DIerat ſine indumēto. aſſumptiōe indumentinon ē diuiſa vel mutata. ſꝫ vna eadēqꝫ īmutata ꝑmanſit. Qui ẜm habitū deū ⁊ hoīeꝫfactū dicūt. Accipiēdo em̄ hoīem dictus ēdeus. factus eſt hō. ⁊ ꝓpter acceptū hominē dicit̉ deus vere eſſe hō. ⁊ ꝓpter aſſumētem deū dicit̉ homo eſſe deus. Nā ſi eſſentialiter inquiūt illi deus eſſe hō. vel homoeſſe deus intelligeretur. tunc ſi deus aſſumpſiſſet hoīem ī ſexu muliebri. ⁊ mulier eſſentialiter deus eēt. ⁊ ecōuerſo. At potuit deus aſſumpſiſſe hoīem in ſexu muliebri potuit ergo mulier eſſe deus ⁊ ecōuerſo.Autoritates inducit quibꝰ hec ſententia roboratur.Ne auteꝫ et iſti deſuo ſenſu influere videantur: teſtimonijsmediū ꝓductis. quod dicūt cōfirmāt. AitAuguſtiem̄ Auguſtinꝰ in libro d̓ gr̄a noui teſtamēti. Sicut nō auget̉ numerus ꝑſonaꝝ. cumcaro accedit anime vt ſit vnus hō. ſic nonauget̉ numerus ꝑſonarū cum homo accedit verbo vt ſit vnus homo xp̄s. Legituritaqꝫ deus homo. vt intelligamus huiꝰ ꝑſone ſingularitatē. nō vt ſuſpicemur in carnē mutatā diuinitatē. Idē quoqꝫ tractāsillud verbū apoſtoli. Habitu inuentus eſtvt hō. manifeſte on̄dit deū dici factum eſſehoīem. vel eſſe hoīem ẜm habituꝫ. in librolxxxiij. queſtionū: ita inquiēs. Multꝭ modis habitū dicimꝰ. vel habitū animi ſicutdiſcipline ꝑceptionē vſu firmatā. vel habitū corꝑis. ſicut dicimꝰ aliū alio validiorevel habitū eoꝝ que membris accomodāt̉extrinſecus. vt cū dicimus aliquē veſtitūvel calciatū. ⁊ hmōi. In omnibꝰ generibꝰmanifeſtū eſt in ea re dici habituꝫ que accdit vel accedit alicui. ita vt eā poſſit etiamnō hr̄e. Hoc aūt nomē ductū ē ab illo verbo qd̓ eſt hr̄e. Habitus gͦ in ea re dicit̉ querima ſpēs nobis vt habeat̉ accidit vel accedit. Uerūtamen hoc intereſt. qꝛ quedā eoꝝ q̄ accidunt vel accedunt: vt habitū faciāt nō mutant̉. ſed ipſa mutant in ſe integra ⁊ inconcuſſa manentia. ſicut ſapīa accedens homīnō ipſa mutat̉. ſed hominē mutat. queꝫ deSecunda. ſtulto ſapientē facit. Quedam ꝟo ſic accedunt vel accidūt vt mutent ⁊ mutentur vtcibus qui amittēs ſpeciē ſuā in corpus vetitur. ⁊ nos cibo refecti: ab exilitate atqꝫ lāTertia.guore in robur atqꝫ valentiam mutamur.Tertiū genus eſt cū ea que accidūt vel accedūt. nec mutant ea quibus accidunt necVIab eis ipſa mutant̉. ſicut ānulus poſitus īdigito. qd̓ genus rariſſime reꝑitur. Quar­ Quarta ſpe.cies congruittū genus eſt cū ea que accidūt vel accedūthuic comꝑatimutant̉ nō a ſua natura. ſed aliā ſpeciem ⁊ oni.formā accipiunt. vt eſt veſtis que deiectaatqꝫ depoſita nō habet eā formā quam ſumit induta Induta .n. membris accipit formā quam nō habebat exuta. quod genuscongruit huic comꝑationi. Deus em̄ filiꝰſemetip̄m exinaniuit nō formā ſuaꝫ mutāsſed formā ſerui accipiens. neqꝫ conuerſusaut tranſmutatus in hominē amiſſa incommutabili ſtabilitate. ſed in ſimilitudine hominū factus eſt ipſe ſuſceptor veruꝫ hominē ſuſcipiendo habitu inuentus eſt vt hō.id eſt. habendo hoīeꝫ inuentꝰ eſt vt homonō ſibi ſed eis quibus ī homīe apparuit. Ꝙaūt dicit vt homo veritatē expͥmit. nomīegͦ habitus ſatis ſignificauit apl̓us qualiterdixerit in ſimilitudinē hoīuꝫ factus. qꝛ nōtrāſfiguratiōe in hoīem. ſed habitu factuseſt. cuꝫ indutꝰ eſt hoīem quem ſibi vniensquodāmodo atqꝫ conformās īmortalitatieternitatiqꝫ ſociaret. Non gͦ oportet intelligi mutatū eſſe verbū ſuſceptione homīs. ſicut nec mēbra veſte induta mutant̉. qͣꝫuisilla ſuſceptio ineffabiliter ſuſceptuꝫ ſuſcipienti copularet. His ꝟbis aꝑte innuere videt̉ Aug. deū dici factū homineꝫ ẜm habi guguſti.tum. Qui etiam ipſius incarnationis modum volens exprimere querētibus in. iiijlib̓. de trinit̓. ait. Si querit̉ ipſa incarnatio De mō incarquomō facta ſit; ipſum verbū dei dico car nationisnem factū .i. hoīem factū. Non tamen in hͦꝙ factuꝫ eſt conuerſū atqꝫ mutatū. ſed carne vt carnibus congruent̓ appareret indutū. Ita ſane factū vt ibi ſit non tm̄ vbū dei⁊ homīs caro. ſed etiaꝫ rōnalis homīs aīaAtqꝫ hoc totū ⁊ deus dicat̉ ꝓpter deuꝫ. cthomo ꝓpter hominē. Quod ſi difficile intelligit̉. mens fide purget̉ a peccatis abſtinendo ⁊ bona operando. difficilia em̄ ſunthec. Idem in li. de fide ad Petꝝ. Dei filiꝰcū ſit deus eternus ⁊ verus. ꝓ nobis factꝰē homo verus et plenus. In eo verus. qꝛverā habet deus ille humanā naturaꝫ. Ineo vero plenus qꝛ ⁊ carnem humanam ſuſcepit ⁊ animā rationalē. Item. Nō aliudfuit illadei ſummi ſuſceptio vel exinanitioniſi forme ſeruilis .i. nature humane ſu ceptio. vtraqꝫ ergo eſt in chriſto forma. quiavtraqꝫ vera ⁊ plenā eſt in chriſto ſubſtantia. diuina ſcꝫ ⁊ humana natura. Idē in libro ꝯtra Maximinū. Cum eſſet ꝑ ſeipſuꝫinuiſibilis. viſibilis in homine apparuit.quem d̓ femina ſuſcipere dignatus ē. Ideꝫ