Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LIL.LL T Ialiquis eodem velle velit finem. illud qd̓ ad deumeſt referibile. Hanc magiſter probans querit. Utrūſit idem actus voluntatis quo vult finem ea ſuntad finem. Et reſpondens dicit aliquibus videtur non ſit idem actus ſed plures. ſicut eſt idē actꝰvidere feneſtram videre feneſtram trāſeuntes invia. Aliquibus vero placet ſit idem actus voluntatis qui ſolum ẜm diuerſitatem volitorum ſit diuerſificatus. iſtaꝝ opinionū ſit verior mgr̄ relinquitindeterminatū. Et tm̄ in ſpeciali.Cu voluntas ſit de his que homonaturaliter habet. quare peccatūfore dicatur cum nullum aliud naturale peccatū ſit.Ic auteꝫ oriDI. XXXtur queſtio ſatꝭ nēceſſaria exſuꝑioribus cauſam trahens.Dictum eſt em̄ ſupra volūtaEtem ineſſe naturaliter hominiſicut intellectꝰ memoria. Que aūt homini naturalia ſunt. qͣꝫtumcūqꝫ vitientur. bona tamen non deſinūt. quia non valet vitium bonitatem in qua deus eaꝫ fecit penitus conſumere. vt verbi gratia. Intellectvel ratio ingenium ac memoria ſi vitijsac peccatis obnubilent̉ corrumpāt̉. bona tamen ſunt. nec peccata nomīant̉ ſicutAugꝰ de ratione que eſt imago dei in quafacti ſumus euidenter oſtendir in. xv. li. detrinitate. Hec eſt inqͥt imago in qua homines ſūt creati. qua ceteris animalibus preſunt. que creatura in rebus creatis excellētiſſima eſt. a deo iuſtificat̉. a deformi foma in formoſam mutatur formaꝫ. Erat em̄int̓ vitia natura bona. hec aūt imago ratioeſt vel intellectus. Cum ergo voluntas denaturalibus ſit. quare ip̄a ſemꝑ bonuꝫReſpōſio ẜm̄ eſt. ſi aliquādo vitijs ſubiaceat? Ad faquoſdam.cile reſpondent qui dicunt omnia que ſuntinqͣꝫtum ſunt bona eſſe. quia ipſam volūtatem inqͣꝫtum bona eſt vel inqͣꝫtum volūtas eſt vt ſupra poſuimus bonum eſſe aſſerunt. ſed inqͣꝫtum inordinata eſt: mala eſtpeccatum. Vbi poteſt ab eis rōnabiliterri. Si voluntas inqͣꝫtum inordinata ē. peccatum eſt. quare ergo intellectus. ratio īgenium hmōi. inordinata ſunt peccata non ſunt? Inordinata vero ſūt ſicut voluntas ad rectum finem tendunt. eorumqꝫ actus p̄uaricatiōes exiſtūt. Ad qd̓illi dicūt volūtatis nomine aliquādo vimſcꝫ naturalem potentiam volendi. aliquādo actū ipſius vis ſignificari. Vis aūt ipſa naturaliter anime inſita nunqͣꝫ pctm̄ eſt.ſicut nec vis memorādi vel intelligēdi SꝫXXXIXactus huiꝰ vis qui volūtas dicitur. tuncpctm̄ eſt qn̄ inordinatꝰ eſt.Quare actus voluntatis ſit peccatum. ſi actus aliarum potentiaruꝫnon ſunt peccata.ed adhuc queritur. qͣre huiꝰ naturalis potentie actus peccatum ſit. ſi aliarum potentiarū actus peccata non ſunt .ſ. potentie memorandi. cuiactus eſt memorare. potentie intelligēdicuiꝰ actus eſt ītelligere. Ad quod ip̄i dicunt. quia alterius generis ē actus ille voluntatis. qͣꝫ actus memorie vel intellectusHic em̄ actus eſt ad aliquid adipiſcenduꝫvel non admittendum. qui non pōt eſſe demalis qͥn ſit malus. Velle em̄ mala malumeſt. Sꝫ intelligere vel memorari mala. malum eſt. Ꝙuis etiam hos actus maloseſſe interdum non improbe aſſerant. Memorat em̄ interdum quis malum vt faciat q̄rit intelligere verum vt ſciat impugnare. Ecce qualiter ſoluitur premiſſa queſtioab his qui tradunt omnia eſſe bona inqua Recoōſio extum ſunt. Qui vero dicūt voluntates malas peccata eſſe nullo modo bona. breuiꝰreſpondent dicentes actum voluntatiseſſe de naturalibus. ſed vim ip̄am potentiam volendi que ſemper bonuꝫ ē. in omnibus eſt. etiam in ꝑuulis in qͥbus nōdumeſt eius actus.Quomodo intelligēdum ſit illud homo etiam ſeruꝰ ē peccati naturaliter vult bonū.Preterea queri ſolet quomodo intelligenduꝫ ſit qd̓ ait Ambroſius exponens illud verbum apoſtoliNon quod volo illud ago. ſed qd̓ nolo illd̓facio Dicit em̄ homo ſubiectus peccatofacit quod non vult. quia naturaliter vultbonum. Sed voluntas hec ſemꝑ caret effectu. niſi gratia dei adiuuet liberet. Si homo ſubiectus peccato eſt. vult quidem malum oꝑatur. quia ſeruus eſt peccati eivoluntateꝫ. (ſic̄ ſupra dixit Auguſtinus)libenter facit. quō ergo naturaliter vult bo gn eadē vonum; An eſt eadem voluntas. id eſt. idem juntate velitmotus quo libenter peccato ſeruit. et quo naturalinaturaliter vult bonum? Sed non eſt ea­ bonū libentdem voluntas. que ergo iſtarū eſt. qua pctō ẜuiat vthomo iuſtificatur a ſeruitute peccati libe