DI.militatem ſue paſſionis. An̄ mortem em̄ ip̄ius corpus erat mortale ⁊ aīma eius paſſibil̓. Sꝫ in hoc tamen dicit adhuc eſſe vnū dubiū de quo adhuc nō ſumus certificati ꝑ aliquā autoritatē .ſ. an anima chriſti facta ſit tunc pͥmo impaſſibilis qn̄ corpus factumfuit immortale .ſ. in pͥncipio ſue reſurrectionis. vt q̄dam dicūt. vel facta ſit imꝑaſſibilis ſtatim poſt ſeparationē a corꝑe in morte crucis. vt alij aſſerunt. qd̓ amodernis doctoribꝰ cōmunius tenet̉ ⁊ ꝓbabiliꝰ apparet. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Chriſtus in principio ſue ꝯceptiōis tantū gradum meriti ſibi acquiſiuit ꝙ ad vlteriorē gradum meriti ꝓficere nō potuit.Sententiam huiꝰ ꝓpoſitiōis magiſter ponens dicitxp̄m iſta .ſ. p̄dicta meruiſſe nō ſolū ꝑ ſuaꝫ paſſionemſed ip̄a meruerat ab initio ſue conceptōis. Et hoc ꝓpter plenitudinem gratie ⁊ ꝟtutum in quibꝰ ꝓficere non potuit. Vnde infert ꝙ poſt initiū ꝯceptionisſolū ꝓfecit ꝙͣtū ad numerū meritorū. qꝛ multiplicit̓idem meruit quod ante meruerat. ſed non profecitꝙͣtum ad efficaciam ſeu ꝟtutē merendi. Infert etiāex dictis ꝙ licet anima xp̄i aliquid habuit poſt mortem corꝑis. quod ante nō habuit puta impaſſibilitatem ⁊ ſimilia. Non tn̄ pōt dici ſimpliciter ⁊ abſolutebeatior poſt mortem corꝑis ꝙͣ ante. ſed ſolū ꝙͣtuꝫ adaliqͥd .ſ. inꝙͣtum poſt mortē immunis ab omni miſeria extitit. Et ſubdit ꝙ xp̄us non tm̄ ſibi ſui meruitcorꝑis immortalitatem ⁊ ſue anime impaſſibilitateꝫſed etiam hanc honorificentiā .ſ. ꝙ vocetur deus qd̓nomen etiā ante mortem habuit. Inꝙͣtum qͥdem eſtdeus habuit ip̄m ab eterno ꝑ naturam. inꝙͣtum quidem eſt factus homo habuit ex temꝑe ꝑ gr̄aꝫ vnionis. Tamen qꝛ apl̓us dicit ip̄m eſſe donatum ꝓpterobedientiam paſſionis. qꝛ ꝑ illam meruit nō nomīsdonationem. ſed ip̄ius nomīs manifeſtationē. Vnd̓verba apoſtoli quibus dicit ſibi illud nomen datumꝓpter paſſionis obedientiam intelligenda ſunt ẜmquendam intelligendi modum cōmuniter in ſcriptura vſitatum. vt .ſ. res tunc dicat̉ fieri qn̄ innoteſcit.nō obſtante ꝙ pͥus extiterit. ſic nomen illud qd̓ xp̄sante paſſionem habuit ꝑ paſſionem dicit̉ recepiſſe.quia ꝑ paſſionem innotuit quod ip̄e habuit. Poſteamagiſter ſoluit quandam controuerſiam: que videt̉eſſe inter ſanctos .ſ. Augu. ⁊ Ambro. de iſtiꝰ nominis donatione. Nam beatus Ambro. dicit illud nomen eſſe donatum deo. Beatus Augꝰ. dicit illud eēdonatum homī. Quod magiſter diſcutiens dicit. ꝙbeatus Amb̓. intelligit de donatione naturali: nonhabendo reſpectum ad humanam naturā. Beatusaūt Augꝰ. intelligit de donatiōe gratuita que reſpicit naturā humanā. ⁊ ſic reliquit eos ſibi mutuo nōeſſe contrarios. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Chriſtꝰ exiſtens paſſibilis gl̓am tam anime ꝙͣ corꝑis ſine omnimerito habere non potuit. Hanc magiſter ponēs q̄rit. Vtrum xp̄s ſine aliquo merito potuiſſet habuiſ.ſe p̄dictam nominis manifeſtationem. anime impaſſibilitatem ⁊ corporis immortalitateꝫ. Et reſpōdetꝙ potuiſſet talem naturam aſſumpſiſſe qualis poſtreſurrectionem fuit. potuit etiam nomē ſuū alit̓ manifeſtaſſe. non tamen potuit eſſe homo paſſibil̓ et adillā gl̓am ſine omni merito ꝑuenire. quia ꝙͣuis potuiſſet ꝑuenire ad illā ſine merito paſſionis. non tn̄ ſinegratia ⁊ ꝟtutibus ad meritū ſufficientibꝰ. Ultīo ſubdit ꝙ non obſtante ꝙ gratia et virtutes chriſti ſufficerent ad merendū ſibi predicta. pati tamen voluitvt nobis eſſet exemplum ⁊ glorie cauſa. et vt nos redimeret a peccatis. a diabolo. a pena. regniqꝫ celeſtis aditum aperiret. Quō autem ꝑ mortē ſuā regnūIllud aperuit oſtendit ꝑ autoritatem Ambro. dicentis ꝙ ſic deus decreuit ex ordine ſue ſapientie ⁊ iuſticie vt homo ad ꝑadiſum non rediret: niſi ꝑ chriſtumXIXqui amplius humiliatus eſt paſſioneꝫ guſtando quāpͥmus homo tranſgreſſus fuit ſuꝑbiēdo ⁊ ꝙͣuis dealiter redimiſſe potuit. Iſte tamen redemptiōis modus videtur congruentior pre ceteris. Et tm̄ in ſpeHic qualiter a diabolo et a peccato nos redemit ꝑ mortem.Onc ergo que̓ oi. xxxramus. quomō ꝑ mortem ipſiusa diabolo ⁊ a peccato ⁊ a pena redempti ſumus. A diabolo ergo ⁊ a peccato per chriſti mortem liberati ſumus. qꝛ vtait apoſtolus. In ſanguine ip̄ius iuſtificati ſumus. ⁊ in eo ꝙ ſumus iuſtificati. id eſta peccatis ſoluti. a diabolo ſumus liberati.qui nos vinculis peccatorū tenebat. Sedquō a peccatis ꝑ eius mortē ſoluti ſumus:Quia ꝑ eius mortē (vt ait apl̓s) cōmendatur nobis charitas dei .i. apparet eximia etcōmendabil̓ chariras dei erga nos ī hoc ꝙfiliū ſuū tradidit in mortē ꝓ nobis peccatoribus. Exhibita autē tante erganos dilectionis arra. ⁊ nos mouemur accendimurqꝫ ad diligendū deū qͥ ꝓ nobis tantuꝫ fecit⁊ ꝑ hoc iuſtificamur .i. ſoluti a peccatis iuſti efficimur. Mors ergo chriſti nos iuſtificat. dum ꝑ eā charitas excitat̉ in cordibꝰnoſtris. Dicimur quoqꝫ ⁊ aliter ꝑ morteꝫchriſti iuſtificari. qꝛ ꝑ fidem mortis eius apctīs mūdamur. Un̄ apl̓s. Iuſticia dei eſtꝑ fidem Ieſu xp̄i. Et itē. Quē deus propoſuit ꝓpiciatorē ꝑ fidem in ſanguīe ipſius.id eſt ꝑ fidē paſſionis. vt olim aſpicientesin ſerpentem eneum in ligno erectū a morſibus ſerpentum ſanabant̉. Si ergo recte fidei intuitu illū reſpicimus qͥ ꝓ nobis pepēdit in ligno. a vinculis diaboli ſoluimur.id eſt a peccatis. ⁊ ita a diabolo liberamurvt nec poſt hanc vitā in nobis inueniat qd̓puniat. Morte quippe ſua vno veriſſimoſacrificio quicquid culparum erat vn̄ nosdiabolꝰ ad luenda ſupplicia detinebat. chriſtus extraxit. vt in hac vita temptando nobis nō preualeat. Licet enim nos temptetpoſt chriſti mortem. quibus modis ante tēptabat. non tamen vincere poteſt. ſicut ante vincebat. Nam Petrus: qui ante chriſti mortem voce ancille territus negauit.poſt mortem autem reges ⁊ preſides ductus non ceſſit. Quare? quia fortior. id eſtchriſtus veniens in domum fortis. id eſt īcorda noſtra vbi diabolus habitabat. alligauit fortem. id eſt a ſeductiōe compeſcuit