DIQuo ſenſu ẜm illos dicat̉ p̄deſtinatus chriſtus.Icd̓m iſtos dicitxp̄s ẜm ꝙ hō p̄deſtinatus eē filius dei. qꝛeſt p̄deſtinatū a deo ab eterno. ⁊ in tꝑe collatū eſt ei ꝑ gr̄am: vt ipſe ens homo ſit filius dei. hoc .n. nō ſemꝑ habuit. ſed in tꝑe ꝑAuguſti. gr̄am accepit. Qd̓ videt̉ Aug. notaſſe ī li.Autoritatead ꝓſpeꝝ ⁊ hylari. dicēs. Predeſtinatuscōfirmat exeſt ieſus: vt qͥ futurꝰ erat ẜm carnē filiꝰ dapoſitionēuid: eēt in ꝟtute filiꝰ dei. Hi etiā cū diciturxp̄s minor pr̄e ẜm ꝙ hō. ẜm habituꝫ hocintelligunt dictū .i. inqͣꝫtū habet ſibi hoīeꝫAuguſti.vnitū. Un̄ Aug. in. j. li. d̓ trini. Deus filiꝰdeo patri natura ē eqͣlis. habitu minor Informa em̄ ſerui minor eſt patre. In formadei equalis eſt patri. et qꝛ ẜm habituꝫ accipienda ē incarnationis ratio. ideo deū humanatū: nō hoīem deificatū dici tradunt.Io. dam̄Un̄ Ioh̓. dam̄. Non hoīem deificatū dicimus. ſed deū hoīem factum.Ꝙ nō debet dici hō dn̄icus. mEt licet dicatur homo deus. non tn̄ cōgrue dicit̉ hō dn̄icus.Auguſti.Un̄ Aug. in li. retractationū. Non videovtꝝ recte dicat̉ hō dn̄icus: qͥ eſt mediatordei ⁊ hoīm xp̄s ieſus. cum ſit vtiqꝫ dn̄s. ethoc qͥdem vt dicerē apud quoſdaꝫ legi catholicos tractatores. Sꝫ vbicunqꝫ hoc dixi: dixiſſe me nollē. Poſtea quippe vidi nōeſſe dicendū: qͣꝫuis nōnulla poſſet idē rōnedefendi. Scd̓m iſtos etiam d̓r ꝑſona filij induabꝰ ⁊ ex dn̄abꝰ exiſtere naturꝭ ẜm adherentiā vel inherentiam. Altera em̄ inheretei. altera ineſt.Ꝙ p̄dicta non ſufficiunt ad cognoſcendā hanc qͣſtionē.Salis diligēter iuxta diuerſoꝝ ſnīam ſuprapoſitam abſqꝫ alſertione ⁊ p̄iudicio tractauimus q̄ſtioneꝫ.Uerūtamē nolo ī tanta re: tanqͣꝫ ad cognoſcendū difficili putare lectorē: iſtam ſibi noſtrā debere ſufficere diſputationem. ſꝫ legat⁊ alia forte melius conſiderata atqꝫ tractata. et ea q̄ hic mouere pn̄t: vigilātiore atqꝫintelligentiore ſi pōt mente diſcutiat. hocfirmiter tenēs ꝙ deꝰ hoīeꝫ aſſūpſit. hō ī deum trāſiuit. nō nature ꝟſibilitate. ſꝫ dei diVIIgnatiōe. vt nec deꝰ mutaret̉ ī hūanā ſb̓amaſſumēdo hoīem. nec hō ī diuinā glorificatus iſſe ī deū. qꝛ mutatio vel ꝟſibilitas nature: diminutionē ⁊ abolitionē ſub̓e facit.Iſta ē diſtinctio ſeptima huiꝰ tertij libri. que ꝯtinet ſnīam tertie opinionis que ē hecScd̓m doctoꝝ diuerſoꝝ opiniones varie dāde ſuntrn̄ſiones q̄ ponunt̉ ſuperius ī pͥma ꝓpoſitiōe. Hancmgr̄ inſinuans exponit pͥmo pͥmā ꝓpoſitiōeꝫ ꝓpoſitā ī pͥma pͥncipali ꝓpoſitōe p̄cedētis diſtinctōis vicꝫiſtā. Deus hō factus ē. q̄ valet tm̄ ſicut iſta. Deus incipit eſſe ſubſtātia rōnalis que prius non erat. Et exhoc ad iſtā q̄ſtionem cū d̓r. deus hō factus ē. an deꝰdicat̉ factus aliud. Scd̓m pͥmā opinionē dicit reſpōdendū eē affirmatiue dicēdo ꝙ deus factus ē aliqͥd.ſcꝫ ſubſtātia q̄ eſſe cepit. Concedendū etiā ē ẜm iſtaꝫopinionē. ꝙ xp̄s ē p̄deſtinatꝰ dei filiꝰ. ſed nō inꝙͣtuꝫhō. Sed ꝯtra hoc arguit ſic. Si deus incepit eſſe aliqua ſubſtātia. veꝝ ē dicere ꝙ deus ē aliqͥd qd̓ nō ſꝑfuit. Ad qd̓ rn̄dens dicit. ꝙ iſta opinio bn̄ ꝯcediturnō tn̄ ſimpl̓r ſed cū determinatiōe. dicēdo ẜm carnēfactus ē aliqͥd qd̓ pͥus nō fuit. Scd̓m ſcd̓am opinionē ponit duplicē intellectū dictarū ꝓpoſitionū. quorū vnus ē. cum d̓r factus eſt hō. ſenſus ē. ꝙ deus incepit eē ſubſiſtēs in duabus naturis. Alius ē. ꝙ deus humanā naturā aſſumpſit. ẜm quam hō d̓r eſſe adeo aſſumptus. Et ſubdit ꝙ ly hō p̄t teneri pro ꝑſona vel ꝓ natura. ⁊ ẜm hoc diuerſimode ī diuerſis ꝓpoſitionibꝰ accipit̉. Subiūgit etiā poſtea ſolutionesautoritatū diuerſoꝝ que vident̉ dicere ꝙ hō ſit aſſūptus. ⁊ ꝙ xp̄s ſit duo. ⁊ ꝙ ꝑſona xp̄i nō ſit cōpoſitaque oīa pͥme opinioni vident̉ cōſonare. ⁊ ſcd̓e opinioni obuiare. ⁊ ille ſolutiōes patent in lr̄a. Scd̓m tertiā opinionē ponit intellectū dictarū ꝓpoſitionū di.ꝙ cū dr̄. deus factus ē hō. ⁊ deus ē hō. ꝑ p̄dicatumſcꝫ ly hō denotat̉ ſolus habitus. vt ſit ſenſus. deꝰ hꝫhoīem. vel eſt ꝑſona hūanata. ⁊ ꝙͣuis iſtam ꝯcedāt.ꝙ deus ē humanatꝰ. non tn̄ ꝯcedūt ꝙ hō eſt deificatus. Sil̓r licet bn̄ dicat̉ homo ē deus. nō tn̄ pōt dicihō eſt dn̄icus. qꝛ hoc btō Aug. nō placuit. imo poſtꝙͣ frequētius hoc dixerat primo retract. ca. xix. hocip̄m retractauit. ⁊ ſic vltimo oīa iſta ī duabus diſtinctionibus iſtis diſputatiue dicta magr̄ nō diſcutit. ſꝫlectoris iudicio diſcutienda derelinqͥt. Pro aliqualip̄dictorū euidētia notandū ē. ꝙ p̄cedētes opinionesin qͣttuor pūctis ꝯueniūt ⁊ in qͣttuor differūt. Conueniūt em̄ pͥmo ī hoc: ꝙ ponunt in xp̄o vnā ꝑſonā. ꝯtrahereticū Neſtoriū: q̄ ponit in xp̄o duas. Scd̓o ī hocꝙ ponunt in xp̄o duplicē naturā .ſ. diuinam ⁊ humanam ꝯtra errorē Euticij qͥ poſuit poſt incarnationēin xp̄o ex diuina ⁊ hūana natura vnā naturam factā⁊ in hoc ꝙ ponn̄t tres ſubſtantias in chriſto .ſ. corpꝰaīaꝫ ⁊ deitatē. ꝯtra errorem Appollinaris qͥ poſuitaīam non eē a verbo aſſumptā. ſed deitatē eſſe locoaīe. Tertio ꝯueniūt in hoc ꝙ ponūt veram carnē etveram aīam verbū aſſumpſiſſe. ꝯtra errorē Manichei. qͥ poſuit chriſtum hr̄e niſi carnem fantaſticam.Quarto ī hoc ꝯueniit: ꝙ corpus xp̄s ⁊ aīa non fuerūt pͥus tꝑe ꝙͣ aſſūpta fuerūt. ⁊ contra errorem quorundam dicētiū: ꝙ pͥus intellectus fuit aſſumptus ⁊poſtea hō. quos narrat Dam̄. libro. iij. erraſſe. Siniiliter in qͣttuor pūctis differūt p̄dicte qͣttuor opiniones. Primo in hoc ꝙ p̄ma opinio ponit duo ſuppoſita in chriſto. Scd̓a aūt ponit tm̄ vnū ſuppoſitū ī eoqd̓ qͥdē idē ſuppoſitū pōit ſubſiſtere ī duabꝰ naturisTertia ꝟo opinio lꝫ ponat tm̄ vnū ſuppoſitū ī xp̄o.tn̄ hoc ī vna ipſaꝝ naturarū ponit niſi per accidens