IꝘ oēs bone voluntates vnum habent finē. ⁊ tn̄ quedaꝫ bone diuerſos fines ſortiunt̉.Sꝫ queritur vtrūom̄es bone voluntates vnum tm̄ habeantAuguſtifinem? De hoc Augꝰ in. xj. lib̓. de trinitateita ait. Alie atqꝫ alie volūtates ſuos ꝓprios fines habent. qui tamē referunt̉ ad finēillius volūtatis qua volumus beate viuere. ⁊ ad eam ꝑuenire vitā que nō referatuad aliud. ſed amanti ꝑ ſeip̄aꝫ ſufficiat. quēadmodū voluntas videndi finem habet vſionem. ⁊ voluntas videndi feneſtrā. finēhabet feneſtre viſionē. Altera vero eſt voluntas per feneſtram videndi tranſeuntescuiꝰ itē finis ē viſio tranſeuntiū. Ad qd̓ etiam predicte referuntur voluntates. Itemrecte ſunt volūtates ⁊ om̄es ſibimet religate. ſi bona eſt illa ad quam cūcta referunt̉.Si aūt praua ē. praue ſunt om̄es. ⁊ ideo rectarum voluntatum cōnexio: iter quoddāeſt aſcendentiū ad beatitudinem. quod certis velut paſſibus agitur. Prauarum autē⁊ diſtortarum voluntatuꝫ implicatio. vinculum eſt quo alligabit̉ qui hic agit vt ꝓciatur ī tenebras exteriores. His autoritatum teſtimonijs euident̓ monſtrat̉ pluresin fidelibus rectas eſſe voluntates. proprios ac diuerſos fines habentes. ⁊ tn̄ vnū eidenqꝫ. quia oēs rrferuntur ad vnū qͥ eſt finis finiū. de quo paulo ante diximus. Itaecōuerſo forte eſt in malis.Quedam huic ſententie videnturaduerſari.Gerutamen huicſententie qua dictum eſt fidelium quaſdaꝫrectas voluntates diuerſos fines ſortiri. etAuguſtitn̄ ad vnum referri. videt̉ obuiare qd̓ alibiAugꝰ āmonet ne .ſ. nob̓ duos fines ꝯſtituamus. ita inquiēs in li. de ſer. dn̄i in monteNō debemꝰ iō euāgelizare vt manducemſꝫ iō māducare vt euāgelizemꝰ. vt cibꝰ n̄ ſitbonū qd̓ appetit̉. ſꝫ neceſſariū qd̓ adijcit̉ vtilld̓ impleat̉. Querite pͥmū regnuꝫ dei. ⁊ hͨoīa adijcient̉ vob̓. Non dixit pͥmū q̄rite regnum dei. ⁊ deinde q̄rite iſta qͣꝫuis ſint neceſſaria. Sꝫ ait hͨ om̄ia adijcient̉ vob̓ .i. hͨꝯſequent̉ ſi illa q̄ratis. ne cum iſta queritꝭ.illinc au̓tamini. aut ne duos fines ꝯſtituatꝭvt ⁊ regnum ꝓpt̓ ſe appetatꝭ. ⁊ iſta neceſfaria ꝓpt̓ illd̓. Ergo ꝓpt̓ regnū dei tm̄ debemus oꝑari oīa. non ſolā vel cum regno deimercedē corꝑalē meditari. Ecce h̓ aꝑte dicit ne duos fines nobis ꝯſtituamꝰ. ſꝫ vnuꝫtm̄ .i. regnū dei. cū ſupra dixerit bonas volūtates alias ⁊ alias ꝓprios hr̄e fines.Hic oſtendit̉ quō licet videanturnō repugnēt p̄dicta.Hec autem ſibi norepugnare animaduertit qui verbis p̄miſſis ſimplici oculo diligenter intendit. Quiem̄ dixerit ne duos fines nob̓ conſtituamſed oīa ꝓpt̓ regnuꝫ dei faciamꝰ. ip̄e p̄miſitꝙ debemꝰ māducare vt euāgelizemꝰ. Cuꝫaūt hoc ita facimꝰ. actiōis illiꝰ finē euangeliū ꝯſtituimꝰ. ſꝫ ⁊ hūc finē ad regnū dei referimꝰ. Māducamꝰ em̄ ꝓpt̓ euāgeliū. ⁊ māducamꝰ ⁊ euāgelizamꝰ ꝓpt̓ regnū dei Duos igit̉ fines nob̓ ī māducādo ꝯſtituimus.Sꝫ iſta faciētes nūqͥd peccamꝰ? abſit. Nā Quō intelligendū ſit illd̓⁊ ip̄e ſic facere ſuadet ſi diligent̓ eiꝰ ꝟba inne duos fineiſpiciamꝰ. Cū gͦ ait. ne duos fines nob̓ ꝯſti­ nobis cōſtitituamꝰ. fines ī diu̓ſa tēdētes ītelligi voluit amus.ſcꝫ qͦꝝ alter ad alteꝝ nō referat̉. Ita ⁊ cumdicit ꝓpt̓ regnū dei tm̄ oīa agēda. nec cumip̄o mercedē tꝑalem meditādā. ita ītelligēdū ē. vt nō meditemur appetēdo cuꝫ regnomercedē tꝑalē. ita ꝙ nō ꝓpt̓ regnuꝫ ſꝫ ꝓpt̓ſe. vt ſcꝫ regnū ꝓpt̓ ſe appetamꝰ. ⁊ iſta ꝓpt̓illud. ſicut ip̄e docet. Si em̄ petimꝰ vitameternā. petimuſqꝫ etiā tꝑalia a deo. ſi ea petimus ꝓpt̓ vitā et̓nā. nō offendimꝰ. neqꝫ ſiniſtra tūc ſcit qͥd faciat dextra. qꝛ mercede̓tꝑalē nō ꝓpt̓ ſe meditamur. ſꝫ ꝓpt̓ regnuꝫdei. vt ſit leua ſb̓ capite ⁊ dextera ī aplexū.Alioqͥn ſi hͨ tꝑalia ꝓpt̓ ſe querimꝰ ſic̄ eterna. miſcetur dextre ſiniſtra. Id̓oqꝫ cū dn̄sdixerit. Attēdite ne iuſticiā vr̄am faciatiscoram hominibꝰ vt videamini ab eis. Alibi ait. Sic luceant oꝑa veſtra bona coramhominibus vt glorificent patrē veſtrum qͥin celis eſt. Propter deum ergo omnia facienda ſunt. vt omnia que facimus omniūqꝫ fines ad eum referamus.De differentia voluntatis ⁊ intentionis ⁊ finis.olet etiam queri gula prrcqͥd diſtet int̓ volūtatē ⁊ intētionē ac fineꝫ? luntas.Ad qd̓ dici pōt int̓ volūtatē ⁊ finē certo atqꝫ euidēti mō diſtinguit̉. qꝛ volūtas eſt qͣ