LI.cur deus qui fecit auimaꝫ ipſam ſine macila. et ſcit eam ex corꝑis coniunctione maculam peccati contrahere. et aliqn̄ an̄ baptiſmum ſeiungi ab ipſo corpore. et ſic dānari.eam corpori iungit? Rn̄demus ex altitudine iudiciorū dei id prouenire. et nec iniuſteid a deo fieri. Ipſe em̄ non incōgrue humane conditionis modū quē a principio inſtituit. licꝫ peccata hominū interceſſerint. ſineimmitatione continue ſeruat. Corpora demateria a principio ſine vitio facta fingensanimaſqꝫ de nihilo creans. eorumqꝫ coniūctione hominem ꝑficiens. Cuꝫ ergo vtraqꝫhominis natura a deo ſine vitio ſit inſtituta. licet a ſe peccato ſit vitiata. nō ideo īmitabilis deus humane ꝯditionis pͥmariā legem mutare debuit ſiue ab hoīm multiplicatione deſiſtere.An anima ſit talis qualis a deocreatur.Hic a quibuſdaꝫ q̄ri ſolet. vtruꝫ anima talis ſit ante baptiſmūQūo quidaqualis a deo creatur? Quod nō eſſe probaꝓbant nō eēre conātur hoc modo. Anima in cōpore cretalem.atur. in cuius coniunctione peccato maculatur. Quācito ergo eſt. peccatū habꝫ. necprius fuit qͣꝫ pctm̄ habuerit. nō eſt ergo talis qualis a deo creatur. Creatur em̄ a deoSolutio.innocens ⁊ ſine vitio. ⁊ nunqͣꝫ talis ē Adquod dici poteſt. quia non omino talis eſtqualem eam deus fecit. Deus em̄ bonā eāfecit. et bonitateꝫ ei ſine corruptiōe indiditEt dicit̉ illa naturalis bonitas quā in creatione conditore ſuſcepit. quā bonitatem ꝓpter pctm̄ penitus nō amiſit. ſꝫ vitiataꝫ habuit. quā deus tn̄ ſine vitio fecit Si em̄ resbona nō eſſet anima. in ea malū eſſe nequiret. cum non poſſit malum eſſe niſi in bono.vt poſt dicet̉. Non gͦ om̄ino talis ē animaqualis a deo eſt creata. Sicut quis pollutas habens manus nō tale habuit pomumquale ego dedi mundis manibus. Ego em̄dedi mundum.An anime ex creatiōe ſint equalesin donis naturalibus.Illud quoqꝫ nō incongrue queri ſolet. Vtrū om̄es anime excreatione equales ſint. an alie alijs excellentiores? Pluribus nō irratōnabiliter videt̉ꝙ ex ipſa creatione alie alijs excellant in naͣCulꝰ penatollomtturalibus donis. vt in eſſentia. alia alijs ſitſubtilior. et ad intelligendū memorandūqꝫabilior. vtpote acutiori ingenio et ꝑſpicatōri intellectu predita Quod nō improbabiliter d̓r cuꝫ in angelis ita fuiſſe ꝯſtet. Et licetnaturalibus donis alie p̄ alijs polleāt. ⁊ tn̄ante baptiſmū a corꝑe diſcēdētes parē penam. ⁊ poſt baptiſmū ſtatim equaleꝫ coronam ſortiunt̉. qꝛ ingenij acumen vel tarditas. p̄miū vel penā in futuro nō collocat.Iſta eſt diſtinctio. xxxij. hꝰ ſecundi libri. In qua magiſter poſt ꝙͣ egit de peccati originalis quiditate ⁊ traductione. agit de eius remiſſiōeEt tria facit. Nam primo oſtēdit quomodo peccatuꝫper baptiſmum remittitur. Secundo qualiter a deocauſatur. Tertio qualiter ad voluntatem comꝑaturPrimū fac̄ vſqꝫ ibi. Preterea queri ſolet Scd̓m vſqꝫibi. Illud etiam non. Tertium vero vſqꝫ ad finem diſtinctionis. In ſpeciali ſententia magiſtri ſtat in tribꝰpropoſitionibus. quarum prima eſt hec. Quāuisin baptiſmo remaneat concupiſcentia gratia exercitij. vt pena eius. tamen poteſtas libinis per gratiamchriſti minuitur ne regnet vt culpa. Hanc mgr̄ ꝓbātquerit duas queſtiones quarum prima eſt. Quomodo peccatum originale ꝑ baptiſmum remittatur cumconcupiſcentia remaneat in baptiſmo etiaꝫ ⁊ poſt baptiſmum. Et reſpondens dicit ꝙ hoc eſt ideo. quiapoſt baptiſmuꝫ concupiſcentia minuitur eo ꝙ regnare et dominari prohibetur. et reatus per gratiaꝫ baptiſmi tollitur. Vnde ſicut peccata actualia ⁊ ſimiliavt homicidium ⁊ ſimilia. tranſeunt actu ⁊ remanentreatū. ſic econtra eſt de peccato originali quod in baptiſmo tranſit ꝙͣtum ad reatum. ſed manet actu inꝙͣtum concupiſcentia manet. Secunda queſtio eſt.Utrum caro purgetur in baptiſmo a feditate ſua qͣmlibidinoſa concupiſcentia traxit. Et reſpondet ꝙ ẜmaliquos non ſolum anima. ſed etiaꝫ caro a ſua feditate in baptiſmo purgatur eo ꝙ aliqͣ vt dicunt ad illampurgationem ordinantur. ẜm alios vero ſolum purgatur feditas anime. ⁊ non carnis. ⁊ que iſtarū opinionum verior ſit magiſter non determinat. ſed ꝓcedit in queſtione. Secunda propoſitio eſt hec. Pene qua iuſte punitur poſt baptiſmum peccator deusipſe eſt principalis conditor ⁊ imꝑator. Hanc magiſter probans querit duas queſtiones quarum primaeſt hec. Vtrum originalis concupiſcentie deus ſit cā.Et reſpondens dicit ſic. Naꝫ concupiſcentia illa quepoſt baptiſmum eſt ⁊ pena ⁊ culpa. Inꝙͣtum ergo ēpena eſt a deo auctore tanꝙͣ iuſte inflicta. Inquātumaūt culpa eſt. ſic a diabolo eſt. ⁊ a primo homine peccante. Secunda queſtio eſt. Quare peccatum originale imputatur anime. que tamen eius contractionem vitare n̄ poteſt. Et reſpondet ꝙ hoc non fit ideoquia anima condelectetur carni infecte cui ea infunditur. quāuis tamen hoc quidam dixerunt. ſed ꝓuenit ex peccato primi parentis. Cuius anima peccatrix efficit carnem corruptibilem ⁊ peccatricem. quiaſi eſſet ex delectatione anime quādo carni vnitur ſeuinfunditur. tunc non eſſet originale peccatum. ſꝫ magis actuale. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Quāuis originale peccatum ſit malum neceſſarium eo tn̄ ꝙ a prima hominis voluntate ꝑueniſſe tenetur dicitur volūtarium. Hanc magiſter probans querit quatuor qͣſtiones. Prima eſt. Utrū peccatum originale ſit voluntarium vel neceſſarium. Et rn̄dens dicit ꝙ ſit neceſſe