LI.fideliū. vt temptationē que ei adhuc ꝑmit̉.titur nō ſequat̉ ſeductio. Ita in xp̄i ſanguine qui ſoluit que non rapuit. redempti. ſugaugꝰ. i li. dcᵐus a peccato. ⁊ ꝑ hoc a diabolo. Naꝫ vtagone chriſti ait Augꝰ. in ip̄o vincunt̉ inimice nobis inuiſibilēs poteſtates vbi vincunt̉ inuiſibiles cupiditates. Fuſo em̄ ſanguine ſine culpa omniū culpaꝝ cyrographa deleta ſuntqͥbus debitores qͥ in eum credūt a diaboloante tenebant̉. Vnde. Qui ꝓ ml̓tis effundetur. Per illū gͦ rodempti ſumꝰ. in quo pͥnAuguſti. ceps mundi nihil inuenit. Un̄ Augꝰ. cauſam ⁊ modū noſtre redemptōis inſinuansait. Nihil inuenit diabolus in xp̄o vt moreret̉. ſed ꝓ voluntate patris mori xp̄s voluit. non habens mortis cauſam de peccato: ſed de obedientia ⁊ iuſticia mortem guſtauit. ꝑ quam nos redemit a ẜuitute diaboli. Incideramus em̄ in pͥncipem huiꝰ ſeculi. qui ſeduxit Adam ⁊ ẜuum fecit: cepitqꝫ nos quaſi ꝟnaculos poſſidere: ſed veītredemptor: ⁊ victus eſt deceptor. ⁊ qͥd feredemptor captiuatori noſtro? Tetēdit eimūſcipulam crucem ſuā. poſuit ibi qͣſi eſcāin ſanguinem ſuū. Ille aūt ſanguineꝫ fuditnon debitoris ꝑ qd̓ receſſit a debitoribus.Ille quippe ad hoc ſanguinē ſuum fudit. vtpeccata noſtra deleret. Vnde gͦ nos diabolus tenebat. deletū eſt ſanguine redemptoris. Non em̄ tenebat nos: niſi vincul̓ peccatorū noſtrorū. iſte erant cathene captiuorum. Venit ille alligauit ſortē vincul̓ paſſionis ſue. intranit in domū eius .i. in cordaeorū vbi ip̄e habitabat. ⁊ vaſa eius .ſ. noseripuit. que ille impleuerat amaritudīe ſuaDeus aūt nr̄ vaſa eius eripiens ⁊ ſua faciens: fudit amaritudinē: ⁊ impleuit dulcedtne ꝑ mortem ſuā a peccatis redimēs et adoptionem gl̓e filiorū largiens.Cur deus homo et mortuus. bFactus ē ergo homo mortal̓. vt moriendo diabolū vinceretNiſi em̄ homo eſſet qͥ diabolū vinceret: nōiuſte ſed violenter homo ei tolli videretur:qͥ ſe illi ſpōte ſubiecit. Sed ſi eum hō vicit.iure manifeſto homīem ꝑdit. ⁊ vt hō vincat neceſſe eſt vt deus in eo ſit qͥ eum a peccatis immunem faciat. Si em̄ ꝑ ſe hō eſſet.vel angelus in homine: facile peccaret. cūvtranqꝫ naturam ꝑ ſe cōſtet cecidiſſe. Id̓odei filius hominem paſſibileꝫ ſumpſit. in qͦ⁊ morteꝫ guſtauit. quo celū nobis aperuitIIL⁊ a ẜnitute diaboli .i. a peccato (ẜuus eniꝫdiaboli peccatū eſt) ⁊ a pena redemit.Quō et a qua pena xp̄us nos redemit ꝑ mortem.A qua pena tēporali ⁊ eterna. Ab eterna qͥdem relaxādo debitū. A temporali ꝟo penitus nos liberabit ī futuro qn̄ nouiſſima mors inimica deſtruet̉. Adhuc em̄ expectamus redēptiōꝫcorꝑis. ẜm animas ꝟo iam redēpti ſumusex ꝑte: non ex toto. a culpa: nō a pena Necomnino a culpa. Nō em̄ ab ea ſic redemptiſumus vt non ſit: ſꝫ vt non dominet̉.Quō penā nr̄am portauit. cPeccata quoqꝫ noſtra .i. penā peccatoꝝ noſtroꝝ dicit̉ in corpore ſuo ſuꝑ lignū portaſſe. qꝛ ꝑ ip̄ius penam quā in cruce tulit. omīs pena tꝑalis q̄ꝓ peccato ꝯuerſis debet̉. in baptiſmo penitus relaxat̉ vt nulla a baptizato exigatur:⁊ in penitentia minorat̉. Nō em̄ ſufficeret illa pena. qua penitentes ligat eccl̓ia: niſi pena xp̄i cooperaret̉ qui ꝓ nobis ſoluit. Un̄peccata iuſtorū qui fuerunt an̄ aduentumin ſuſtentatione dei fuiſſe vſqꝫ ad xp̄i mortem dicit apl̓s ad oſtenſionem iuſticie eiusin hoc temꝑe. Ecce aꝑte expoſitū eſt quō ⁊quid xp̄s ꝑ mortem nobis meruit ⁊ impetrauit.Si ſolus xp̄s debet dici redēptorvt ſolus dicit̉ mediator.Unde ip̄e vere dicitur redemptor mūdi. ⁊ dei hominūqꝫ mediator. Sed mediator in ſcriptura dicit̉ ſolus filius. Redemptor ꝟo aliqn̄ etiā patervel ſpūſſanctus. Sed hoc ꝓpter vſum poteſtatis nō ꝓpter exhibitionem humilitatꝭ⁊ obedientie. Nam ẜm poteſtatis ſil̓ ⁊ obedientie vſum filius ꝓprie dicit̉ redemptorqꝛ ⁊ in ſe expleuit ꝑ que iuſtificati ſumusˡ.⁊ ip̄am iuſtificationem eſt oꝑatus potentia deitatis cum patre ⁊ ſpūſancto. Eſt ergo redemptor inqͣꝫtum eſt deus poteſtatisvſu. inqͣꝫtum homo humilitatis effectu Etſepius dicitur redemptor ẜm humanitatem. quia ẜm eam ⁊ in ea ſuſcepit ⁊ impleuit illa ſacramēta que ſunt cauſa noſtre re-