Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI.pōt iudicari. De nullo em̄ deſperandū eſt.qͣꝫdiu ad pnīam patientia dei adducit Paganus eſt hodie. iudeꝰ infidel̓ ē hodie. hereticꝰ eſt hodie. ſciſmaticus eſt hodie: qͥd ſicras amplectat̉ catholicā pacē: ſeqͣt̉ catholicā veritatē. Quid ſi iſti qͦs in qͥcunqꝫgenere errorꝭ notas. tāqͣꝫ deſperatiſſimoſdamnas. an̄qͣꝫ finiant iſtam vitā agūt penitentiam. inueniūt verā requiem vitā infuturo. Nolite ante tꝑs iudicare quicqͣꝫ.Ex his oſtendit̉ ꝓſingul̓ pctōribꝰ in hacvita eſſe orandū. nec de aliqͦ eſſe diffitēduꝫ.qꝛ ꝯuerti pōt in hac vita eſt. Quia nonpōt ſciri de aliqͦ vtrū peccauerit ad morteꝫvel in ſpm̄ſanctū: niſi ab hac vita diſceſſerit: niſi forte alicui ſpm̄ſanctū mirabilireuelatū fuerit. Ex p̄dictis aliqͣtenus capipōt quō accipiat̉ pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ .ſ. inuidentia gr̄e fraternitatem impenitētis oppugnans. vtiqꝫ obſtinatio eſſe vid̓r. omīsimpenitētꝭ obſtinatio atqꝫ deſperatio. Notandū ꝟo eſt non oīs penitet impenitēs dici pōt. qꝛ impenitētia ꝓpͥe obſtinati eſt. vt qͥdam volūt etiā deſperati.Alia aſſignatio peccati in ſpirituꝫſanctum.De hoc quoqꝫ pecAmbro.cato in ſpm̄ ſctm̄ Amb̓. in li. de ſpūſctō diſſerens diffinitā aſſignatōꝫ tradit dicēs. Cuidn̄s dixerit. Qui blaſphemauerit in filiuꝫhoīs dimittet̉ ei. qui aūt blaſphemauerit īſpm̄ ſctm̄ neqꝫ hic neqꝫ in futuro dimittet̉ei? Diligent̓ aduerte. nunqͥd alia eſt offen-ſio filij. alia ſpūſſancti? Sicut vna dignitaſſic vna iniuria. Sed ſi qͥs corꝑis ſpecie deceptus hūani. remiſſius aliqͥd ſentit de xp̄icarne qͣꝫ dignum eſt. hꝫ culpā. eſt tn̄ excluſus a venia. Si qͥs ꝟo ſanctiſpūs dignitatē maieſtatē ptāteꝫ abneget ſempit̓naꝫ putet in ſpū dei eijci demonia: ſꝫ ī beeſzebub. pōt ibi exhortatio venie vbiſacrilegij plenitudo ē Satꝭ aꝑte explicat̉quid ſit pctm̄ in ſpiſctm̄. Qd̓ illi Augꝭ. deſcriptioni ꝯgruere vid̓r. illd̓ pctm̄ d̓r eſſeīuidētia gre oppugnās frat̓nitatē Qui em̄poſt cognitōꝫ ꝟitatis ſctīſpūs ꝟitatem negat. eiuſqꝫ oꝑa dicit beelzebub. ptāti. bonitati gr̄e dei inuidere dubitat̉. Nonvtiqꝫ diſtinctio illa ꝟboꝝ ſic accipiēda eſtqͣſi triū ꝑſonaꝝ diuiſe ſint offenſe. ſꝫ ibi peccatoꝝ genera diſtīcta ſunt. Pctm̄ em̄ ī paPe. fit ⁊xa.strē id intelligit̉ qd̓ ſit infirmitateꝫ. qꝛ pr̄iſcpͥtura frequēt̉ aītribuit potētiā. Pctm̄ īIIfiliū qd̓ fit ignorantiā. qꝛ ſapīa filio attribuit̉. Tertiū expoſitū eſt. Qui peccatinfirmitatē vel ignorantiā. facile veniamadipiſcit̉. ſꝫ ille peccat in ſpm̄ſctm̄aūt vna ſit potētia. ſapīa. bonitas triū. qͣrepr̄i potētia. filio ſapīa. ſpūiſancto bonitasſepius aſſignet̉: ſuperius dictū eſt.Iſta eſt diſtinctio. xliij. huiꝰ ſecūꝰdi libri. In qua mgr̄ oſtenſa diuiſionē pctōꝝ in generali. tractat de quodam peccato ceteris grauiori inſpeciali .ſ. in ſpm̄ ſctm̄. Et tria facit. Nam pͥmo ꝓponit grauitatem illius remiſſionem. Scd̓o aſſerit variam ip̄ius deſcriptionē. Tertio remouet quandamdubitatiōꝫ incidentē. Primū facit a pͥn. vſqꝫ ibi. Sꝫq̄rit̉ quid ſit. Secundū vſqꝫ ibi. Diligent̓ aduertendum. Tertium vſqꝫ ad finem diſtinctiōis. Et tantūin generali. In ſpeciali ꝟo ſententia mgr̄i ſtat in tribus ꝓpoſitionibus quarū prima eſt hec. Peccatuꝫ Pin ſpūmſanctū omniū peccatorū grauiſſimū dicitur.qꝛ neqꝫ hic neqꝫ etiam in futuro ſeculo remittit̉. Hācmagiſter ꝓbat pͥmo dictum chriſti in euangelio .ſ.qui peccat in ſpūmſanctū non remittet̉ ei neqꝫ hic neqꝫ in futuro. Scd̓o illud Ioh̓. iiij. dicentis. peccat in patrem vel in filiū remiſſionem pene percipietſed non qui blaſphemauerit in ſpūmſanctū. qꝛ illudpctm̄ eſt ad mortē. illo non eſt orandū. Scd̓a 2ꝓpoſitio eſt hec. Iu ſpm̄ ſctm̄ peccare eſt ex ꝓpoſi.to vtilia ad ſalutē refutare. vel ſuꝑne gr̄e oppugnare vel ſcient̓ ſpm̄ſanctū blaſphemare. Hanc mgr̄ inſinuans querit. Quid ſit peccatū in ſpm̄ ſctm̄ ponēstriplicē eius deſcriptionē. Prīa eſt pctm̄ in ſpūmſanctū ſit obſtinatio .i. obduratio in malicia. quamꝯtemnit̉ diuina iuſticia. Deſperatio eſt diffidētia bonitatis diuine quā ſpernit̉ dei bonitas miſericordia. Vn̄ q̄rit incidentalit̓. Vtrū oīs obſtinatio et deſperatio ſit pctm̄ ī ſpm̄ ſctm̄? Et rn̄dēs dicit aliqͣs fuiſſe opiniōes ſic. ſed qꝛ multi obſtinati deſperariꝯuertunt̉. ideo illi cōmuniter dicūt pctm̄ in ſpūmꝰſanctū ſit ſimplicit̓ irremiſſibile. ſed ideo qꝛ difficulter remittit̉. Alios ꝟo dicit fuiſſe opinatosoīs obſtinatio vel deſperatio ſit pctm̄ in ſpm̄ſanctuꝫ.ſed tm̄ illa quā concomitat̉ finalis impenitētia. Et illi etiā dicūt tale pctm̄ ſimplicit̓ eſſe irremiſſibile. Secūda deſcriptio pctī in ſpm̄ ſctm̄ eſt. ſit inuidentiaſeu oppugnātia fraterne ſuꝑne gr̄e. non d̓r remitti. qꝛ talit̓ delīquētes hūilitatē petēdi veniā ſubire pn̄t. Et ſubdit tal̓ inuidētia ſeu oppugnātia eſt pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ niſi finali impenitētia.Et vid̓r mgr̄ hic acciꝑe finalē impenitētiā ſolumꝓut negat actū penitēdi. ſed etiā ꝓpoſitū. Tertia aſſignatio peccati in ſpm̄ ſctm̄ eſt ſit pctm̄ ꝯtra bonitatē ꝟtutē ſpūſſancti cōmiſſum. quā ponit mgr̄ exꝟbis beati Amb̓. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Peccatum qd̓ in ſpm̄ ſctm̄ cōmittit̉ d̓r ſic abſqꝫ offēſione aliarū diuinarū ꝑſonarū .ſ. pr̄is filij cōmittitur. Hāc mgr̄ ponēs dicit diligent̓ eſſe aduertenduꝫ d̓r aliqd̓ pctm̄ in ſpm̄ſanctū cōmitti eſſe ſic ītelligendū ſit alia offenſio qua offendit̉ ſpūſſctūs alia qua offendunt̉ alie ꝑſone. īmo offenſa vniꝰ eſtoffenſa oīm. Sed qꝛ in ſacra ſcriptura pr̄i attribuit̉potētia. ideo pctm̄ qd̓ cōmittit̉ ex infirmitate d̓r fiericontra pr̄em. Filio ꝟo ſapientia. ideo pctā cōmittunt̉ ex ignorantia dicunt̉ fieri cōtra filiū. Spūiſctōbonitas ſeu clementia. ideo peccata cōmiſſa ex malicia dicunt̉ fieri ꝯtra ſpūmſanctū ſeu in ſpūmſanctuꝫattū ꝑfone ſil̓ quolibꝫ horū offendūt̉. Et tm̄ ī ſpēali.