T Lcatum ſit pena alterius. Et tria facit. Nam pͥmo tractat opinionem aliorum. Secundo annectit ꝓpriaꝫintentionem. Terrio remouet quādam dubitationēPrimū facit a principio diſtinctionis vſqꝫ ibi. In nullo tamē preiudicium. Secundum vſqꝫ ibi. Illud aūtdiligenter. Tertium vero vſqꝫ ad finē diſtinctionis.In ſpeciali ꝟo ſententia magiſtri ſtat ī tribus ꝓpoſitionibus. quarum prima eſt hec. Scriptura vnuꝫpeccatum fore penam alterius concedit inquantumab alia cauſaliter procedit. Hanc enim propoſitionēmagiſter ponens dicit quedam peccata eſſe aliorumpeccatorum penas. quod probat vtriuſqꝫ teſtamentiautoritatibus diuerſis. inter quas ponit autoritatēbeati Gregorij qua dicit peccatum ꝙͣcito per penitētiam non deletur aut peccatū aut pena peccati ē. autpeccatum ⁊ cauſa peccati eſt. aut peccatū aut cauſaaut pena peccati eſt ſimul. Poſtea mouet circa materiam hanc quandam dubitationē querendo. Utruꝫpeccatum inquātum peccatum. ſit pena peccati. Etarguit ꝙ non. Nam ẜm beatum Auguſtinuꝫ omnispena peccati iuſta eſt ⁊ iuſte fit. ſi ergo peccatū inꝙͣtum peccatum. eſſet pena peccati. peccatum iuſte fieret. quod non eſt verum. Et reſpondens dicit ꝙ effectus peccati cuiuſmodi eſt corruptio peccatū ſequēseſt pena peccati. ſed non peccatum inꝙͣtum peccatūEt ſubdit. licet omne peccatum ẜm iſtum ſenſum. eoꝙ quedam corruptio ſit pena. tamen non omne peccatum poteſt dici pena peccati. ſed illud ſolū diciturpena alterius peccati quo cauſatur ab alio cum ſolꝰeffectus peccati ẜm premiſſa ſit pena peccati. Ecunda propoſitio eſt hec. Veritati in nullo p̄iudicatquedā peccata non ſolum cauſaliter ſed etiam eſſentialiter eſſe alioꝝ penas. Hanc em̄ ꝓpoſitionem magiſter ponens finaliter eiꝰ aſſerit rationem. quia quedam peccata eſſentialiter animam puniūt. id eſt. actiue corrumpunt penam infligendo. Qd̓ ꝓbat ꝑ beatum Auguſtinuꝫ dicentem. ꝙ rebellio carnis ad ſꝑritum que eſt peccatum ſit pena. Et cōfirmatur hocidem per hoc ꝙ quedam ſpiritualia peccata pena dicunt̉. ⁊ ꝙ penalem paſſionem habent eis annexamſicut ira. inuidia. ſuꝑbia. ⁊ ſimilia. Attn̄ dicit ꝙ paſſio illa eis annexa non debet dici peccatum. Tertia ꝓpoſitio eſt hec Ex ſcripture trahitur ꝟitatē aliqua peccata fieri neceſſitate. Hanc em̄ ꝓpoſitionemꝓbans dicit notandum eſſe. ꝙ licet beatus Auguſtinus dicat quedam peccata fieri ex neceſſitate Beatᶠtamen Hieronymus dicit ſemꝑ eſſe in hominis poteſtate poſſe peccare ⁊ non poſſe peccare. non tn̄ ſibi inuicem contradicunt. quia beatus Augꝰ loquitur depęccatis venialibus. Hieronymus vero de peccatismortalibus. ſuppoſito tamē gratie adiutorio. Vndebeatus Augꝰ loquitur ẜm ſtatum hominis poſt peccatum. beatus vero Hieronymus loquitur d̓ peccatis hominis ẜm ſtatum eius ante peccatum. Et ſubdit recapitulando p̄determinata dicēs quoſdā actꝰeſſe ex ſuo genere bonos. vt reficere eſurientē ⁊ conſimiles. quoſdaꝫ autem ex ſua cauſa vel ex fine. vt qͥprocedunt ex bona ⁊ ordinata volūtate hominis. etilli ꝑfecte boni iudicantur. Et tm̄ in ſpeciali.Aliorum ponit ſententiam qui dicunt malos actus nullo modo eēa deo nec eē bonos ſiue in eo ꝙ ſūtſiue alio modo.XXXVIIUnrauteꝫ ⁊alij plurimi longe aliter d̓ peccato ⁊ de actu ſentientes. aſſerunt em̄ voluntatem malam⁊ actum malum peccata eſſe. ⁊ nulla ratione bona nec ẜm aliquam rationem ex deoauctore eſſe. quia ſine deo fiūt. Sine eo nāqꝫ (vt ait euangeliſta) factum eſt nihil. id ēpeccatū. Quod dicitur eſſe nihil non quia Quare pctm̄non ſit actio vel voluntas mala. que aliqͥdⁿiʰⁱˡ eē d̓r.eſt. ſed quia a vero eſſe ſeparat homines. ⁊ad malum trahit. et ſic ad non eſſe deducitQui enim a ſummi boni participatione recedunt quod ſolum vere ac proprie eſt merito non eſſe dicuntur. Ideoqꝫ Auguſtindicit ſuper Iohannem. peccatum nihil eēnihilqꝫ fieri cum peccant homines Hac etNhil. diūgo ratione aſtruunt peccatum nihil eſſe. qꝛ¶V y deo hocꝫ. log.a vero eſſe hominem elongat. Volūtatemqꝫ malam atqꝫ actionem ſiue locutionē malam peccatum eſſe dicunt. quia preuaricatio ⁊ inobedientia hec ſunt. ⁊ contra legemdei fiunt que tamen ſunt. ſed ab homine vl̓diabolo nō a deo. Nullatenus enim hec adeo eſſe dicunt ſiue inqͣꝫtum ſunt ſiue aliomodo.Qualiter determinent verba Auguſtini premiſſa quibus ait. omnequod eſt. inquantum eſt. bonumIlla quoqꝫ Auguſtini verba quibus dicit om̄e qd̓ eſt inquātum eſt bonuꝫ eſſe. ⁊ deum habere auctorēde naturis ſiue de ſubſtantijs tantū accipienda fore tradunt. Subſtantie vero nomine atqꝫ nature. dicunt ſignificari ſubſtantias ip̄as ⁊ ea que naturaliter habent .ſ. quecōcreta ſunt eis. ſicut anima naturalit̓ habet intellectum ⁊ ingenium ⁊ volūtatem ⁊hmōi. quod ex v̓bis Auguſtini premiſſiscolligitur. vbi bonū hominē appellat bonānaturam. ⁊ malum hominem malam naturam. Scd̓m hanc ergo aſſertioneꝫ vel acce Scd̓m qͥd acptionem. mali actꝰ non ſunt nature vel ſub tus mali nonſtantie. nec etiā boni actus. quod vtiqꝫ vi­ ſūt nature vl̓detur Augꝭ. innuere in lib̓. retractationū. ˡbſtantie.diſtinguens inter ſubſtātias ſiue naturas⁊ bonas actiōes ſiue malas. Aꝑiens enimquō intelligendū ſit quiddā in lib̓. d̓ ꝟa religione ab eo traditū ait. De hͦ ſubſtantijs Augꝰ in li. reatqꝫ naturis dictuꝫ ē. Inde em̄ diſputaba tracta.