L L.neceſſitas moriendi ſit defec̄tus quidam ⁊ nō culpadubitari poteſt nō immerito an xp̄s etiā talē defectūaſſumpſit .ſ. neceſſitatē moriendi. De aptitudīe moriendi nō eſt dubiū. qꝛ illa etiā in hoīe a natura fuitan̄ peccatū qn̄ nullus defectus in eo fuit. qꝛ illa fuitin homīe ante a natura an̄ pctm̄. Et rūdendo ponitſententiā ſcd̓e ꝓpoſitionis. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec.Chriſtus qui immunis fuit a pctō ſuſcepit neceſſitatem moriendi ſola ſpontanea volūtate ⁊ nll̓a coactaneceſſitate. Ratio huius eſt quia vt ſupradictum eſtxp̄s aſſumpſit naturā talem qͣlem hō habuiſſet ī ſtatu innocentie in quo ſtatu non fuiſſet neceſſitas moriendi. Nam neceſſitas moriendi nō competebat horex natura ſue conditiōis ẜm ꝙ natura pͥmitus fuit īſtituta. ſed ſolū ẜm ꝙ poſtea fuit ꝑ peccatuꝫ viciata.ſed talē naturā xp̄s non aſſumpſit. ergo licet neceſſitatem moriendi nō aſſumpſit: ſponte tn̄ moriebaturTertia ꝓpoſſtio eſt hec. Chriſtus qui dicit̉ naturaꝫhumanā redimiſſe de quolibet ſtatu hoīs dinoſcituraliquid aſſumpſiſſe. Hāc mgr̄ ponens dicit qͣdruplicem eſſe ſtatum homīs. quorū pͥmus fuit an̄ peccatūſcꝫ ſtatus innocentie. Secundus fuit poſt peccatuman gr̄am .ſ. ante mortem xp̄i. Tertius fuit poſt peccatum ⁊ ſub gratia qui iam currit. Quartus erit ingloria expers omnis miſerie. De pͥmo ſtatu accepitxp̄s peccati immunitatem. De ſecūdo penales defectus. De tertio gr̄e plenitudinē. De qͣrto non poſſepeccare ⁊ deū ꝑfecte ꝯtemplari. Cū igit̉ Ieſus veniin hunc mundū tanꝙͣ vniuerſalis redemptor omnesſaluaturus naturā humanā aſſumēs de quolibꝫ horum qͣtuor ſtatuū aliqͥd aſſumpſit. ⁊ iſta ꝯfirmat magiſter autoritate. b. Auguſtini. Et tm̄ in ſpēali.Si omnis xp̄i oratio vel volūtasexpleta ſit.Oſt predictaDI. XVIIp ¶ cōſiderari oportet. vtꝝ xp̄usaliquid voluerit vel oraueritquod factū nō ſit? hoc eī eſtimari p̄t ꝑ hoc quod ipſe ait. Pater ſi poſſibile eſt tranſeat a me calix iſte. Veruntūnon qd̓ ego volo ſed qd̓ tu vis. Hic nanqꝫvoluntatem ſuaꝫ a patris voluntate diſcernere videtur.De voluntatibus chriſti ẜm duasnaturasQuo circa ambigēdū non eſt. diuerſas in xp̄o fuiſſe voluntates iuxta duas naturas. diuinā .ſ. voluntatem ⁊ humanaꝫ. Et humana voluntas eſtaffectus rationis vel affectus ſenſualitatis⁊ aliꝰ eſt affectus anime ẜm rationeꝫ aliusẜm ſenſualitateꝫ. vterqꝫ tn̄ dicit̉ humanavoluntas. Affectu aūt ratōnis id volebatquod volūtate diuina .ſ. pati ⁊ mori. ſed affectu ſenſualitatis non volebat. imo refugiebat. nec tn̄ in eo caro contra ſpiritum veldeum cōcupiſcebat. Quia vt ait Augꝰ. nōnullum eſt vicium cum caro cōcupiſcit adL L Luerſus ſpiritū. Caro aūt dicta eſt concupiſcere qꝛ hoc ẜm ip̄am agit aīa ſicut animaꝑ aurem audit ⁊ ꝑ oculum videt. Caro em̄nihil niſi ꝑ animam concupiſcit. Sed concupiſcere dicit̉ cū aīa carnali cōcupiſcētiaſpiritui reluctat̉ habens carnalē delectationem de carne ⁊ a carne aduerſus delectationē quā ſpiritus habet. Ipſius autē carnalis cōcupiſcentia cauſa non eſt in animaſola. nec in carne ſola. Ex vtroqꝫ em̄ fit. qꝛſine vtroqꝫ delectatio talis non ſequit̉. Talis ergo rixa taliſqꝫ ꝯcertatio in anima criſti nullatenus eſſe potuit. qꝛ carnalis concupiſcentia ibi eſſe nequiuit. Dei etiaꝫ voluntas erat ⁊ rationi placebat vt illud ẜmcarnem vellet. quatinus veritas humanitatis in eo ꝓbaret̉. Nam qui hominis naturam ſuſcepit. que ipſius ſunt ſubire debuit. Ideoqꝫ ſicut in nobis duplex eſt affectus: mentis .ſ. ⁊ ſenſualitatis. ita ⁊ in eo debuit eſſe geminus affectus. vt mentis affectu vell et mori. ⁊ ſenſualitatis affectu nollet. ſicut in viris ſanctis fit Petro em̄ ipſaveritas dicit. Cum ſenueris extendes manus tuas. ⁊ alius precinget te. ⁊ ducet te:quo tu non vis .ſ. ad mortem. Quod exponens Augꝰ. dicit ꝙ Petrus ad illam moleſtiam nolens eſt ductus. nolens ad eam venit. ſed volens eaꝫ vicit. ⁊ reliquit affectuꝫinfirmitatis quo nemo vult mori. qͥ adeo ēnaturalis vt eū petro nec ſenectus abſtulerit. Vnde etiam dominus ait. Tranſeat ame calix iſte. ſed vicit euꝫ vis amoris. Ergo ⁊ in chriſto ſcd̓m humanitatē ⁊ in membris eius geminus eſt affectus. vnius ratōnis charitate informatus. quo propter deum quis mori vult. alter ſenſualitatis carnis infirmitati propinquus et ei coniunctꝰquo mors refugitur. Vt em̄ Auguſtinus.ait. Paulus mentis ratōe cupit diſſolui ⁊eſſe cum chriſto. ſenſu autem carnis refugit ⁊ recuſat. hoc habet humanus affectꝰqm̄ qͥ diligit vitam odit mortē. Scd̓m iſtūaffectum chriſtus mori noluit. nec obtinuit quod ẜm iſtum affectū pecijt.Autoritatibus ꝓbat diuerſas inchriſto voluntates.Ex affectu ergo humano quem de virgine traxit volebat nonmori ⁊ caliceꝫ trāſire orabat. Vnde Beda. BediaOrat tranſire caliceꝫ. qꝛ homo erat dicensPater tranſeat a me calix iſte. Ecce habesvoluntatē humanā exp̄ſſaꝫ. Uide iā rectū