DI.pte. Et tria facit. Nam primo inqͥrit qualis fuit chriſti caro in agente ꝓximo. ſcilicet virgine beata. Secundo qualis fuit in antiquis patribus: puta an fuitin Abraam decimata. Tertio qualiter fuit in virginali vtero formata. Primum vſqꝫ ibi. Cum autem illa caro. Secundum vſqꝫ ibi. Illi autem ſententie.Tertium vſqꝫ ad finem diſtinctionis. Et tantum ingenerali. In ſpeciali ſententia magiſtri ſtat in tribusꝓpoſitionibus. quarum prima eſt hec. Caro chriſtianteꝙͣ eſſet de virgine ſeparata materialiter ſicut reliqua caro Marie fuit peccato obligata. Iſtam magiſter ponens ꝓponit duas queſtiones. quarum prima eſt. Vtruꝫ caro chriſti fuerat peccato obligata ante ſui conceptionem videlicet anteꝙͣ a carne virginisſeparabatur. Secunda queſtio eſt. Vtrum adhuc caro chriſti fuerat peccato obligata: quando a verbo aſſumebatur. Ad primum reſpondet ẜm communemſanctorum doctorum atteſtationem. ꝙ caro ante ſufconceptionem fuerit peccato obligata ſicut reliquabeatiſſime virginis caro. Ad ſecundam queſtionemreſpondet dicens. ꝙ caro illa ad hoc ꝙ vniretur verbo ſpirituſſancti operatiōe immunis reddebatur abomni peccato. remanente tamē in ea poſſibilitate patiendi. et hoc non ex aliqua neceſſitate: ſed ex liberavoluntate ipſam aſſumentis. Et ꝙ ſpirituſſantus p̄ueniens virginem in conceptionē: ipſam ab omni labe purgauit. extinguēdo in ipſa fomitem peccati. itaꝙ extunc non poſſit ei exiſtere occaſio vel inclinatioad malum. Ipſiqꝫ virgini nouam generandi potentiam abſqꝫ virili ſemine et abſqꝫ vitio tam concipientisꝙͣ etiam nati contulit. Qui natus ex propagine primi hominis originem tantum generis et non criminaduxit. Et omnes has ſententias probat magiſter autoritatibus doctorum ſcilicet Auguſtini. et Damaſceni. que patent in textu. Secūda propoſitio eſt hecQuamuis chriſtus de ſemine abrae ẜm corpulentamſubſtantiam ſit natus: non tamen eſt in eo vt Leui dematus: cum ab ipſo non ſit ẜm culpam propagatus.Hanc magiſter probans querit. Quare chriſtus nōdicitur decimatus in lumbis Abrae vt Leui: cum tamen vterqꝫ eorum fuit in abraam quando ipſe Melchiſedech decimas dedit. Ad quod reſpondens dicit. ꝙ licet vterqꝫ ipſorum fuerit in Abraam et ab eodeſcenderit. tamen Leui in eo fuit ẜm rationem ſemnalem: et deſcendit ab eo ẜm legem communem aliorum hominum. Vnde dici poteſt ꝙ licet chriſtus inAbraam fuerit quando decimas ſoluit. decimatutamen non exiſtit. ſicut dicitur ꝙ omnes peccauerūtet tamen chriſtus non peccauit in eo qui etiam in eofuit. Et ſubdit ꝙ caro chriſti fuit talis qualis fuit inſtatu innocētie primitus inſtituta. ⁊ ideo dicitur ſum:pſiſſe primitiua noſtre maſſe. vnde caro eius fuit ſimilis noſtre non in culpa: ſed in humanis penalitatibus. Vnde licet eadem ſit caro chriſti et aliorum hominum ẜm materiam. tamen chriſti caro fuit per gratiam concepta et ſanctificata et nata. quod aliorū hominum caro nō habet. et propter hoc caro chriſti nōfuit obligata. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Caro chriſti inprincipio ſue cōceptionis fuit ſimul debita membrorum diſtinctione formata. animata et aſſumpta. Licet tamen in quadragintaſex diebus membra corporis chriſti ad tantam quantitateꝫ qua diſtincte diſcerni poſſent ſunt adaucta. Hanc magiſter inſinuansobijcit contra ſuperius dicta. ſcꝫ ꝙ caro chriſti nō fuit prius concepta ꝙͣ aſſumpta. et hoc per verbum beati Auguſtini ſuper illo verbo Iohānis. So luite tēplum hoc et tribus diebus reedificabo illud. Hic numerus dicit beatus Auguſtinus perfectiioni dominci corporis conuenit. quia vt dicūt phiſictot diebusforma humani corporis perficitur. Ex quibus verIIIIbis patet carnem chriſti per ſucceſſionem dierum fuiſſe formatam ſicut ceterorum hominum. et per conſequens non in primo ſue cōceptionis animatam ſeuaſſumptam. Ad quod reſpondes dicit beatum Auguſtinum verba illa non ideo dicere: ꝙ caro chriſti ꝑaliquod dies ſit formata anteꝙͣ animata ſeu aſſumpta. ſed ideo quia diſtinctio membrorum corporis qd̓verbum animatum in principio conceptionis aſſumpſit tam tenuis et parua erat ꝙ vix diſcerni potuiſſꝫque quia in quadragintaſex diebus tantum increuitꝙ perfecte diſcerni potuit. ideo dicit numerū tot dierum dominici corporis perfectioni cōuenire. Quodconfirmat autoritate damaſceni. Et tm̄ in ſpeciali.Quare in ſcriptura ſepius tribuat̉incarnatio que eſt opus trinitatisſpirituiſancto. ⁊ de ipſo etiam ꝯceptus et natus dicat̉.Um vero incarnatio verbi ſicut in ſuperi­ DI. IIIIMoribus tractatum eſt: operatōvere ſit patris ⁊ filij et ſpūſſancti. inueſtigatione dignū nobis videt̉ quare in ſcriptura ſpirituiſancto hoc opus ſepius tribuatur. et de ipſo chriſtus conceptuset natus memoretur. Non em̄ ideo operatio incarnatōis ſpūiſancto ſepius tribuiturꝙ eam ipſe ſolus ſine patre ac filio fecerit. ſꝫquia ſpūſſanctus eſt charitas et donum patris et filij. et ineffabili dei charitate ꝟbumcaro factum eſt. et ineffabili dei dono filiusdei ſibi vniuit formam ſerui: Non ergo frequens denominatio ſpirituſſancti ab illo opere patrem vel filium ſecludit. ſed potiusvno nominato tres intelligūtur. ſicut fit ſepe in alijs operibus. Vnde Auguſtinus ſuper hoc mouēs queſtionem in hunc modū Auguſti.eandem determinat in enchiri. ita inquiēs. Solutio.Cum illam creaturam quam virgo concepit et peperit: qͣꝫuis ad ſolam perſonaꝫ filijpertinenteꝫ: tota trinitas fecerit. neqꝫ enimſeparabilia ſunt opera trinitatis. cur in eafacienda ſpūſſanctus ſolus nominatus eſtAn etiam quando vnus triū in aliquo opere nominat̉: vniuerſa oꝑari trinitas intelligitur. ita vere eſt et exemplis doceri poteſtAudiſtis ꝓpoſitā queſtionē. eiuſdemqꝫ ſolutionem vel expoſitionē.Quo ſenſu dicat̉ xp̄s conceptꝰ etnatus de ſpirituſancto.Sed non eſt in hocdiutius immorandum. Illud enim moueẜquomodo dictus eſt chriſtus natus de ſpū