LI.in eodē. Nos xp̄m dn̄m verū hom̄ineꝫ ſuſcepiſſe credimus. ⁊ in ipſo viſibiliter inuiſibilem hominibus apparuiſſe. In ipſo inter homīes ꝯuerſatū fuiſſe. In ipſo ab hominibus humana pertuliſſe. In ipſo homiHylarius; nes docuiſſe. Hylarius quoqꝫ in. x. lib̓. detrini. ait. Quomodo dei filius natꝰ ex maria eſt niſi ꝙ verbū caro factū eſt. ſcꝫ ꝙ filius dei cum in forma dei eſſet: formam ſerui accepit. Vnum tamen eundemqꝫ nō deidefectione ſed hominis aſſumptione ꝓfitemur. ⁊ in forma dei ꝓpter naturā diuinamet in forma ſerui ex conceptione ſpūſſanctiẜm hoīs habitū repertū fuiſſe. non fuit habitus ille tm̄ homīs. ſed vt hominis. neqꝫcaro illa caro peccati. ſed ī ſimilitudine carnis peccati. Audiſtis tres ẜm diuerſos poſitas ſententias. et pro ſingulis inducta teſtimonia.Iſta eſt diſtinctio ſexta huius tertij libri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de filij dei incarnatione .ſ. de conditionibus conſtituentibus actumvnionis. incipit agere de conditionibus actum vnionis conſequentibus. Et circa hoc tria facit in hac etin ſe. diſtin. Nam primo ponit quinqꝫ queſtiōes. Secundo recitat varias opiniones. Tertio dat queſtionum motaruꝫ ſolutiones. Primū facit vſqꝫ ibi. Alijautē dicunt. Scd̓m abinde vſqꝫ ad finē diſtinctionisTertium ꝟo facit ꝑ totam ſequentē diſtin. In ſpeciali ſnīa magiſtri ſtat in tribus ꝓpoſitionibus. quaꝝprima eſt hec. Ad hmōi queſtiones. ſcilꝫ an deus factus eſt homo vel homo factus ſit deus ⁊ cōſimiles.difficulter poſſunt dari reſponſiones. Hāc magiſterꝓbans dicit. ꝙ ex dictis p̄cedentibus emer gn̄t queſtiones difficiles ⁊ dubie. Quaꝝ prima eſt hec. Cuꝫdicit̉ filius dei factus eſt homo. et deus eſt homo. ethomo eſt deus. Vtrum deus factus eſt aliquid. velaliquid dicatur eſſe deus. Secunda eſt. Utruꝫ benepoſſit dici Homo factus eſt deus. ſicut bene d̓r econuerſo. Deus homo factus eſt. Et reſpondet dicensꝙ difficile eſt ad hmōi queſtiones reſpōdere: cū multi doctores videant̉ in eaꝝ ſolutionibus diſcordare.⁊ ſic dimittit eas abſqꝫ vlteriori reſponſione vſqꝫ addiſtinctionē ſequentē. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Tresſunt antiquorū opiniones de eterni verbi incarnation. Has magiſter recitans non diſcutit. ſed eaꝝ diſcuſſiones legentibus derelinquit. Quarum opinionū prima dicit. ꝙ aīa et corpus xp̄i ordine non tꝑis.ſed nature prius fuerunt ad inuicē vnita ad conſtitiendū hominē. ⁊ ſic homo ex eiſdem cōſtitutus fuit averbo aſſumptus. ⁊ qꝛ homo eſt nomē ſuppoſiti. iōopinio dicit duo ſuppoſita eſſe in xp̄o. vnum creatuꝫquod ē homo ſubſiſtens in natura humana. aliud increatum verbum ſubſiſtens ī natura diuina. ⁊ ꝙͣuisſic in chriſto ponat duo ſuppoſita. in ipſo tamen nonponit niſi vnam ꝑſonam. qꝛ ſuppoſitum creatum ſcꝫhomīs non dicit eſſe ꝑſonam. illa de cauſa ꝙ ꝑſonadicit ſuppoſitum ad dignitateꝫ ꝑtinens. Cū igit̉ ſuꝑpoſitum creatū ī chriſto ſit vnitum ſuppoſito diuinoſeu digniori. ꝑſoneitas in chriſto ſolum accipienda ēa ſuppoſito digniori .ſ. diuino ⁊ non humano. Itemiſta opinio dicit. ꝙ ꝓprietas vnius ſuppoſiti in xp̄onō dicit̉ de altera abſolute. ſed tm̄ cum quadā rediplicatione. Ita ẜm iſtam opinionē tales ꝓpoſitiōesLI Inon ſunt concedende. Iſte homo demonſtrato xp̄o ēeternus. niſi addatur inquātuꝫ deus. ⁊ ſimiliter iſtaIſte homo eſt mortuus demonſtrato eodem. niſi addatur inqͣtum homo. Iteꝫ opinio hec dicit. ꝙ perſona verbi non fuit magis compoſita poſt incarnationem verbi ꝙͣ an̄. cum homo aſſumptus ẜm ipſaꝫ nōpertineat ad vnitatē perſone diuine Iſta omnia probat magiſter particulatim octo doctoꝝ autoritatibꝰSecunda opinio quā magiſter recitat. ponit primoꝙ corpus ⁊ anima xp̄i fuerunt prius natur a. et nontempore vnita. non tm̄ ad conſtitutionem ſuppoſitiſed tm̄ ad conſtitutioneꝫ nature humane. ⁊ ſic a verbo ſimul fuerunt aſſumpta. Secūdo ponit ꝙ in chriſto non eſt niſi vnum ſuppoſitum ſeu vna ꝑſona ſubſtans duabus naturis. Tertio ponit ꝙ ꝓpter vnionem ſuppoſiti in duplici natura poſſint de xp̄o verep̄dicari nomina ſignificantia ꝓprietates vtriuſqꝫ nature. vt dicendo. Deus eſt paſſus. iſte homo eſt eternusſ. ⁊ ſic de alijs. Quarto ponit ꝙ perſona verbipoſt incarnationē facta eſt compoſita. que pͥus eratſimplex. ita intelligendo ꝙ perſona verbi que ante īcarnationē ſubſiſtebat tm̄ in vna natura. poſt incarnationem ſubſiſtit in duabus. Et iſta om̄ia magiſterꝓbat diuerſis ſanctoruꝫ autoritatibus. Tertia opinio ponit primo: ꝙ anima chriſti et corpus chriſti diuiſa ab inuicem ſine vlla compoſitiōe inter ſe verbofuerunt vnita ſeu a verbo aſſumpta. ita ꝙ ẜm eamcum dicit̉ filius dei aſſumpſit naturam. locutio intelligenda ē materialiter vt ſit ſenſus. filius dei aſſum.pſit naturam humanā .i. aſſumpſit ꝑtes humane nature. que dicunt̉ humana natura ſicut partes domꝰdicunt̉ domus Secundo ponit ꝙ anima ⁊ corpꝰ fuerunt ꝟbo vnita ſolū accidētalit̓ ꝑ modū extrīſeci habitus. ſicut veſtis vnit̉ corpori. Tertio ponit ꝙ anima xp̄i ⁊ corpus non ꝑtineant ad ꝑſonalitatem ꝟbiſed extrinſece ſe habent ad illam. ſicut indumentumad hominem. Quarto conſequenter ponit ꝙ in xp̄oſit vna ꝑſona tam ſimplex poſt incarnationē ſicut an̄⁊ iſta omnia fultiunt̉ autoritatibus doctorū que patent ī textu. Et ſubdit poſtea quattuor genera habituū. eliciens exinde qualiter verbum dei ſit in carne⁊ in aīa quaſi habitu indutū.Poſitis ſentētijs ꝓbatiſqꝫ teſtīonijs intelligētias ꝓpoſitarū locuꝫtionū exequitur ẜm ſingulas ſentētias. ⁊ pͥus ẜm prima.Ecundū pri­ ꝯ. vnmā ꝟo dicit̉ deus factus hōet homo factus deus. qꝛ deLcepit eſſe quedā ſubſtātia rationalis que an̄ nō fuerat. et illa ſub̓a cepiteſſe deus. ⁊ hoc gratia nō natura vel meritis habuit. Un̄ recte dicit̉ xp̄s inqͣꝫtū ho­ Que opponmo p̄deſtinatus eſſe filius dei. Huic auteꝫ tur huic ſnīe.ſnīe opponitur. Si illa ſubſtantia cepit eſſedeus. ⁊ deus illa. Quedaꝫ ergo ſubſtantiaeſt deus que nō ſemꝑ fuit deus. ⁊ quedaꝫſubſtantia eſt deus que non eſt diuina ſubſtantia. ⁊ deus eſt aliquid quod non ſemꝑ Super epl̓afuit. Quod et illi concedunt Origenis te­ ad romanosſtimonio innitētes qui ait. Factus eſt ſine