LLTertia ꝓpoſitio ē hec. Caro chriſti inꝙͣtum verbo vnita: ē adoratiōe latrie adorāda.Hanc mgr̄ inſinuans q̄rit. vtrū hūana natura ī chriſto debeat eadē adoratiōe adorari cū verbo cui vnita ē. Et rn̄det circa hoc fore duas opiniōes. qͣꝝ vnadicit ꝙ nō. qꝛ adoratiōe latrie. q̄ eſt cultꝰ deo deditꝰvt creatori. ⁊ qui nulli creature exhiberi debet. ipſeſolus deus adorari debet. Cū igit̉ caro vel aīa ꝟbovnita ſit vt creatura. patet ꝙ eadē adoratiōe cū verbo non ē adoranda. Eſt tn̄ p̄ ceteris creaturis rationalibus ſimplicit̓ ⁊ p̄cipue adoranda ſeu venerandanon tn̄ vt honor diuinitati exhibitꝰ ei ꝑ ſe attribuat̉qui qͥdem cultus exhibēdus ꝯſiſtit ī amore ⁊ cordisdilectione. ⁊ bonoꝝ tꝑaliū ⁊ ſacrificioꝝ ⁊ mēbroruꝫexhibitionē. ⁊ om̄imoda reuerentia q̄ ſibi minime exhibet̉. Alia opinio que cōmunior ē ⁊ verior apparetdicit. ꝙ humana natura vnita diuine ꝑſone eademadoratione qͣ diuina perſona adorat̉. eſt pie adorarda ꝯſiderando ſꝑ naturam humanā vt verbo vnitā⁊ nō ab ipſo ſeparatā. Nam qͥ eā ſic adorat non peccat. qꝛ eam non adorat vt creaturā. ſed vt vnitā diuine perſone. Et iſtam opinionē mgr̄ ꝯfirmat autoritatibꝰ Aug. ⁊ Dam̄. Et tm̄ in ſpeciali.An xp̄us ẜm ꝙ homo ſit perſonavel aliquid.OOlet ētiam aDI. Xqͥbuſdā inquiri. vtꝝ xp̄s ẜmArgumentaꝙ hō ſit ꝑſona vel etiā ſit alitio de vtraqꝫquid Ex vtrāqꝫ ꝑte huiꝰ queꝑte qͣſtionis. ſtionis argumēta ꝯcurrūt. Ꝙ em̄ ꝑſona ſithis diſſerūt rōibus. Si ẜm ꝙ hō aliqͥd eſtvel ꝑſona. vel ſub̓a. vel aliud eſt. Sꝫ aliudnō. gͦ ꝑſona vel ſub̓a. Si ſub̓a ē. vel rōnal̓.vel irrōnalis. ſed nō ē irrōnalis ſub̓a. gͦ rōnalis. Si ꝟo ẜm ꝙ hō ē rōnalis ſub̓a. gͦ ꝑſona. qꝛ hec eſt diffinitio ꝑſone ſub̓a rōnalis indiuidue nature. Si gͦ ẜm ꝙ hō. eſt aliquid. ⁊ ẜm ꝙ homo ꝑſona eſt. Sꝫ ecōuerſo. ſi ẜm ꝙ hō ꝑſona eſt. vel tertia ī trinitace. vel alia. ſed alia nō. ergo tertia ī trinitate ꝑſona. At ſi ẜm ꝙ hō ꝑſona eſt tertia intrinitate. gͦ deus. Propter hec incōueniētia ⁊ alia. quidā dicunt xp̄m ẜm hominemnō eſſe ꝑſonaꝫ. nec aliquid niſi forte. ẜm ſitexp̄ſſiuū vnitatis ꝑſone. Scd̓m em̄ habetmultiplicē rōem. Aliqn̄ em̄ exprimit cōditionē. vel ꝓprietatē diuine nature vel humane. aliqn̄ vnitatē ꝑſone. aliqn̄ notat habitū. aliqn̄ cām. Cuius diſtinctōis rōnemdiligenter lector animaduertat. atqꝫ ī ſinumemorie recōdat. ne eius cōfundāt̉ ſenſuscū de xp̄o ſermo occurrerit.Et ſi xp̄s ẜm ꝙ hō dicat̉ ſubſtātiarōnalis. non inde tn̄ ſequit̉ ꝙ ꝑſona ſit ẜm ꝙ homo.IIIIllud tamen nō ſequitur qd̓ in argumētatione ſuꝑiori inductū eſt. Ꝙ ſi xp̄s ẜm ꝙ hō eſt ſub̓a rationalis. ergo ꝑſona. Nā ⁊ modo aīa chriſti eſtſubſtātia rōnalis. non tn̄ ꝑſona. qꝛ non eſtꝑ ſe ſonans. imo alij rei ꝯiūcta. Illa tn̄ ꝑſone deſcpͥtio nō ē data ꝓ illis tribus ꝑſonisAlia ꝓbatio ꝙ xp̄s ſit ꝑſona. cSed adhuc aliternitunt̉ ꝓbare xp̄m ẜm hoīem eſſe ꝑſonamquia chriſtus ẜm ꝙ homo predeſtinatuseſt vt ſit dei filius. Sed illud eſt qd̓ vt ſit p̄deſtinatus eſt. ergo ſi p̄deſtinatus eſt ẜmꝙ hō vt ſit filius dei. ⁊ ẜm ꝙ hō ē filiꝰ dei.Ad qd̓ dici pōt xp̄m eſſe id qd̓ vt ſit p̄deſtinatus eſt Eſt em̄ p̄deſtinatꝰ vt ſit filiꝰ dei ⁊ip̄e vere eſt filius dei. ſed ẜm hoīem predeſtinatus eſt vt ſit filius dei. qꝛ ꝑ gratiā habet hoc ẜm hominē. nec tamē ẜm hominēeſt filius dei: niſi forte ẜm vnitatis perſoneſit expreſſiuū. vt ſit ſenſus. Ip̄e qui eſt homo ē dei filiꝰ. vt aūt ip̄e ens hō ſit dei filiꝰ ꝑgr̄aꝫ habet. ſꝫ ſi cauſa notet̉ falſū eſt. Nonem̄ quo homo eſt. eo dei filius eſt.An xp̄s ſit adoptiuus filius ẜm ꝙhō vl̓ alio modo.Si vero querituran chriſtus ſit adoptiuus filius ẜm ꝙ homo ſiue alio modo: reſpondemus chriſtuꝫnon eſſe adoptiuū filiū aliquo mō. ſꝫ tm̄ naturalē. qꝛ natura filius dei eſt. nō adoptionis gr̄a. Nō autē ſic dicit̉ filius natura vtdicit̉ deus natura. Non em̄ eo filiꝰ eſt quodeus eſt. qꝛ natiuitate diuinitatis filius ē.et cum dicit̉ natura vel nature filius quianaturaliter eſt filiꝰ: eandeꝫ .ſ. habens naturam quam ille qui genuit. Adoptiuus au Quare nō ſtem filius non eſt. qꝛ prius non fuit. ⁊ poſt adoptiuꝰ ſimodū adoptatus eſt in filiū. ſicut nos dicimur adoptiui filij. Quia cum nati fuerimꝰire filij: ꝑ gratiam facti ſumus filij dei. chriſtus vero nunqͣꝫ fuit non filius dei. et ideonon ē adoptiuus filius.Opinio ꝙ ſit adoptiuꝰ filius. eSꝫ ad hoc opponitur ſic. Chriſtus filius hominis eſt .i. vir-
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten