LI. IIIſubſiſtere. dicit .n. ꝙ ꝙͣuis corpus xp̄i ⁊ aīa ad rōemxp̄i ꝑtineant. non tn̄ ſuppoſitū xp̄i in eiſdem ſubſiſtitcū illo ſuppoſito ſolū ab extrinſeco vt teſtes qͥdā adueniunt. Scd̓o differunt ꝙͣtum ad hoc ꝙ prima opinio dicit hominē aſſumptū. ſcd̓a humanitatē. tertiaꝟo nec ꝓprie hominē nec hūanitatē niſi ſolū ꝑ ſinodochen .ſ. capiēdo ꝑtes diuerſas ꝓ toto. Tertio diferūt ꝙͣtum ad hoc ꝙ pͥma ponit corpꝰ ⁊ animā aſſūptas vel ꝑtes hoīs aſſumpti ⁊ non ꝑſone aſſumētis.Unde dicit ꝙ ꝑſona aſſumēs modo ſit eque ſimplexſcꝫ poſt aſſumptionem vt an̄ fuit. Scd̓a opinio econuerſo ponit eas aſſumptas vt ꝑſone aſſumētis. ⁊ nōhoīs aſſumpti. qꝛ ẜm illā opinionē nō hō. ſed humanitas aſſumpta fuit Un̄ dicit ꝙ perſona q̄ antea fuitſimplex facta eſt cōpoſita quodāmodo. Tertia autēponit eas aſſumptas. nō vt ꝑtes hoīs aſſumpti. necvt partes perſone aſſumētis. ſed ſolū vt quēdam habitū exteriorē. Quarto differūt in hoc. ꝙ prima opnio ponit ꝙ xp̄s eſt aliqͥd ẜm ꝙ ē homo. qꝛ ponit eūfore quoddā ſuppoſitū a verbo aſſumptū. ſed ſecunda dicit ꝙ ſit aliquid ẜm ꝙ natura humana. qꝛ natura hūana quā aſſumpſit p̄dicat̉ de eo ꝯcretiue. Tertia ꝟo ponit ꝙ xp̄s non ſit aliud ẜm qd̓ ē hō. ſed tm̄aliquo mō ſe hn̄s. ſi ē hō indutꝰ aliter ſe habet ꝙͣ nidus. Vn̄ ẜm primā opinionē qn̄ dicit̉. filius dei ē hōtunc ſenſus ē ꝙ filius dei ē aliqͥd hominis ſuppoſitūſibi vnitū. Nam ẜm iſtā opinionē xp̄s ẜm ꝙ hō vnūeſt ⁊ aliqͥd eſt .ſ. ſuppoſitū. ſed nō ē vnus vel aliquisCuius rō ē. qꝛ neutꝝ genus ſignificat ſuppoſituꝫ informe. maſculinū ꝟo genꝰ ꝑſonā. Vn̄ ꝯſequenter dici habet. ꝙ xp̄s ē duno aturalit̓ .ſ. ſuppoſitū. ⁊ nō niſi vnū maſculine. qꝛ niſi vna perſona. ẜm ſecundamꝯpinionē qn̄ dicit̉. filius dei ē hō. tūc ſenſus ē. filiusdei ē ſuppoſitū hoīs hn̄s hūanitatē ſibi vnitaꝫ. ⁊ ſicẜm iſtam opinionē xp̄s ẜm ꝙ ē hō etiam ē aliꝗd. qꝛē cōpoſitū ex aīa ⁊ corꝑe ꝯſtitutū. ⁊ ē etiā vnꝰ ⁊ vnuꝫvnū em̄ eſt .ſ. ſuppoſitū in vtraqꝫ natura ſubſiſtens.⁊ vnꝰ ē. qꝛ vna ꝑſona. Scd̓m tertiā opinionē. cuꝫ d̓rfilius dei ē hō. tūc ſenſus ē. filiꝰ dei ē humanitate indutꝰ. ⁊ ſic ẜm opinionē iſtam xp̄s non ē aliqͥd ẜm qd̓ē hō. ſed tm̄ aliquo mō ſe hn̄s. ⁊ ſic etiam xp̄s ē vnū⁊ vnus in vtraqꝫ natura. nō tn̄ per ſe ſed ꝑ accidēs.Prima iſtaꝝ opinionū a modernis doctoribus dicitur falſa ⁊ erronea. Scd̓a ꝟo catholica. Tertia ꝟoē ſimpl̓r heretica. vt patet extra d̓ here. li. v. ꝑagrapho. Cū chriſtus. vbi Alexander tertiꝰ ſimpl̓r anathematizauit oēs dicentes xp̄m ẜm ꝙ eſt hō non eēaliquid. Et tm̄ in ſpeciali.An diuina natura debeat dici nata de virgine.Oſt p̄dicta īDI. VIII.quiri debet. vtꝝ d̓ natura dinina ꝯcedenduꝫ ſit: ꝙ de ꝟgine ſit nata. ſicut d̓r ī ꝟgine incarnata? Et videt̉ vtiqꝫ nō debere dici nata d̓ ꝟgine: cum nō ſit nata d̓ pr̄e. Que em̄res nō ē d̓ pr̄e genita nō d̓r de mr̄e nata. neres aliqͣ filiatōis nomē habeat ī hūanitateq̄ illud nō teneat in diuītate. Uidet̉ tn̄ poſſe ꝓbari: ꝙ ſit nata de v̓gine. qꝛ ſi hoc ē naſci deū de ꝟgine .ſ. hoīem aſſumere ī vteroꝟginis. cū natura diuina ſuꝑiꝰ dicta ſit hoDI VIIIminē aſſūpſiſſe. videt̉ debe̓ dici nata De hͦaūt Aug. in li. de fi. ad petrū ſic ait. Natu. Auguſti.ra et̓na atqꝫ diuīa nō poſſet tꝑalit̓ ꝯcipi etnaſci ex natura hūana. niſi ẜm ſuſceptiōeꝫꝟitatꝭ hūane verā tꝑalit̓ ꝯceptiōeꝫ ⁊ natiuitatē ineffabilis ī ſe diuītas accepiſſet Siē deꝰ eternꝰ veracit̉ ẜm tp̄s ⁊ ꝯceptꝰ ⁊ natꝰex ꝟgine. Iſta aucͣte videt̉ inſinuari ꝙ natura diuīa ſit nata et ꝯcepta de ꝟgine. Sꝫſi diligenter notent̉ verba: potiꝰ de ꝑſonaagi intelligit̉ q̄ ſine dubitatione ⁊ de pr̄e ⁊de matre nata eſſe dici debet.De gemina xp̄i natiuitate quibusnatus eſt.Queri etiam ſoletvtꝝ debeat dici xp̄s bis genitꝰ vt d̓r dei ethoīs filius? Ad qd̓ dici pōt xp̄m bis natūeē. duaſqꝫ natiuitates habuiſſe. Un̄ Aug. Auguſti.ī li. de fi. ad petꝝ. Pater deꝰ de ſua naturagenuit filiū deū ſibi coequalē ⁊ coeternuꝫ.Idē qͦꝫ vnigenitꝰ deus ſcd̓o natꝰ ē ex pr̄e ſemel. ex mr̄e ſemel. Natus eſt em̄ de pr̄e deiꝟbū. Natꝰ ē de mr̄e ꝟbū caro factu. vnꝰ gͦatqꝫ idē dei filius natꝰ ē an̄ ſecula. ⁊ natꝰ inſeculo. ⁊ vtraqꝫ natiuitas vniꝰ ē filij dei. diuina .ſ. ⁊ hūana De hoc etiā Ioh̓. dam̄. aitIo. dam̄.Duas gͦ xp̄i natiuitates veneramur. vnaꝫex pr̄e an̄ ſecula q̄ eſt ſuꝑ cām ⁊ rōeꝫ ⁊ tp̄s⁊ naturā. ⁊ vnā q̄ ī vltimis tēꝑibus ꝓpternos ⁊ ẜm nos ⁊ ſuꝑ nos. ꝓpter nos. qꝛ ꝓpter nr̄aꝫ ſalutē. ẜm nos. qꝛ natus ē hō exmuliere: ⁊ tꝑe ꝯceptiōis .ſ. nouē menſiumSuper nos. qꝛ nō ex ſemine: ſed ex ſpūſancto ⁊ ſancta ꝟgine ſupra legē cōceptionis.Ex his manifeſte apparet xp̄i duas eſſe natiuitates. eundēqꝫ bis natū fore.Iſta eſt diſtinctio octaua huiꝰ tertij libri. In qua mgr̄ poſtꝙͣ egit de ꝯditiōibꝰ ſequētibus actū vniōis quo ad effectū ex ipſa ſeq̄nteꝫ. agide eiſdē ꝯditiōibus quo ad naturā vnientē. Et triacirca hoc facit ī iſtis duabꝰ diſtinctiōibꝰ ſequētibꝰ ſil̓Nam inqͥrit pͥmo. an natura diuina in xp̄o poſſit dicinata. Scd̓o an rōne duplicis nature xp̄o poſſit dicibis natus. Tertio an xp̄i caro ſit adoranda eademadoratiōe quā verbū. Primuꝫ facit vſqꝫ ibi. Querietiam ſolet. Scd̓m vſqꝫ ibi. Pret̓ea inueſtigari oportet. vbi incipit nona diſtinctio. Tertiū ſubiūgit ꝑ totā ſequētē diſtinctionē. In ſpāli ſnīa mgr̄i ī duabꝰ ſequētibꝰ diſtīctōibꝰ ſtat ī tribꝰ ꝓpoſitiōibꝰ. qͣꝝ pͥma ēhec. Natura diuīa ꝓ ꝟbi ꝑſona d̓ ꝟgine pōt dici nata. Hanc mgr̄ exequēs q̄rit. Vtꝝ natura diuina poſſet dici nata ſic̄ ī p̄cedētibꝰ pōt dici incarnata. Et nōarguit ex hoc ꝙ ip̄a nō d̓r nata de pr̄e natiuitate etna. ⁊ iō multominꝰ dꝫ dici nata de ꝟgine natiuitatetꝑali. In oppoſitū arguit ſic. Naturā hūanā ī vteroꝟgīs aſſumere ē naſci d̓ ꝟgine. ſꝫ natura diuīa aſſū
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten