DIReſpondit ei in via virtutꝭ ſue. Laus fideieſt nō qꝛ credit hominē illuꝫ mortuū quodet paganus credit. ſed quia credit eū glorificatum et verū deū. Credit ergo fides deum mortuum ⁊ hominē glorificatuꝫ. Nonergo fuit petro fides credere hominē illuꝫmori qd̓ oculis cernebat. Sꝫ credere deumeſſe qui moriebatur. Nec nob̓ etiā fides inhoc meretur ꝙ credimus hominem illummortuuꝫ quod ⁊ iudeus credit. ſꝫ quia credimus hominē deū mortuū.Si aliqͣ ſciunt̉ q̄ credunt̉.Poſt hoc queri ſolet cū fides ſit de non apparentibus ⁊ nō viſis. vtrum etiā ſit de incognitis tantū? Sꝫem̄ de incognitis tm̄ ē. De his videtur eſſeꝘ fides r̄tantū que ignorant̉. Sed ſciendū eſt. ꝙ cūcapit̉ ſenſuviſio alia eſt interior. alia exterior. nō eſt fides de ſubiectis exteriori viſioni. Eſt tamen de his que viſu interiori vtcunqꝫ capiunt̉. Et quedā ſic capiunt̉ vt intelligāt̉⁊ ſi nō vt in futuro. quedam autem nō. qꝛcum fides ſit ex auditu nō modo exterioriſed interiori. non poteſt eſſe de eo quod omAugꝰ in. xiij nino ignoratur que ipſa ad ſenſum corꝑisli. de trini.non ꝑtinet. vt ait Augꝰ dicens. Ꝙͣuis exauditu fides in nobis ſit. nō tn̄ ad eum ſenſum corꝑis pertinet qui dicit̉ auditus: qꝛnon eſt ſonus. nec ad vllū ſenſum corꝑis.qm̄ cordis eſt iſta: non corporis. Quedamergo fide creduntur que intelligūtur naturali ratione. Quedaꝫ vero que non intelliguntur. Un̄ ꝓpheta. Niſi credideris nonAugꝰ. ſuper intelliges. Quod Auguſ. aꝑte diſtinguitoctonariū de? Alia ſunt inquit que niſi intelligamus nōcredimus. alia que niſi credamus nō intelligemus. Nemo tn̄ poteſt credere in deumniſi aliquid intelligat cum fides ſit ex auditu p̄dicationis. Idem in libro de trinitateCerta fides vtcunqꝫ inchoat cognitionemCognitio ꝟo certa non perficitur niſi poſtAmbroſiꝰ hāc vitā. Ambro. quoqꝫ ait. vbi fides: nōſtatim cognitio. vbi cognitio eſt fides precedit. Ex his apparet aliqua credi que nonintelliguntur vel ſciunt̉ niſi prius credāt̉.Quedam ꝟo intelligi aliquādo etiaꝫ anteqͣꝫ credantur. Nec tamen ſic intelligunturmodo vt in futuro ſcientur. et nunc etiamper fidem qua mundantur corda ampliꝰ intelligūtur. quia niſi per fidem diligatur deus. nō mundat̉ cor ad ſciendum eū. VndeAugꝰ in. vlli. de trini.Augꝰ. Quid eſt deum ſcire niſi eum menteconſpicere. firmeqꝫ percipere. Sed et priuſ7LIILIqͣꝫ valeamus perſpicere. ⁊ percipere deumſicut percipitur a mundis cordibus niſi ꝑfidem diligatur. non poterit cor mundariquo ad eum videndum ſit aptum. Eccehic aperte habes quia non poteſt ſciri deus niſi prius diligendo credat̉. Supra autem dictum eſt. ꝙ nemo poteſt credere indeū niſi aliquid intelligat̉. Vnde colligit̉ Ꝙ credūturnon poſſe ſciri ⁊ intelligi credenda quedaꝫ et ānuāt̉ queniſi prius credant̉. ⁊ quedam non credini ignoſi prius intelligantur. ⁊ ip̄a per fidem amplius intelligi. Nec ea que prius credunt̉qͣꝫ intelligantur penitus ignorantur: cumfides ſit ex auditu. Ignorantur tamen exparte quia non ſciuntur Creditur ergo qd̓ignoratur ſed non penitus ſicut etiaꝫ amatur quod ignoratur. Vnde Auguſ. SciriAuguſti.aliquid et non diligi poteſt. Diligi ꝟo qd̓neſcitur quero vtrum poſſit? Si nō poteſtnemo diligit deum anteqͣꝫ ſciat. Ubi auteꝫſunt illa tria. fides. ſpes. charitas. niſi ī animo credente quod nondum ſcit. ⁊ ſperante⁊ amante quod creditur. Amatur ergo etqd̓ ignorat̉. ſed tn̄ creditur.Iſta ē diſtinctio. xxxiiij. huiꝰ tertij libri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de fide ẜm ſe.Agit de ip̄a in comparatione ad ea que creduntur.Et tria facit Nam primo inquirit an fides poſſit eſſede p̄teritis viſis Secundo an poſſit eſſe de pluribusviſis. Tertio an poſſit eſſe de cognitis. Primum vſqꝫ ibi. Si vero querit̉. Scd̓m vſqꝫ ibi. Poſt hec ſolet queri. Tertiuꝫ vſqꝫ ad finē diſtin. In ſpeciali ſententia magiſtri ſtat in tribus ꝓpoſitionibꝰ quarumprima eſt hec. Fides virtus theologica eſt de non viſis abſentibus. Hanc magiſter ponens querit quomodo fides eſt de non viſis. cum ipſa veritas chriſtꝰin euangelio dicit. Nunc dico vobis priuſꝙͣ fiet. vtcū factum fuerit credatis. ꝑ quod haberi videtur ꝙfides fit de viſis ſeu de factis p̄teritis. Et reſpondetꝙ ꝙͣuis ſit ꝓprie non de viſis. tn̄ qn̄qꝫ largē nos credere dicimus etiam ea que videmus ſeu vidimꝰ ẜmquē modū loquit̉ xp̄s in euāgelio. ſed illa fides quacredunt̉ que videntur nō eſt fides de qua hic agiturque ꝓprie eſt d̓ nō apparentibus. Et ſi obijcit̉ autoritate bea. Augu. qua dicit. ꝙ fides eſt de rebꝰ preſentibus .ſ. qn̄ in patria videmus deū ſeu videbimꝰip̄m. Dico ꝙ fides non accipit̉ ibi ab Aug. ꝓ fide qͥeſt habitus qua credit̉. ſed magis ꝓ mercede fideiquā in patria habebimus. Secūda ꝓpoſitio eſt hecFides virtus theologica non eſt d̓ viſis preſentibusHanc magiſter inſinuans querit. Vtruꝫ Petrus habuit vel habere potuit fidē paſſionis chriſti quam vidit p̄ſenteꝫ. Et reſpōdet ꝙ Petrus habuit vel habere potuit fidem paſſionis xp̄i. non quidem ex hoc ꝙeredebat homīeꝫ illum pati quē pati videbat. ſed inhoc ⁊ ex hoc ꝙ hominem illū quē pati videbat deuꝫeſſe credebat ſicut et nos fide illa non meremur quacredimus hominem crucifixū eſſe mortuū. qꝛ hoc videmus ⁊ paganus credit. ſꝫ ex hoc meremur ꝙ credimus hominem crucifixum eē deum Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Quāuis vera fides non admittit exteriorem viſionē. non tamen omnino excludit interiorem