt tn̄ aliqua ad fdem ꝑtinentia ſine quibus nullo tꝑe potuit eē ſaluscuiuſmodi ſūt credere deum eſſe. ⁊ ip̄m eſſe in ſe ſpe.rantiū pium remuneratorē Poſtea mouet quattuorqueſtiones ad incrementū fidei ꝑtinentes. Prima ēCum certum ſit ꝙ credere tm̄ et hec duo iā dicta nōſufficerent ad ſalutē temꝑe gratie ſine alijs articuliscontentis in ſymbolo. Vtrum ante chriſti aduentumantiquis ſufficeret. Et reſpondet ꝙ non. Nā ex quoomnes ꝓpter peccatū primi parentis erant peccatoobligati. nullus ipſorum ſine fide chriſti mediatorispoterat ſaluari. vnde quotquot ſaluati ſunt fidem.chriſti habuerunt. Naꝫ eadem fuit fides antiquoruꝫ⁊ noſtra. lꝫ tempora ſint mutata. quia ſicut nos credimus ip̄m paſſum, ita ip̄i crediderunt ip̄m paſſurūet ſic d̓ alijs que non credimus. Iſta magiſter ꝓbatautoritatē beati Aug. Secūda queſtio eſt. quo ſimplices antiqui ſalui fiebant. eo ꝙ incarnatiōis myſterium eis nō fuit reuelatū. Et rn̄det ꝙ nullus fuit ſaluatus vnꝙͣ. cui filij dei incarnatio aliquo mō nō fuerit reuelata. Naꝫ maioribus ſicut abrae ⁊ Moyſi etſic de alijs diſtincte ⁊ aꝑte fuit reuelata. minoribusaūt ⁊ ſimplicibus in velamine et myſterio. credebātem̄ ip̄i tūc minores qd̓ maiores docebāt. ſicut ⁊ mōſimplices credūt que in ſymbolo fidei cōtinent̉. articulos tn̄ fidei mīme diſtinguere valētes. Tertia quoſtio eſt. Vtruꝫ oportuit antiquos credere de xp̄o mediatore oīa que nunc credimus Et reſpondet ꝙ quibuſdam videt̉ ꝙ ſuffeciſſet eis ad ſalutem tm̄ qͣttuorcredere .ſ. natiuitatē. mortē. reſurrectionē. ⁊ aduētēad iudiciū. colligentes hoc ex libris be. Augͦ. q̄ pōitetiam magiſter in lr̄a. Alijs aūt vt dicit magiſter vtſum fuit. ꝙ cum fide trinitatis ſuffeciſſent eis tm̄ duſcꝫ vt filium dei crederent naſciturū ⁊ eū etiaꝫ om̄eseſſe iudicaturum ſumentes originē ſue opinionis exhoc ꝙ Iohānes bap. de morte xp̄i ⁊ de deſcenſu eiꝰad inferos dubitaſſe videt̉ ẜm bea. Greg. exponēt.illud. tu es qui venturus es an alium expectamus.Quāuis tn̄ alij dicunt ꝙ illa queſtio Iohannis nonꝓceſſit ex dubitatione ignorantie iohānis ſed ex affectu pietatis ac ſi ꝓpter vtilitatē diſcipulorū ſuorūq eAad modū dubitātis ſe haberet. Quid aūt magis deHis duobus ſit tenendum magiſter non determinatQuarta queſtio eſt. vtrum Cornelius de quo legit̉ īactibus apoſtolorū. ꝙ fuerat vir iuſtus ⁊ timens deui. habuerit fidem de incarnatiōe xp̄i. Et ꝙ ſic arCi. tab̓ ī prcaa.t vbiQ p. s6 5 Reb un.abūdeō mitab a. o vl̓. IPrrat qaurtat̓ mrater ¶I Iv Iguit ex hoc ꝙ ſine fide incarnationis chriſti iuſtꝰ nonfuiſſet. Oppoſitū autem videt̉ ex hoc ꝙ Petrus adeū miſſus fuit vt ibidē legit̉ qd̓ fruſtra factum fuiſſetſi fidē hubuiſſet. Et reſpondet ꝙ fidem habuit de incarnatione chriſti abſolute ex dei reuelatiōe. an eētiam completa vel adhuc futura hoc ignorabat. ⁊ ſicmittebatur ad eum Petrus ip̄am factam ſibi nunciaret ⁊ ſacramentuꝫ regenerationis affirmaret. Vndeetiam ꝑ fidem quaꝫ ſic implicite de ieſu chriſto habebat oꝑa ipſius fuerunt deo accepta et orationes exaudite. Secunda propoſitio eſt hec. Uirtutes theologice ꝓ ſtatu huiꝰ vie equales ſunt intenſiue Hancmagiſter ponit ex autoritate beati Greg. di. ꝙ fidesſpes et charitas et operatio equalia ſunt in preſentique tamen equalitas cōſideranda eſt ẜm intentionēactuū. qꝛ quantū credimꝰ tm̄ ſperamus amamus etoperamur. Nec his obſtat ꝙ apoſtolus dicit ꝙ charitas ſit melior fide ⁊ ſpe. quia hoc ideo dicit. ꝙ charitas in patria manet vbi fides et ſpes euacuabunt̉.Uel ideo quia charitas eſt mater omnium virtutuꝫ.Subdit etiam ꝙ ꝙͣuis charitas in ordine poſt fidemet ſpem ponat̉. hoc non eſt quia ex illis oritur ſed qꝛillis tranſeuntibus hec manet. qꝛ charitas nunꝙͣ excidit. Tertia propoſitio eſt hec. Charitas que a ſolodeo infundit̉ quodammodo ex fide ⁊ ſpe orit̉. Hancmagiſter ponit obijciendo contra predicta .ſ. ꝙ charitas ex fide ⁊ ſpe oriebat̉. ſed potius ecōtra cum ipſa charitas ſit mater ipſarū. Cuius contrariuꝫ videtur ꝑ apl̓m qui dicit. ꝙ finis precepti ſit charitas decorde puro. ꝯſciētia bona ⁊ fide nō ficta Vbi ẜm beAug. per lyconſciētia bona intelligitur ſpes. ⁊ perconſequens apl̓s videt̉ velle charitatē de fide ⁊ ſpeoriri. Et reſpondendū eſt ꝙ verba illa nō ſunt ſic intelligenda ꝙ charitatē que eſt omniū virtutū materfides ⁊ ſpes p̄cedant cauſa vel temꝑe. ſed quia charitas ſine illis eſſe nō poteſt. ⁊ iſte poſſunt eſſe ſine charitate ꝙͣuis informes. ideo quodammodo charitasdicitur ex illis oriri. Et tm̄ in ſpeciali de ſentētia huius diſtinctionis.De ſpe quid ſit.St aūt ſpēsvirtus qua ſpiritualia ⁊ eter DI. XXVIna bona ſperantur. id eſt. cuꝫfiducia expectantur. Eſt em̄ſpes certa expectatio future beatitudinisveniens ex dei gratia ⁊ ex meritis p̄cedentibus vel ipſam ſpem quā natura preit charitas vel rem ſperatam. id eſt. beatitudineeternam. Sine meritis em̄ aliquid ſperarenon ſpes ſed p̄ſumptio dici poteſt.De quibus ſit ſpes.Et ſicut fides. ita ⁊ſpes eſt de inuiſibilibꝰ Vnde Auguſti. Fi Auguſti.dem appellamus earum rerum que non vlꝰ in ench̓.dentur. De ſpe quoqꝫ dicitur. ſpes quę videtur non eſt ſpes. Quod enim videt quisquid ſperat? quod attinet ad nō videre. velque creduntur vel que ſperantur fidei ſpel Quō differātqꝫ commune eſt. Diſtinguitur tamē fides fides ⁊ ſpes.