DI.tanqͣꝫ ex arbore mala. fieri omnia oꝑa malatanqͣꝫ fructus malos. ſed ipſam malā volūtatem vnde dicit exortā niſi ex bono. Si eīex angelo. quid eſt angelus niſi bonū opusdei? Si ex hoīe. quid erat ip̄e homo niſi bonum opus dei. Immo qͥd erāt hec duo an̄qꝫ in eis oriret̉ mala voluntas. niſi bonumopus dei ⁊ bona ⁊ laudanda natura Ergoex bono orit̉ malū. nec fuit vnde oriri poſſet. niſi ex bono. Dico ergo quia voluntatēmalam nullum malum p̄ceſſit. ſed ex bonooriginē habuit. Hic aꝑte d̓r primā cauſamet originem mali bonā fuiſſe naturā. Et nihilominꝰ oſtendit̉ cuiꝰ peccati fuerit cauſaſcꝫ male voluntatis.Ꝙ mala voluntas ſecundaria cauſa fuit malorum.Mala autem volūtas illa angeli ⁊ hominis cauſa eſt etiā malorum ſubſequentiū .ſ. malorū operū et malarum volūtatū. Un̄ Augꝰ. in ench̓. NeqͣAuguſtiqͣꝫ dubitare debemus reruꝫ bonaꝝ que acnos ꝑtinent cauſam nō eſſe niſi bonitatemdei. Malarū ꝟo ab īmutabili bono deficientem boni mutabilis voluntatem. priusangeli. poſtea hoīs. hͦ primū eſt creature rationalis malū .i. prima priuatio boni. Ecceedidia uhabes pͥmā voluntatē boni mutabilis. id ēangeli vel hominis deficienteꝫ ab immutabili bono .i. a deo cauſam eſſe malaꝝ rerumad nos ꝑtinentiū. qꝛ cauſa ē tam pctōruꝫ qͣꝫpenarū quibꝰ p̄mit̉ humana natura. Prīaergo origo et cauſa peccati bonū fuit ⁊ ſecūda malū quod ortū eſt ex bono.In qua re ſit peccatuꝫ. an in bonaan in mala. et dicitur quia in bonatantum.Oſtēſa origine mali. ſuꝑeſt videre in qua re ſit malū .i. an in rebona. an ī re mala? Qui recte acuteqꝫ ſapitnon niſi in bono malū eſſe intelligit .i. in natura bona. Malū enim eſt corruptio vel pͥuatio boni. vbi aūt bonū nō eſt. nō pōt eſſecorruptio vl̓ priuatio boni. Pctm̄ gͦ nō poteſt eſſe niſi in re bona. Sicut em̄ morbis acvulneribus corrumpunt̉ corꝑa. que (vt aitAugꝰ. in ench̓) ſunt priuatiōes boni quodd̓r ſanitas. ita et aīoꝝ q̄cūqꝫ ſunt vitia. naturaliū ſunt pͥuationes bonoruꝫ. Quid eſtem̄ aliud qd̓ malum dicit̉. niſi priuatio boXXXIIIIni. bonuꝫ em̄ minui malū ē. qͣꝫuis qͣꝫtūcūqꝫminuat̉ neceſſe eſt vt aliqͥd remaneat. ſi adhuc natura eſt. Nō em̄ ꝯſumi pōt bonū qd̓eſt natura. niſi ⁊ ip̄a ꝯſummat̉. Cū ꝟo corrumpit̉. ideo malū eſt eius corruptio. quiaeam qͣlicūqꝫ priuat bono. Nā ſi nullo bonopriuat. nō nocet. Nocet aūt. adimit gͦ bonūQuādiu itaqꝫ natura corrūpit̉. ineſt ei bonum quo priuet̉. Ac ꝑ hoc nullū eſt qd̓ dicitur malum. ſi nullum ſit bonū. ſed bonuꝫomino malo carens. integrū bonū eſt. Cuꝫꝟo ineſt malum: vitiatū vel vitioſuꝫ bonūeſt. nec malū vnqͣꝫ poteſt eſſe vllum vbi eſtnullum bonū. Unde res mira ꝯficit̉. vt qꝛom̄is natura in quantuꝫ natura eſt bonumeſt. nihil alid̓ dici videt̉. cuꝫ vitioſa naturaeſt mala natura eſſe d̓r. niſi malum eſſe qd̓bonum eſt. nec malum eſſe niſi quod bonūeſt. Hac ꝯtextione euidenter inſinuat̉ malum non poſſe eſſe niſi in re bona. vbi etiamlicet abſurduꝫ videat̉ manifeſte d̓r eſſe malum. qd̓ bonum eſt.Ꝙ expremiſſis ſequitur ſcꝫ ꝙ cumdicitur malus homo. dicit̉ maluꝫbonum.Ex quo colligit̉ nihil aliud ſignificari cū dicit̉ homo malꝰ niſibonum malum. Vnde Augꝰ. in eodeꝫ ſubdit. Quid eſt malus homo niſi mala natura? Quia homo natura eſt. Porro ſi homoaliquod bonum eſt. quia natura eſt. qͥd aliud eſt malus homo. niſi malum bonū. Tn̄cum duo iſta diſcernimus. inuenimus necideo maluꝫ. quia homo eſt. nec ideo bonūquia iniquus eſt Sed bonū qͥa homo. malum quia iniquus. Oīs itaqꝫ natura etiamſi vitioſa ſit. inqͣꝫtū natura eſt bona ē. inqͣꝫtū vitioſa eſt. mala eſt.Ꝙ regula dyaleticorum de contrarijs fallit in his ſcilicet bono etmalo.Ideoqꝫ in his contrarijs que mala ⁊ bona vocantur. illa dyaleticorum regula deficit. qua dicūt nulli reiduo ſimul in eſſe ꝯtraria. Nullꝰ em̄ potusaut cibus ſimul dulcis eſt ⁊ amarꝰ. Nulluꝫſimul vbi albū ibi et nigrū. ⁊ hoc in multisac pene in omnibus reꝑit̉ contrarijs. vt invna re ſimul eſſe nō poſſunt. Cum autē bona et mala nullus ambigat eſſe contraria.