Mxcō. ſpo. ſtūā mnōmꝘ L.non eſt. Recte gͦ in ſpūmſanctum delinquere dicunt̉ qui ſua malicia dei bonitateꝫ ſuperare putant. ⁊ ideo penitentiā non aſſumunt. ⁊ qui iniquitati tam ꝑtinaci mēte inherent: vt eam nunqͣꝫ relinquere ꝓponant⁊ ad bonitatē ſpūſſancti nunqͣꝫ redire. patientia dei abutenteſ. ⁊ de miſcd̓ia dei nimisp̄ſumentes. quibus placet malicia ꝓpt̓ ſe.ꝰ. deyer ſicut pijs bonitas. Iſti nimia ꝑtinacia ⁊ p̄bis dn̄i.ſumptione peccant autumātes deū non eēiuſtum. Illi deſperatiōe deū nō bonum exiſtimant. tollentes in hoc turbulentiſſimoiniqͥtatum mari portū diuine iuſticie. quoſe recipiant fluctuantes. Atqꝫ ip̄a deſperatione addunt peccata peccatis dicētes miſericordiā nullam eſſe. ⁊ ꝙ ſuꝑ peccatoresneceſſaria damnatio debet̉.Utrū omīs obſtinatio ſit peccatūin ſpūm ſanctum.Sꝫ queritur vtruoīs obſtinatio mentis in malicia obdurateOpinlo quo. omniſqꝫ deſperatio ſit peccatū in ſpūmſanctum? Quidam dicunt omnem obſtinationem ⁊ omnē deſperationē eſſe pctm̄ in ſpiritumſanctū. Quod ſi eſt. aliqn̄ illud peccatum remittit̉. qꝛ multi etiam obſtinatiſſimpieterta⁊ deſperatiſſimi conuertunt̉. vt Augꝰ. aiſuꝑ illum locū psͣ. Conuertam in ꝓfundumaris .i. eos qui erant deſperatiſſimi. ⁊ ibiMittit criſtallū ſuam ſicut buccellas. id ēobſtinatos facit aliorū doctores. Taliū cōuerſio ibi etiam euidenter oſtendit̉ vbi aitQui educit vinctos in fortitudīe. Similit̓⁊ eos qͥ exaſperāt qui habitāt in ſepulchrꝭScd̓m iſtos illud pctm̄ dicit̉ irremiſſibile.nō qͥn aliqn̄ remittat̉: ſed quia vix ⁊ raro ⁊difficult̓ dimittitur. Non em̄ ſoluit̉ criſtalAliorū ſnīalus niſi vehemēti ſpūs impetu. Alij ꝟotradunt non quālibet obſtinationeꝫ vl̓ deſperationem appellari peccatū in ſpūmſanctum: ſed illam tantū quam comitat̉ impenitentia. qui etiam impenitentiā dicūt eſſepeccatum in ſpūmſanctum. Sꝫ qꝛ Augꝰdicit impenitentiā eſſe peccatū in ſpūmſanctum. cum ſic obſtinatus eſt aliqͥs vt nō peniteat. Diſcuti oportet an aliud ſit obſtinatio: aliud impenitentia ſit in eo peccatū: anidem: ſed diuerſis modis cōmiſſuꝫ. Scd̓miſtos peccatū illud dicit̉ irremiſſibile: eo ꝙnunqͣꝫ dimittat̉. Vnde Augꝰ. etiaꝫ dicit ꝙhoc ſolum peccatū veniam mereri non poteſt. Et Hiero. ꝙ talit̓ peccans digne peniXIIIItere non poteſt. Et ideo recte Ioh̓es dicit.vt non ꝓ eo oret quis. quia qui ſic pcccat.orationibus eccleſie hic vel in futuro iuuari non poteſt. habens cor induratuꝫ tanqͣꝫlapis. ſicut de diabolo legit̉. Poſt hanc vitam qui valde mali ſunt. meritis eccl̓ie iuuari non poſſunt.Qualiter accipit̉ peccatū in ſpiritumſanctum.Eſt etiā alia huiuspeccati aſſignatio. hoc em̄ pctm̄ augꝰ. difAuguſti.finiens in li. de ẜmone dn̄i in mōte ait Peccatum ad mortē eſt cū poſt agnitiōeꝫ dei ꝑgr̄am xp̄i oppugnat aliquis fraternitatem⁊ aduerſus ip̄am gr̄am qua recōciliatꝰ eſtdeo: inuidie faucibus agitat̉. quod fortaſſe eſt peccare in ſpūmſanctū. qd̓ pctm̄ dicitur nō remitti. nō qꝛ non ſit ignoſcendū peccanti ſi peniteat: ſꝫ qꝛ tanta eſt labes peccati illiꝰ. vt dep̄candi humilitateꝫ ſubire norpoſſit. etiā ſi pctm̄ ſuū mala ꝯſcīa agnoſcere⁊ enūciare cogat̉. vt iudas cū dixit. Peccaui. faciliꝰ deſperās cucurrit ad laqueuꝫqͣꝫ hūilitate veniā peteret. qd̓ ꝓpt̓ magnitudinem peccati. iam ex damnatione peccatitales habere credendū eſt. Ecce q̄dam aſſignatio peccati in ſpūmſanctū vel ad mortēhic poſita eſt. qͣ illud pctm̄ eſſe tradit̉ oppugnatio fraternitatis poſt agnitionē. ⁊ inuidentia gr̄e poſt reconciliatiōꝫ. qd̓ ſpēs q̄dāobſtinatiōis intelligi pōt. Illā tn̄ diffinitionem Augꝰ. in li. retrac̄. rememorans aliqͥd Auguſti.adijciendū ibi fore. nec aſſerendo ſe dixiſſeaꝑit ita dicens. Qd̓ qͥdē non ꝯfirmaui. qm̄hͦ putare me dixi Sed tn̄ addendū fuit ſi īhac ſcelerata mentis ꝑuerſitate finierit hācvitā. Qm̄ de quocunqꝫ peſſimo in hac vita ꝯſtituto: nō eſt deſperandū. nec pro illoimprudent̓ orat̉ de quo non d̓ſperat̉. Hisꝟbis īſinuat̉ pctm̄ p̄miſſa diffinitōe deſcriptum. tunc ſolū debere dici ad mortē vel inſpm̄ ſctm̄. cū nō hꝫ comitē pnīaꝫ. nec de aliquo pctōre deſperandū eſt in hac vita. ⁊ iōꝓ oī eſſe orandū. Un̄ illd̓ Ioh̓. Nō ꝓ eo dico vt qͥs oret. ſic accipiendū vid̓r. vt ꝓ aliqͦpeccāte ad mortē vel in ſpm̄ ſctm̄ poſtqͣꝫ finierit hāc vitā nō oremꝰ. Dū aūt in hac vita eſt. nec pctm̄ illiꝰ iudicare. nec de illo deſperare: ſꝫ ꝓ illo orare debemꝰ. Un̄ Augꝰ.de ꝟbis dn̄i de īpenitētia q̄ ē blaſphemia īſpm̄ ſctm̄ ſic ait. Iſta impenitētia vl̓ cor impenitēs. qͣꝫdiu qͥſqꝫ in hac carne viuit non