Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI. perſonam. ſed perſonam naturam acceDe ꝑte queſti piſſe. De quarto vero queſtionis articuloonis plexa. vtrum ſcilicet natura naturam aſſumpſerit: ſcrupuloſa etiam inter doctos queſtioeſt. Quia et in hoc plurimum diſſentire videntur. qui autoritate preclari. alijs doctirores in ſacra pagina extiterunt. nec tantum alij ab alijs. verum etiā idem a ſeipſisdiſſonare videntur ſicut ſubiecta capitulaDe toletano docent. Legitur enim in concilio toletanocōcilio hic ponit ea quibus viij. traditum ſic. Solum verbum caro fainnui videtur ctum eſt: et habitauit in nobis. et cum totanaturam non trinitas operata ſit formationem ſuſcepitaccepiſſe na. hominis. quoniam inſeperabilia ſunt opeturam.ra trinitatis. ſolus tamen filius accepit hominem in ſingularitatem perſone. non vnitatem diuine nature. id eſt quod eſt proprium filij non quod cōmune eſt trinitati. Itēin concilio. xj. toletano. Vnius ſubſtanitecredimus deum patrem et filium et ſpiritūſanctum. non tamen dicimus vt huuis tritatis vnitatem Maria virgo genuerit.ſed tantum filium qui ſolus naturam noſtram in vnitatem ſue perſone aſſumpſit.Incarnationem quoque huius filij dei tota trinitas operata eſſe credenda eſt. Solus tamen filius formam ſerui accepit inſingularitatem ꝑſone. His inſinuari videtur perſona tantū naturam. non naturanaturam aſſumpſerit Si em̄ quod cōmuneeſt trinitati non accepit homineꝫ. ergo nonnatura diuina que cōmunis eſt tribus ꝑſonis. Cui videtur obuiare quod Augꝰ. ait īHic ponit ealibro de fide ad Petruꝫ. Nec diuinitas inquibus ꝓbatur non acce. quit xp̄i aliena eſt a natura patris. ẜm illd̓piſſe naturaꝫ In principio erat verbum. nec humanitaseius aliena ē a natura matris. ẜm id verbum caro factum eſt. Illa enim natura queſemꝑ genita manet ex patre naturaꝫ nr̄amſine peccato ſuſcepit vt naſceret̉ ex virgineHac autoritate videt̉ tradi diuina natura humanā ſuſcepit. Ubi vehementer moueri poſſumus eam genitam eternaliterex patre dicit. niſi forte natura pro perſonahic accipiat̉. alioquin ſi dixerimus naturātribus ꝑſonis communem genitam eſſe occurrunt nobis ex aduerſo que in tractatu ītrinitate diſſeruimus. vbi diximus non natura naturam. ſed perſona perſonam genuiſſe. Quia ſi natura genuiſſet naturam cumvna eademqꝫ ſit natura trinitatis. eadē resſeipſam genuiſſet. Quod Augꝰ. fieri poſſenegat. Sed alibi certum reperimus documentum. quo natura naturam aſſumſiſſemonſtrat̉. Ait em̄ Auguſti. in primo libroLI Lde trinitate. Etiam ſeipſo chriſtus factuseſt minor formaꝫ ſerui accipiens. Neqꝫ em̄ſic accepit forma ſerui vt amitteret formaꝫdei. in qua erat equalis patris. vt et in forma ſerui et in forma dei idē ipſe ſit vnigenitus filius patri. qͥa forma dei accepit formaꝫ ſerui. Si autem forma dei formam ſerui accepit ſine dubio natura naturaꝫ accepit. Forme em̄ nomine natura ſignificatur.Quid formenoīe intelligavt Auguſtinus euidenter docet in libro de tur.fide ad Petrū. Cuꝫ īquit de chriſto audisquia in forma dei erat. oportet te agnoſcerefirmiſſimeqꝫ tenere in illo forme nomine naturalem plenitudinem debere intelligi. Informa dei ergo erat. quia in natura dei paHylarius.tris ſemꝑ erat de quo natus erat. Hylariꝰquoqꝫ in. xij. libro de trinita. ita ait. Eſſe informa dei non alia intelligētia eſt qͣꝫ in demanere natura. Didiciſti nomine forme intelligentiaꝫ fieri nature. et audiſti formadei formā ſerui ſuſcepit. Vnde conſequēseſt natura diuina naturā humanaꝫ ſuſceHierony.pit. Quod etiam Hiero. in explanatione fidei euidenter inſinuat inquiēs. Paſſus eſtfilius dei putatiue ſꝫ vere. ẜm illud. paſſus eſt qd̓ pati poterat .i. non ẜm illam ſubſtantiam que aſſumpſit. ſed ẜm illā que aſſumpta eſt. Ex quo apparet diuinā ſubſtantiam aſſumpſiſſe humanā. Ex verbis autēAuguſtini ſuperius poſitis adhibita diligentia innui videt̉ ſolum verbū carnem factum. et naturam ſolum ſuſcepiſſe humanāet diuinam naturaꝫ eandem accepiſſe. Aitem̄ Trinitas nos ſibi recōciliauit hocſolum verbum carnē ipſa trinitas fecit. Inquo ſic veritas incōmutabilis manet diuine humaneqꝫ nature. vt ſicut vera ſemꝑ eſteius diuinitas quam de patre habet. ita vere ſemꝑ et incōmutabilis eiꝰ ſit humanitasquam ſibi vnitam ſumma diuinitas gerit.Ecce et ſolum verbum dixit carnem factūet humanitatem diuinitati vnitam. Idemquoqꝫ ſuperius dixit ſeruilem formam a ſolo filio ſuſceptam quam tota trinitas fecitIam facile eſt agnoſcere qͣꝫ diuerſa multiplicia ſuꝑ queſtione ꝓpoſita autores tradiderunt. Ideoqꝫ poſteriores ea legentesvariaſ atqꝫ contrarias ex predictis occaſionem ſumentes ꝓmunt ſententias.Quid de hoc tenendum ſit. bNos auteꝫ omnismendacij et contradictionis notam a ſacris paginis ſecludere cupientes. orthodoxis patribus atqꝫ catholicis doctoribus