LI.paſſio xp̄i. et itē ꝙ oꝑati non ſunt bonū ſedmalū. qꝛ actio eoꝝ nō fuit bona ſed mala.Iſta eſt diſtinctio. xx. huiꝰ tercilibri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de paſſione xp̄i inquantū eſt maloꝝ noſtrorū remotiuā. Agit ſingulariter de eiꝰ ꝯgruentia. ⁊ tria facit. Prīo aſſignat cauſam paſſionis ꝯgruentē. Scd̓o cām ipſiꝰ efficiētem.Tertio remouet dubitatiōeꝫ incideniē. Primū vſqꝫibi. Xp̄us ergo eſt ſacerdos. Scd̓m vſqꝫ ibi. Cū igipaſſio xp̄i. Tertiū vſqꝫ ad finē diſtinctionis. In ſpāliſnīa magiſtri ſtat in tribꝰ ꝓpoſitiōibꝰ quaꝝ pͥma eſt.Quāuis deus alio mō potuiſſet hoīem ꝙͣ ꝑ xp̄i mortē redemiſſe .ſ. ꝑ oīpotentiā. modus tn̄ fiendi ꝑ mortēxp̄i maiorem habuit ꝯgruentiam. Hanc magiſter ponens querit vtrū deꝰ per aliū modū potuerat genushūamū redemiſſe ꝙͣ per mortem xp̄i. rn̄det ꝙ ſic. ſediſte modus quo liberauit ip̄m fuit congruentior. qd̓on̄dit ex duobus Primo ex nr̄a voluntate. Nā ꝑ hocꝙ nos redemit ꝑ moriē filij ſui mens noſtra in deunmagis dirigit̉ et ad ipſius amorē magis excitat̉. Secūdo on̄dit idē ex dei iuſtitia. Nā deꝰ iuſte ꝑmiſit hominē a dyabolo poſſideri. cū igitur nō videat̉ ꝯgruūꝙ deus ꝑ potentiā hoc infringeret. ꝙ iuſticia mediāte ꝑmiſit. ꝯuenientius apparet ꝙ diabolū in aſſumpta humanitate ſuꝑaret ꝙͣ ꝙ alio mō. vicꝫ per potentiam de ipſius manu liberaret. Qualit̓ aūt ꝑ iuſticiamhoīem de ipſius manu liberauit. hoc declarat dicēsꝙ qꝛ dyabolus xp̄m occidit in quo nulla cā mortis reperta fuit. ideo iuſtū fuit vt dyabolꝰ ꝑderet ſuā ptātem ſuꝑ oēs in xp̄m credentes Et ſubdit ꝙ ſi deus ꝑpotentiā ⁊ nō iuſticiā vt premittit̉ humanū genus demanu dyaboli abſtuliſſet. nulli in hoc iniuria illata fuiſſet. qꝛ exquo tā hō liberādus ꝙͣ dyabolꝰ ip̄m tenēsſub dei poteſtate erāt ꝯſtituti Deus ſine cuiuſcūqꝫ iniuria ſolo p̄cepto hoīem potuiſſet de manu diaboli lberaſſe. potius tn̄ voluit liberar e ip̄m ꝑ iuſticiā ꝓpt̓cauſas poſitas. Scd̓a propoſitio eſt hec. Paſſionisxp̄i opus tam xp̄i ꝙͣ iudeoꝝ exiſtēs eſt nr̄e redēptōisca efficiens. Hanc magiſter ponens dicit ꝙ xp̄s qͥ ſoobtulit hoſtiā ⁊ preciū redēptiōis nr̄e. fuit cā efficiēset auctor nr̄e ꝯſiliationis. et hoc ꝙͣtū ad eēs quo adſufficientiā. ſed ſolū ꝙͣtū ad electos quo adſufficientiā. qꝛ nō om̄es ſed tm̄ electi finalem paſſiōis xp̄i fructum recipiūt. Et ſubdit ꝙ xp̄s quadrupl̓r traditusfuit .ſ. a ſeipſo. a patre. a iuda. a iudeis. Diuerſimode tn̄. a ſeipſo et a pr̄e ex charitate Iudas autē et iudei tradider̄t ip̄m ex malicia et iniqͥtate. Vn̄ infert ꝙpaſſio xp̄i fuit opus dei et iudeoꝝ Dei quidē. qꝛ a d̓ovolente ⁊ ipſo eiꝰ auctore facta eſt. Iudeoꝝ vero. qꝛex ipſoꝝ actibꝰ ꝯſecuta eſt. qd̓ vlterius cōfirmat autoritatē. b. Augꝰ. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Quāuisiudei xp̄m occidēdo. ꝙͣtum ad opꝰ oꝑatū bonū feceTTSrunt. tn̄ ꝙͣtum ad opus oꝑans peſſime egerūt. Hancmagiſter ponens mouet dubiuꝫ tale. Cum paſſio xd. 18 ꝙvt dictū eſt ſit opus dei. et ꝑ ꝯſequens bonum VtriX Pradideex hoc opus iude et iudeoꝝ q̄ eandē paſſionē operatiſunt. etiā debeat dici bonū. Et rn̄det ꝙ habito reſpectu ad opus oꝑatuꝫ .ſ. ad ip̄am paſſioneꝫ oꝑati ſuntbonū. Sed habito reſpectu ad opꝰ oꝑans .ſ. intētionē qͣ hoc fecerūt. oꝑati ſunt malū. Et tm̄ in ſpeciali.Si in chriſto diuiſio in morte fuitanime vel carnis a verboOſt predictaDI. XXIp conſiderandū eſt vtrū in morte a verbo ſit ſeꝑata aīma velIIIcaro? Quidam putauerunt carnē ſicut abanima ita a diuinitate in morte fuiſſe diuiſam. Si em̄ inquiūt aīa media diuinitas ſi/ Opinio quobi carnē vniuit. ſic̄ ſuperius p̄taxatuꝫ eſt. gͦ rundā aſſerētium carnemqn̄ diuiſa eſt caro ab anima. diuiſa eſt etiaꝫ a deitate diuia diuinitate. qꝛ nō potuit ab aīa ſeiungi ꝑ ſam.quam verbo erat vnita. quin a verbo diuideretur. Fuit aūt diuiſa ab anima in morte. alioquin vera mors ibi nō fuiſſet. Quiavt ait Augꝰ. Mors quaꝫ timent hoīes ſe/ Augꝰ. ſupeparatio eſt anime a carne Mors aūt quaꝫ pſal. xvij.nō timent ſeꝑatio eſt aīe a deo. Vtraqꝫ ꝟodyaboli ſuaſu hoī ꝓpinata eſt. Si gͦ in xp̄ohoīe ꝟa mors fuit. diuiſa eſt ibi aīa a carneac ꝑ hͦ diuinitas a carne. Huic ſue ꝓbabilitati addūt autoritatis teſtimoniū. Amb̓. Autoritateꝫem̄ tractās d̓ xp̄i derelictiōe qͥ ī cruce voce inducunt ambro. in expo.magna clamās dixit. Deꝰ deus meꝰ vt qͥdſitione.me dereliqͥſti ait. Clamat hō ſeꝑatiōe diuinitatis mortuꝰ. Nā cū diuinitas mortis libera ſit. vtiqꝫ mors ibi eſſe nō poterat. niſivita diſcede̓t qꝛ vita diuinitas eſt. Hic videt̉ tradi ꝙ diuinitas ſeꝑata ſit ī morte abhoīe q̄ niſi diſceſſiſſet hō ille mori nō poſſetQd̓ illi ad carnē referūt quā dicūt a d̓o ſe/ Reſpōſio.paratā. Quibꝰ rn̄demꝰ illā ſeꝑationē ſiceſſe accipiendū. ſic̄ intelligit̉ derelictiō q̄ ill̓ꝟbis ſignificat̉. vt qͥd me dereliqͥſti. Qūogͦ xp̄s derelictꝰ erat a pr̄e. cū in cruce derelictū ſe clamabat. Non receſſerat deꝰ ab homine ita ꝙ eſſet ſoluta vnio dei ⁊ hoīs. Alioquin fuit qͦddā tp̄us qn̄ xp̄s adhuc viuhoerat ⁊ nō deꝰ. qꝛ adhuc viuus ſe derelictū clamabat. non dereliq̄ndū. Si gͦ illa derelictio vnionis intelligit̉ ſolutio. an̄ factafuit ſolutio dei et hoīs qͣꝫ xp̄s mortuꝰ eſſetSed qͥs hͦ dicat? Fateamur gͦ deuꝫ quodāmō illū hoīem in morte deſeruiſſe. qꝛ poteſtati ꝑſequētiū eū expoſuit ad tp̄s. non ſuāpotentiā exercēdo illū defendit vt non moreret̉. Seꝑauit ſe diuinitas qꝛ ſb̓traxit protectionē ſꝫ nō ſoluit vnionē. Seꝑauit ſe foris. vt nō adeſſet ad defenſionē. ẜ nō intusdefuit ad vnionē. Si nō ibi cohibuiſſet potentiam ſꝫ exercuiſſet. nō moreretur xp̄us.Mortuus eſt xp̄us diuinitate recedēte ideſt effectum potentie defendēdo non exhibente. Hic eſt hyrcꝰ apopompeyus qͥ altero hyrco immolato in ſolitudinē mirtebat̉vt legitur in leuitico. Duo em̄ hyrci humanitas et diuinitas xp̄i intelligunt̉. Hūanitate ergo immolata: diuinitas xp̄i in ſolitudinē abijt .i. in celū. Un̄ Eſicius. In ſolitū Eficius ſuꝑdinē id ē in celū tꝑe paſſionis diuinitas ab leuiticum.ijſſe dicit̉. nō locuꝫ mutās ſed qd̓ammodo