¶ Dno vite ſ. cat qu¶ Aadi flaccq pext tā ꝑaleb̓ tt̓ vſals qꝛ tꝑa volubil.ſtDI.Sed quia per peccatū iam mortuū corpus habebat. illa ꝟbaex tali intellectu accipi poſſunt. Deꝰ modoirati loquens. de homine ſuꝑbo ait. Uidetene forte mittat manū ſuū ⁊cͣ. id ē. cauetvos angeli ne comedat de ligno vite qͦ indignus eſt. d̓ quo ſi ꝑſtitiſſet comederet ⁊ viueret ineternum. Sed modo ꝓpter inobediētiā indignus eſt comedere. Et ſicut verbo dixit ita oꝑe exhibuit. Emiſit em̄ eū deus d̓ paradiſo voluptatis in locū ſibi congruum. ſicut plerūqꝫ malus cum inter bonos viuere ceperit. ſi in melius mutari noluerit. de bonoruꝫ congregatione pelliturpondere praue ꝯſuetudinis preſſus.De flammeo gladio ante paradiſum poſito.Ne v̓o ad illd̓ poſſet accedere. collocauit deꝰ ante paradiſumcherubin ⁊ flammeū gladiū atqꝫ ꝟſatilemad cuſtodiendā viam ligni vite. Quod iuxta lr̄aꝫ poteſt hoc modo accipi Quia peminiſteriū angelorū ignea cuſtodia ibi cōſtituta fuit. hoc em̄ ꝑ celeſtes poteſtates īparadiſo viſibili factum eſſe credendum ēvt ꝑ angelicū miniſteriū ibi eēt q̄daꝫ ignecuſtodia. nō tn̄ fruſtra. ſꝫ quia aliqͥd ſignificat de paradiſo ſpūali. Cherubin em̄ intepretatur plenitudo ſcientie. hec ē charitasqꝛ plenitudo legis eſt dilectio. Gladiꝰ aūtflāmeꝰ pene temꝑales ſunt. que verſatilesſunt. qꝛ tempora volubilia ſunt. Illa ergoad cuſtodiā ligni vite id̓o poſita ſunt anteparadiſuꝫ. quia ad vitā nō redit̉ niſi ꝑ cherubin .ſ. plenitudinē ſcientie .i. charitatem⁊ ꝑ gladiū verſatilem .i. tollerantiā paſſionum temꝑalium.An hō ante peccatū comederit deligno vite.Poteſt autem queri. vtꝝ d̓ ligno vite an̄ pctm̄ comoderit hōDe hͦ Augꝰ in li. de baptiſ. par. ſic ait. Recte ꝓfecto intelligūt̉ pͥmi homīes an̄ maligna diaboli ꝑſuaſionem abſtinuiſſe a cibovetito. atqꝫ vſi fuiſſe ꝯceſſis His ꝟbis oſtēdit̉ ꝙ d̓ ligno vite an̄ pctm̄ ſūpſerint. qͥbusp̄ceptum erat vt de om̄i ligno paradiſi comederēt. niſi de ligno ſcīe boni ⁊ mali.Quare non ſunt facti īmortales ſiAAAcomederūt de ligno vite. gQuare ergo perpetua ſoliditate ⁊ beata immortalitate veſtitinō ſunt. vt nulla infirmitate vel etate in deterius mutarent̉? Hanc em̄ virtutem naturaliter illud lignū habuiſſe dicit̉. Sꝫ fortehoc nō cōferebat. niſi ſepe de illo ſumeret̉.Potuit ergo fieri vt de illo ſumeret ſemel ⁊nō ſepiꝰ. qui ꝑ aliquā morā in paradiſo fuiſſe intelligit̉. cum ſcriptura dicat eū ibi ſoporatum fuiſſe. qn̄ coſta de latere eius aſſūpta eſt. ⁊ inde formata mulier. et aīalia ante eū ducta. qͥbus noīa impoſuit.Iſta ē diſtinctio. xxix. huiꝰ ſecundi libri. In qua magiſter oſtēſa ſufficiētia liberi arbitrij ſine gratia in omibus generaliter. Agit de eiuſdem inſufficientia in primis parentibꝰ ſpecialiter Extria facit. Nam primo agit de gratia quam adam inſtatu innocentie habuit Secundo de pena peccati ꝑquam paradiſum amiſit. Tertio inquirit an etiaꝫ d̓ligno vite in ſtatu illo comedit. Primum facit a principio diſtinctionis vſqꝫ ibi. In illiꝰ quoqꝫ peccati Secundum vſqꝫ ibi. Poteſt autem queri Tertium vſqꝫad finem diſtinctionis In ſpęciali enim ſententia magiſtri ſtat in tribus propoſitionibus. quarum primaeſt hec. Primus homo in ſtatu innocentie nō indiguit gratia ad expellendum maliciam ſed ⁊ gratia ⁊charitatē indiguit ad exercendum iuſticiaꝫ. Hāc enīꝓpoſitionem magiſter ponens querit duas queſtiones quarum prima eſt hec. Vtrum primus homo indiguit gratia in ſtatu innocentie tam oꝑante ꝙͣ cooperantē. Et reſpondet ꝙ indiguit vtraqꝫ gratia nontamen indiguit gratia operante ẜm omnem oꝑandieius modum. Nam illa gratia oꝑat̉ duobus modisſcꝫ liberando liberum arbitrium a malo. ⁊ ſeruitutepeccati. ⁊ ẜm illum moduꝫ videlicet oꝑandi gr̄a operante primus homo in ſtatu innocentie non indiguiteo ꝙ ſine peccato erat. Alio modo oꝑat̉ illa gr̄a preparando hominis voluntatem ad bonum ⁊ ẜm illaꝫeius oꝑationem primus homo ipſa indiguit. cū eiusvoluntas per ſe in bonum efficaciter moueri non potuit. quod probat magiſter autoritate beati Auguſtini. Secunda queſtio eſt hec. Utrum primus homo in ſtatu innocentie habuit etiam virtutes. Et reſpondet ꝙ aliqͥbꝰ videtur ꝙ non habuerit eas. quodhoc modo ꝓbant. iuſticiam non habuit. qꝛ p̄ceptumdei contempſit. prudentiaꝫ non habuit. quia ſibi nōprouidebat. nec temperantiam habuit. quia alienapetijt. nec fortitudinem quia praue ſuggeſtiōi nō reſtitit. Sꝫ mgr̄ hmōi ꝑſuaſioni reſpondens dicit ꝙ lꝫadam qn̄ actualiter peccauit tunc illas virtutes nonhabuit. nihilominus tn̄ habuit eas ante pctm̄ qn̄ diuerſis ſanctorum autoritatibꝰ confirmat. Ex cuiusq̄ſtionis ſolutione patet ꝙ conſtat primuꝫ hominemin ſtatu innocētie virtutes habuiſſe qͣs peccando dicitur abieciſſe. Secunda ꝓpoſitio ē hec. Primusparēs ꝓpter peccati indignitatē fuit de paradiſo cypulſus ⁊ ꝓhibitꝰ de ligno vite edere ꝓpt̓ qd̓ poterat ſi pſtitiſſet inet̓nū viuere. Hāc ꝓpoſitionē mgr̄ īſinuās dic̄ ꝙ pͥmꝰ hō in penā ſui pctī excluſus ē a loco voluptatis. ⁊ ab eſu ligni vite. ꝑ cuiꝰ vſū inet̓numpoterat viuere. nō qͥdē poſt pctm̄ d̓ ip̄o edēdo. ſꝫ an̄Ubi ſoluit autoritatē Gen̄. qͣ videt̉ innui ꝙ etiā poſpeccatū ſi de ligno vite comediſſet ineternuꝫ vixiſſet