DI.pſit humanā in vtero ꝟginis. ergo ip̄a ē nata de vlrgine. Et rn̄det ꝙ capiendo naturā ꝓ ꝑſona pōt diciꝙ nat̉a diuīa ſit nata d̓ ꝟgine. ſꝫ capiēdo naturā ꝓeēntia mīme dꝫ dici nata. ſiue de pr̄e et̓naliter. ſiuede mr̄e tꝑaliter. Un̄ vbicūqꝫ inuenit̉ dictū ꝙ naturadiuina ſit incarnata. ſiue nata de pr̄e vel mr̄e. tūc ꝑnaturā ſꝑ dꝫ intelligi perſona. ⁊ nō abſolutē eēntia.Scd̓a ꝓpoſitio ē hec. Propter duaꝝ naturaꝝ ī xp̄oꝓprietates. ponunt̉ eiuſdem diſtincte natiuitates.Hāc mgr̄ ponens q̄rit. Vtrū xp̄s debeat dici bis natus ſicut d̓r filiꝰ dei ⁊ hoīs. Et rn̄det ꝙ ꝓpter ꝓprietates duaꝝ naturaꝝ in xp̄o. xp̄s pōt dicibis natusſeu hr̄e duas natiuitates. Vn̄ hꝫ eternā natiuitateꝫa pr̄e. ẜm quā ē patri coeternꝰ. ⁊ an̄ ſecula genitus⁊ natiuitatem tꝑaleꝫ. qua ē a mr̄e in ſeculo natus.iſta ꝯfirmat magiſter autoritatibus beati Auguſ. ⁊Ioh̓. damaſ.De adoratiōe hūanitatis xp̄i. aneadem ſit adoratio humanitati etdeitati exhibēda.DI. IXReterea īueſtigari oportet. vtꝝ caro xp̄i⁊ aīa vna eadēqꝫ cuꝫ ꝟbo debeat adoratiōe adorari illa .ſ.q̄ latria d̓r. Si em̄ aīe vel carni exhibet̉ latria q̄ intelligit̉ ſeruitꝰ ſiue cultꝰ ſoli creatori debitꝰ. cū aīa xp̄i vl̓ caro creatura tm̄ ſitcreature exhibet̉ quod ſoli creatori debetQuidā dicūt qd̓ faciēti ī idolatriā deputat̉. Iō qͥbuſdānō illa adora? videt̉ nō illa adoratiōe q̄ latria ē carnē xp̄ivel aīam xp̄i eſſe adorandā. ſꝫ illa que ē dulia. cuiꝰ duas ſpēs vel modos eſſe dicunt.De ſpeciebus Eſt em̄ cuiuſdā modi dulia q̄ creature cuilibet exhiberi pōt. ⁊ ē quēdaꝫ ſoli hūanitati xp̄i exhibēda nō alij creature. qꝛ xp̄i humanitas ſuꝑ oēm creaturā ē veneranda etdiligēda. Non tn̄ adeo vt cultꝰ diuītati debitꝰ ei exhibeat̉. qͥ cultꝰ ī dilectiōe ⁊ ſacrificij exhibitōe atqꝫ reuerētia ꝯſiſtit: qͥ latined̓r pietas. grece aūt theoſebiā .i. dei cultusvel euſebiā .i. bonus cultus.Aliorū ſnīa qua vnā adorationeꝫvtriqꝫ exhibendā tradūt.Alijs auteꝫ placetchriſti humanitatē vna adoratione cū verbo eſſe adorandaꝫ. nō ꝓpter ſe ſed propterillū cuius ſcabelluꝫ eſt cui eſt vnita. Neqꝫipſa humanitas ſola vel nuda. ſed cuꝫ verbo cui ē vnita. nec ꝓpter ſe: ſed ꝓpter illuꝫcui ē vnita ē adorāda. Nec qͥ hoc facit idolatrie reus iudicari pōt. qꝛ nee ſoli creatute. nec ꝓpter ip̄aꝫ. ſed creatori cū hūanitare. et ī hūanitate ſua ſeruit. De hoc Ioh̓esIXdam̄. ita ait. Due ſunt nature xp̄i. ratiōe et Io. dam̄.mō differentes. vnite ꝟo ẜm hypoſtaſim.Unus ergo xp̄s eſt deus ꝑfectus ⁊ homoꝑfectus: quē adoramus cū patre ⁊ ſpirituvna adoratione cum incontaminata carneeius. Nō inadorabilem carnem dicentes.Adorat̉ em̄ in vna ꝟbi hypoſtaſi. q̄ hypoſtaſis generata eſt Non creature veneratione p̄bentes. Non gͦ vt nudam carnē adoramus. ſed vt vnitā deitati in vnam hypoſtaſim dei verbi duabus reductis naturisTimeo carbonem tangere ꝓpter ligno copulatum ignē Adoro chriſti dei mei ſimulvtrāqꝫ naturā. ꝓpter carni vnitaꝫ deitatēNō em̄ quartā appono ꝑſonā in trinitate.ſed vnā ꝑſonā cōfiteor verbi ⁊ carnis eiusHis verbis inſinuari videt̉ xp̄i hūanitatē vna adoratione cum verbo eſſe adorandā. De hoc etiā Aug. ait ex ſer. dn̄i vbi diAuguſti.cit. Non turbet̉ cor vr̄m: ita dicit Dicunt̉heretici filiū nō natura eſſe deū ſꝫ creatum.Quibus rn̄dendū eſt. qͥ ſi filius nō ē deusnatura ſꝫ creaturā. nec colēdus ē oīno. necvt deus adorādus. dicēte apl̓o. Coluerūt⁊ ſeruierūt potiꝰ creature qͣꝫ creatori. Sedilli ad hoc replicabūt et dicēt. Quid eſt ꝙcarnē eius quā creaturaꝫ eſſe non negas ſimul cuꝫ diuinitate adoras. ⁊ ei nō minꝰ qͣꝫdiuinitati deſeruis. Ego dn̄icā carnē imoꝑfectā in xp̄o humanitatē ideo adoro. ꝙ adiuinitate ſuſcepta et deitati vnita eſt. vtnō aliū ⁊ aliū. ſed vnū eundēqꝫ deuꝫ ⁊ hominē filiū dei eſſe cōfitear. Deniqꝫ ſi hominē ſeꝑaueris a deo. illi nunqͣꝫ credo nec ſeruio. velut ſi quis purpurā vel diadema regale iacens inueniat. nunquid ea conabit̉adorare. Cum vero ea rex fuerit indutus:ꝑiculū mortis incurrit. ſi ea cum rege adorare qͥs contempſerit. Ita in chriſto domino humanitatē nō ſolā vel nudā. ſed dininitati vnitā .ſ. vnū filiū deū veꝝ ⁊ hominēveꝝ ſi quis adorare contempſerit: eternaliter morietur. Idē ſuꝑ psͣ. xcviij. vbi dicitur. Adorate ſcabellū pedum eius qm̄ ſanctū eſt. Sciendū qꝛ in xp̄o terra eſt. id ē. caro que ſine impietate adorat̉. Suſcepit .n.de terra terraꝫ. qꝛ caro de terra ē. ⁊ de carne Marie carnē accepit. hec ſine impietate a ꝟbo dei aſſumpta adorat̉ a nobis. qꝛnemo carnē eius māducat niſi pͥus adoretſed qui adorat non terram intuetur. ſed illum potius cuius ſcabellū eſt ꝓpter quemadorat. His autoritatibus p̄miſſe inueſtigationis abſolutio explicat̉.B 4
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten