DI.cor. Sed nō qd̓ ego volo: ſꝫ qd̓ tu vis. Un̄Non veni facere voluntatē meā. quam ſcꝫtemporaliter ſumpſi ex virgine. ſed voluntatem eius qui miſit me. quam .ſ. eternushabui cum patre. Hic aperte dicit duas inchriſto fuiſſe voluntates: ẜm quas diuerHlero.ſa voluit. Hiero. quoqꝫ ſuꝑ illū locū. Spiritus promptus eſt: caro autē infirma. dāsintelligi hic duas voluntates exprimi: itaait. hoc contra euticianos qui dicūt ī chriſto vnam tm̄ voluntatem. Hic auteꝫ oſtendit humanam que ꝓpter infirmitatem carnis recuſat paſſionem. ⁊ diuinā q̄ promptaeſt ꝑficere diſpenſationem. Auguſti. etiamrugꝰ. ſuperᵈuaᵍ in chriſto aſſerit voluntates dicensQuantū diſtat deus ab homine. tantū vop̄s .xxxj.luntas dei a voluntate hominis. Und̓ hominem xp̄us gerens oſtendit pͥuatā voluntatem quandam homīs. in qua ⁊ ſuā ⁊ noſtram configurauit. qui caput noſtrum eſt.⁊ ad eum ſicut membra ꝑtinemus. Paterinquit ſi fieri poteſt tranſeat a me calix iſteHec humana voluntas erat ꝓpriuꝫ aliqͥd⁊ tanqͣꝫ priuatum volēs. Sed qꝛ rectū vulteſſe hominē. ⁊ ad dn̄m dirigi: ſubdit. Nonquod ego volo: ſꝫ qd̓ tu vis. Ac ſi diceret.Uide te in me. qꝛ potes aliqͥd ꝓprium velle. vt deus aliud velit. Concedit̉ hͦ humane fragilitati. Idem alibi. Xp̄s in paſſioneduas expreſſit voluntates in ſe ẜm duasnaturas. Ait em̄. Pater ſi fieri pōt trāſeatame calix iſte. Ecce habes hoīs volūtateꝫquā ad diuinā ꝯtinuo dirigens ait. VerūAmbro.tn̄ non ſicut ego volo ſꝫ ſicut tu. Amb̓. etiaꝫin li. iij. de tri. Scriptum eſt. Pr̄ ſi poſſibile eſt tranſfer a me calicem hunc. Verba criſti ſunt. ſed quō ⁊ in qua forma dicant̉ aduerte. Hominis ſubſtantiā gerit hominisaſſumpſit affectum. Non gͦ quaſi deꝰ: ſꝫ qͣſihomo loquit̉. Suſcepit quidem voluntatem meam. Mea eſt voluntas quam ſuaꝫdixit cum ait. Non ſicut ego volo: ſꝫ ſicuttu vis. Cum aūt dixit. Omnia que habetpater mea ſunt. qꝛ nihil excipit̉: ſine dubioquā pr̄ habet: eandem ⁊ filius hꝫ voluntatem. Eadē eſt xp̄i volūtas q̄ pat̓na. Unagͦ voluntas eſt patris ⁊ filij. Sꝫ alia volūtas hoīs: alia dei. vt ſcias vitā in voluntaꝫte eſſe homīs. paſſionē aūt xp̄i in voluntatediuina. vt pateret̉ pro nobis. His teſtimonijs euidenter docet in xp̄o duas fuiſſe voluntates. quod quia negauit Machariusarchiepūs in Metropolitana ſinodo condemnatꝰ eſt. Et ex affectu humano ſenſualitatis quidem non rationis illud voluit etXVIIpetijt quod non impetrauit. Nec ideo petijt vt impetraret. quia ſciebat deum nō eſſe facturuꝫ illud. Nec illud fieri volebat afectu rationis vel voluntate diuinitatis.Ad quid ergo petijtꝭ: Vt membris formaꝫpreberet imminente turbatione clamandiad dominum. ⁊ ſubijciēdi volūtatem ſuaꝫdiuine voluntati. vt ſi pulſante moleſtia triſtentur pro eiuſdem ammotiōe orent. Sedſi nequeunt vitare dicant quod ip̄e xp̄us.Non ergo ad inſipientiam fuit ꝙ chriſtusclamans non auditur ad ſalutem corporalem. Bonum quidem petijt .ſ. vt non moreretur. ſed melius erat vt moreret̉. quod etfactum eſt.De eo qd̓ Ambroſiꝰ dicit xp̄m dubitaſſe affectu humano.Ceterū nō parumnos mouent v̓ba Ambroſij quibus ſignificare videtur chriſtum ẜm humanum affectum de patris potētia dubitaſſe. ſic dicēsin li. iij. de tri. De quo dubitat: de ſe an depatre? De eo vtiqꝫ cui dicit tranſfer dubitat hominis affectu. Nam deus de patrenō dubitat: nec de morte formidat. Propheta etiā nō dubitat qͥ nihil deo eſſe īpoſſibile aſſerit. Nam infra homines ꝯſtituēsdeum. ꝓpheta non dubitat. ⁊ filiū dubitare tu credis. Vt homo ergo dubitat̉. vt hōlocutus eſt. His verbis innui videt̉ ꝙ criſtus non inqͣꝫtum deus eſt vel dei filiꝰ. ſedinqͣꝫtum homo dubitauerit affectu hūanoQuod ea ratione dictū accipi pōt. non qͥaip̄e dubitauerit: ſꝫ qꝛ modū geſſit dubitantis. ⁊ homībus dubitare videbat̉.Uerba Hilarij lōge diuerſam exprimentia ſententia a p̄miſſa. eIllud etiāI ignoradum non eſt quod Hylarius aſſerere vid̓rxp̄m non ſibi ſed ſuis oraſſe. cuꝫ dixit tranſfer a me calicē hūc. ſic̄ nec ſibi ẜꝫ ſuis timuitNec eū timuiſſe vt ſibi nō eſſet paſſio: ſꝫ vta ſuis trāſiret calix paſſiōis ita inqͥens. Sꝫpaſſio honorificatura eū erat. ſic̄ iuda exeūte ait. Nūc honorificatꝰ eſt filiꝰ hoīs. quōtriſtem eū metꝰ paſſiōis effecerat. Niſi forte tam irrationabil̓ fuerit vt pati morteꝫ timnuerit q̄ patientē ſe glorificatura eſſet. Sꝫ