Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI. IIIſubſiſtere. dicit .n. ꝙͣuis corpus xp̄i aīa ad rōemxp̄i ꝑtineant. non tn̄ ſuppoſitū xp̄i in eiſdem ſubſiſtit illo ſuppoſito ſolū ab extrinſeco vt teſtes qͥdā adueniunt. Scd̓o differunt ꝙͣtum ad hoc prima opinio dicit hominē aſſumptū. ſcd̓a humanitatē. tertiaꝟo nec ꝓprie hominē nec hūanitatē niſi ſolū ſinodochen .ſ. capiēdo ꝑtes diuerſas toto. Tertio diferūt ꝙͣtum ad hoc pͥma ponit corpꝰ animā aſſūptas vel ꝑtes hoīs aſſumpti non ꝑſone aſſumētis.Unde dicit ꝑſona aſſumēs modo ſit eque ſimplexſcꝫ poſt aſſumptionem vt an̄ fuit. Scd̓a opinio econuerſo ponit eas aſſumptas vt ꝑſone aſſumētis.hoīs aſſumpti. qꝛ ẜm illā opinionē. ſed humanitas aſſumpta fuit Un̄ dicit perſona antea fuitſimplex facta eſt cōpoſita quodāmodo. Tertia autēponit eas aſſumptas. vt ꝑtes hoīs aſſumpti. necvt partes perſone aſſumētis. ſed ſolū vt quēdam habitū exteriorē. Quarto differūt in hoc. prima opnio ponit xp̄s eſt aliqͥd ẜm ē homo. qꝛ ponitfore quoddā ſuppoſitū a verbo aſſumptū. ſed ſecunda dicit ſit aliquid ẜm natura humana. qꝛ natura hūana quā aſſumpſit p̄dicat̉ de eo ꝯcretiue. Tertia ꝟo ponit xp̄s non ſit aliud ẜm qd̓ ē. ſed tm̄aliquo ſe hn̄s. ſi ē indutꝰ aliter ſe habet ꝙͣ nidus. Vn̄ ẜm primā opinionē qn̄ dicit̉. filius dei ētunc ſenſus ē filius dei ē aliqͥd hominis ſuppoſitūſibi vnitū. Nam ẜm iſtā opinionē xp̄s ẜm vnūeſt aliqͥd eſt .ſ. ſuppoſitū. ſed ē vnus vel aliquisCuius ē. qꝛ neutꝝ genus ſignificat ſuppoſituꝫ informe. maſculinū ꝟo genꝰ ꝑſonā. Vn̄ ꝯſequenter dici habet. xp̄s ē duno aturalit̓ .ſ. ſuppoſitū. niſi vnū maſculine. qꝛ niſi vna perſona. ẜm ſecundamꝯpinionē qn̄ dicit̉. filius dei ē. tūc ſenſus ē. filiusdei ē ſuppoſitū hoīs hn̄s hūanitatē ſibi vnitaꝫ. ſicẜm iſtam opinionē xp̄s ẜm ē etiam ē aliꝗd. qꝛē cōpoſitū ex aīa corꝑe ꝯſtitutū. ē etiā vnꝰ vnuꝫvnū em̄ eſt .ſ. ſuppoſitū in vtraqꝫ natura ſubſiſtens. vnꝰ ē. qꝛ vna ꝑſona. Scd̓m tertiā opinionē. cuꝫ d̓rfilius dei ē. tūc ſenſus ē. filiꝰ dei ē humanitate indutꝰ. ſic ẜm opinionē iſtam xp̄s non ē aliqͥd ẜm qd̓ē. ſed tm̄ aliquo ſe hn̄s. ſic etiam xp̄s ē vnū vnus in vtraqꝫ natura. tn̄ per ſe ſed accidēs.Prima iſtaꝝ opinionū a modernis doctoribus dicitur falſa erronea. Scd̓a ꝟo catholica. Tertia ꝟoē ſimpl̓r heretica. vt patet extra here. li. v. ꝑagrapho. chriſtus. vbi Alexander tertiꝰ ſimpl̓r anathematizauit oēs dicentes xp̄m ẜm eſt nonaliquid. Et tm̄ in ſpeciali.An diuina natura debeat dici nata de virgine.Oſt p̄dicta īDI. VIII.quiri debet. vtꝝ natura dinina ꝯcedenduꝫ ſit: de ꝟgine ſit nata. ſicut d̓r ī ꝟgine incarnata? Et videt̉ vtiqꝫ debere dici nata ꝟgine: cum ſit nata pr̄e. Que em̄res ē pr̄e genita d̓r de mr̄e nata. neres aliqͣ filiatōis nomē habeat ī hūanitate illud teneat in diuītate. Uidet̉ tn̄ poſſe ꝓbari: ſit nata de v̓gine. qꝛ ſi hoc ē naſci deū de ꝟgine .ſ. hoīem aſſumere ī vteroꝟginis. natura diuina ſuꝑiꝰ dicta ſit hoDI VIIIminē aſſūpſiſſe. videt̉ debe̓ dici nata Deaūt Aug. in li. de fi. ad petrū ſic ait. Natu. Auguſti.ra et̓na atqꝫ diuīa poſſet tꝑalit̓ ꝯcipi etnaſci ex natura hūana. niſi ẜm ſuſceptiōeꝫꝟitatꝭ hūane verā tꝑalit̓ ꝯceptiōeꝫ natiuitatē ineffabilis ī ſe diuītas accepiſſet Siē deꝰ eternꝰ veracit̉ ẜm tp̄s ꝯceptꝰ natꝰex ꝟgine. Iſta aucͣte videt̉ inſinuari natura diuīa ſit nata et ꝯcepta de ꝟgine. Sꝫſi diligenter notent̉ verba: potiꝰ de ꝑſonaagi intelligit̉ ſine dubitatione de pr̄ede matre nata eſſe dici debet.De gemina xp̄i natiuitate quibusnatus eſt.Queri etiam ſoletvtꝝ debeat dici xp̄s bis genitꝰ vt d̓r dei ethoīs filius? Ad qd̓ dici pōt xp̄m bis natū. duaſqꝫ natiuitates habuiſſe. Un̄ Aug. Auguſti.ī li. de fi. ad petꝝ. Pater deꝰ de ſua naturagenuit filiū deū ſibi coequalē coeternuꝫ.Idē qͦꝫ vnigenitꝰ deus ſcd̓o natꝰ ē ex pr̄e ſemel. ex mr̄e ſemel. Natus eſt em̄ de pr̄e deiꝟbū. Natꝰ ē de mr̄e ꝟbū caro factu. vnꝰatqꝫ idē dei filius natꝰ ē an̄ ſecula. natꝰ inſeculo. vtraqꝫ natiuitas vniꝰ ē filij dei. diuina .ſ. hūana De hoc etiā Ioh̓. dam̄. aitIo. dam̄.Duas xp̄i natiuitates veneramur. vnaꝫex pr̄e an̄ ſecula eſt ſuꝑ cām rōeꝫ tp̄s naturā. vnā ī vltimis tēꝑibus ꝓpternos ẜm nos ſuꝑ nos. ꝓpter nos. qꝛpter nr̄aꝫ ſalutē. ẜm nos. qꝛ natus ē exmuliere: tꝑe ꝯceptiōis .ſ. nouē menſiumSuper nos. qꝛ ex ſemine: ſed ex ſpūſancto ſancta ꝟgine ſupra legē cōceptionis.Ex his manifeſte apparet xp̄i duas eſſe natiuitates. eundēqꝫ bis natū fore.Iſta eſt diſtinctio octaua huiꝰ tertij libri. In qua mgr̄ poſtꝙͣ egit de ꝯditiōibꝰ ſequētibus actū vniōis quo ad effectū ex ipſa ſeq̄nteꝫ. agide eiſdē ꝯditiōibus quo ad naturā vnientē. Et triacirca hoc facit ī iſtis duabꝰ diſtinctiōibꝰ ſequētibꝰ ſil̓Nam inqͥrit pͥmo. an natura diuina in xp̄o poſſit dicinata. Scd̓o an rōne duplicis nature xp̄o poſſit dicibis natus. Tertio an xp̄i caro ſit adoranda eademadoratiōe quā verbū. Primuꝫ facit vſqꝫ ibi. Querietiam ſolet. Scd̓m vſqꝫ ibi. Pret̓ea inueſtigari oportet. vbi incipit nona diſtinctio. Tertiū ſubiūgit to ſequētē diſtinctionē. In ſpāli ſnīa mgr̄i ī duabꝰ ſequētibꝰ diſtīctōibꝰ ſtat ī tribꝰ ꝓpoſitiōibꝰ. qͣꝝ pͥma ēhec. Natura diuīa ꝟbi ꝑſona ꝟgine pōt dici nata. Hanc mgr̄ exequēs q̄rit. Vtꝝ natura diuina poſſet dici nata ſic̄ ī p̄cedētibꝰ pōt dici incarnata. Etarguit ex hoc ip̄a d̓r nata de pr̄e natiuitate etna. multominꝰ dꝫ dici nata de ꝟgine natiuitatetꝑali. In oppoſitū arguit ſic. Naturā hūanā ī vteroꝟgīs aſſumere ē naſci ꝟgine. ſꝫ natura diuīa aſſū