LI.furrexit. Quicquid paſſus eſt hō. non pōtdici non paſſus eſt deus. qm̄ deus erat hō.Qūo poteſt dicere te non paſſum iniuriamſi veſtis tua ꝯſcindat̉. qͣꝫuis veſtis tua nonſis tu. Multomagis ergo quicqͥd patit̉ caro vnita verbo: dēbat dici deus pati. licetꝟbum nec mori. nec corrūpi. nec mutari potuerit. Sed qͥcquid hoꝝ paſſus eſt: ī carneAmbroſiꝰpaſſus eſt. De hͦ etiā Amb̓. in li. t̓tio de ſpūſancto ait. Quod verbi caro patiebat̉. manens in carne verbū. in ſe pro corꝑisˡ aſſumptiōe referebat. vt pati diceret̉. qꝛ caro patiebatur. ſicut ſcriptuꝫ eſt. Chriſto in carnepaſſo. Hic docet̉ qua rōne deus vel dei filius paſſus vel mortuus dicitur. nō qꝛ mortem ſenſerit inquantū deus eſt. ſed qꝛ caroei vnita mortua eſt. Scd̓m quā rationeꝫ diAugꝰ. inſer­ cit. Augꝰ. Si quis dixerit atqꝫ crediderit fimone de ede lium dei deum paſſum anathema ſit. Cuidicti cauſam ex qua intelligentia ſumendaeſt apperienſ. in eodem ſubdit. Si quis dixerit ꝙ in paſſione dolorem ſentiebat filiusdei deus ⁊ non caro tantū cū anima quā ſibi acceperat: anathema ſit. Sane ergo dicipoteſt ꝙ mortuus eſt deus ⁊ non mortuuspaſſus eſt dei filius ⁊ non paſſus. Paſſa eſttertia perſona et nō paſſa. crucifixū eſt verbū et nō crucifixum. ſed ẜm alterā naturaꝫAmbro. in li paſſus eſt. ẜm alterā impaſſibilis. Un̄ Ambro. iij. de ſpi proſiꝰ. Generalis iſta eſt fides. qꝛ xp̄us eſtrituſanctodei filius. et natus ex virgine. quē quaſi gigantē ꝓpheta deſcribit. eo ꝙ biformis gemineqꝫ nature vnus fit. cōſors diuinitatiset corꝑis. Idem ergo patiebat̉ ⁊ non patiebatur. moriebat̉ ⁊ non moriebat̉. ſepeliebatur et nō ſepeliebatur. reſurgebat et non reſurgebat. Reſurgebat ẜm carnē que mortua erat. non ẜm verbum. quod apud deūſemper manebat.Iſta eſt diſtinctio. xxj. huius tertij libri. In qua magiſter poſt ꝙͣ egit de paſſionis merito. Agit de eius fine ſiue termino. Et tria facit Primo em̄ inquirit an in morte xp̄i caro fuit a verbo ſeparata. Scd̓o oſtendit ẜm quid mors xp̄i fuit ꝯſummata. Tertio ſubiungit ẜm qͥd veritas quarundā ꝓpoſitionū in hac materta ſic accipienda. Primū vſqꝫ ibi.Recedente vero anima. Scd̓m vſqꝫ ibi. Sane igit̉ dici poteſt. Tertiū vſqꝫ ad finē diſtinctionis. In ſpeciali ſnīa magiſtri ſtat in tribus ꝓpoſitionibus quarumprima eſt hec. Humanitas xp̄i non fuit in paſſione adeitate ſoluta. ſed ſolū per ſubtractionē ꝓiectionis ⁊defenſionis foris deſtituta. Hāc magiſter ponēs querit. Vtrum in mortē xp̄i fuit diuinitas a carne vel anima ſeparata. Et rn̄deat quorundam opinionem fuiſſe ꝙ ſicut anima in morte a carne ſeꝑabit̉ ita in mortedeitas. tam a corꝑe ꝙͣ ab aīa ſeꝑabat̉. Hi ſuam opinionem ꝓbant ſic. qn̄ aliqua vniunt̉ per medium. recedente medio. recedit vnio. ſed caro xp̄i vnita fuit diLIIuinitati mediante aīa. cū ergo in morte xp̄i aīa fueritſeꝑata a carne. ſequitur et ip̄am deitatē a carne fuiſſe ſeꝑatam. Et confirmāt hoc ꝑ autoritatē Ambroſ.ſuꝑ illo verbo pſal. Deus deꝰ meus reſpice in me quare me dereliquiſti ⁊cͣ. dicenteꝫ. Clamat hō ſeꝑationediuinitatis mortuus. Vnde apparet ꝙ xp̄s nō potuiſſet mori niſi fuiſſet a carne deitas ſeꝑata. Ad iſtaꝫ reſpondens magiſter dicit ꝙ ſi iſta derelictio quam deus in cruce deplāxit intelligit̉ facta per ſeꝑationeꝫ diuinitatis quaſi facta ſit vnionis ſolutio. vt iſta opiniodicit ſequeretur ꝙ xp̄us adhuc viuens quandoqꝫ fuiſſet homo ⁊ nō deus. patet qꝛ adhuc viuens in cruceclamabat ſe derelictum. ſed cōſequens eſt falium. igitur opinio ex qͣ ſequit̉ Un̄ ſenſus autoritatis b. Am.broſij qua ꝓbant ꝓ ſe ſtat in hoc ꝙ deus pater xp̄mhoīem d̓r dereliquiſſe. qꝛ ad tp̄s expoſuit eū ptāti etdn̄io eoꝝ ip̄m ꝑſequentiū. ita ꝙ deitas d̓r ab humanitate ſeꝑata ꝑ ſubtractionem ꝓfectionis et defeſionisforis ad defenſionē. ſed intus non deſijt ad vnionemEt hoc confirmat magiſter per figuram veteris teſtamenti de duobus hircis quorū vno immolato alter indeſertum mittebatur. ꝑ quos intelliguntur due nature in xp̄o. quarū vno tꝑe paſſionis ſcꝫ humanitas immolata fuit. alter ſcꝫ deitas celū abijt. non loci mutatione nec vnionis ſolutiōe. ſed defenſionis ſubtractione vt ſic xp̄i paſſio ab ipſis cōſummaret̉. Poſtea magiſter ſoluit autoritatem Ambro. cui predictā opinionem fouentes innitunt̉. quia anathaſius dicit ꝙ illehomo mortuus in cruce fuit denuo aſſumptꝰ in reſurrectione. qd̓ verū nō eſſet niſi fuiſſet in morte depoſitus ſeu a diuinitate ſeꝑatus vt ipſi dicūt. Et rn̄densmgr̄ dicit ꝙ Athanaſius dixit autoritateꝫ illam ꝯtraquoſdaꝫ hereticos qui negabant xp̄m reſurrexiſſe ⁊aīam denuo corꝑi vnitā fuiſſe. Et etiam dei filiū totūhoīem in reſurrectione reſumpſiſſe. qꝛ totum depoſuerat in morte. qꝛ ꝙͣuis deitas nō fuit ſeꝑata nec a carne nec ab anīa in triduo mortis. fuit tn̄ ſeꝑata a totohoīe .i. a coniunctione corꝑis ⁊ aīe. vt poſtea patebitin ſequenti diſtin. Et ſic mgr̄ tandē ꝯcludit ꝙ in morte xp̄i nec aīa nec caro fuit a verbo derelicta. qd̓ concludit multis ſanctorum autoritatibus. Scd̓a ꝓpoſi Ztio eſt hec. Per hoc xp̄s vere moriebat̉ ꝙ anima eiusa corꝑe ſeꝑabat̉. Hanc magiſter ponens dicit ꝙ chriſtus d̓r mortuus ſeu paſſus ꝓpter communicatioueꝫꝓprietatum vnius nature cū alia ex vnione in ꝑſonavnde hō d̓r mortuus qꝛ caro eſt mortua. et dicit̉ paticarne vel aīa patiente Sed chriſtus d̓r mortuꝰ ꝑ ſeꝑationē aīe a carne ſtante tn̄ hypoſtatica vnionē. Et d̓rpaſſus ꝓpter carnis et aīe paſſionē quarū vtraqꝫ dolorem ſenſit. lꝫ diuinitas cui vnita fuerat oīs dolorisexpers fuerit. vn̄ cōcludit ꝙ filiꝰ dei mortuus et paſſus fuit. nō qꝛ dolorē vel mortē ſenſit inꝙͣtum d̓s. ſedqꝛ caro ſibi vnita mortua fuit. Et hoc mgr̄ cōfirmatautoritatibus ſctōꝝ. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Reſpectu diuerſoꝝ deū mortuū fore aꝑte cōcedit̉ ⁊ negaturHāc mgr̄ ponēs dicit ꝙ ſane dici pōt mortuꝰ eſt deuset deꝰ nō eſt mortuus. et paſſus ē dei filius. ⁊ dei filius nō eſt paſſus. Nā hmōi expoſitiones negatiue ſūtꝟe ẜm diuinā naturā. affirmatiue ꝟo ẜm hūanā naturā. Et ꝯfirmat autoritate. b. Amb̓. Et tm̄ in ſpāliSi xp̄s in morte fuit homo.aIc queriturDI. XXIIvtrū ī illo triduo mortꝭ xp̄sfuerit hō? Qd̓ n̄ vid̓r qͥbuſdaꝫ. qꝛ mortuus erat. et hō